บทที่ 1186 ข้าได้เสียสติไปเมื่อพันปีก่อนแล้ว

ม่านสีขาวหิมะคลี่กาง ครอบฟ้าดิน สะกดจุดเชื่อมต่อระหว่านพยมโลกกับชายฝั่งยมโลกแห่งนั้นไว้ชั่วคราว

การต่อสู้ในชายฝั่งยมโลกก่อให้เกิดคลื่นโหมซัดหลายสาย พุ่งปะปะใส่ม่านสีขาวหิมะ ลดพลังของมันอย่างต่อเนื่อง

แต่ในเวลาสั้นๆ กลับไม่อาจเจาะผนึกนั้นได้

จักรพรรดิศานติและจักรพรรดิอุรุแห่งมรกตท่องฟ้าแตกตื่นโมโห

หากคิดข้ามชายฝั่งยมโลก ออกจากมิติผ่านมิติอีกด้านหนึ่ง จำเป็นต้องข้ามสนามรบไป

จอมมารในนี้ไม่ใช่เยือกเย็นมีสติปัญญาทั้งหมด แต่มีตนบ้าคลั่งกระหายเลือดอยู่ด้วย

ขณะที่โจมตีธารน้ำแข็ง ก็ม้วนจักรพรรดิศานติกับจักรพรรดิอุรุเข้าสู่สนามรบ

“ข้าคือเฉินเสวียนจงจากยอดเขาเมฆมรกตโลกซ้อนโลก ได้สะกดขัดขวางการกลับมาของปีศาจน้ำกุ่ยอยู่ที่นี่ สถานการณ์ในตอนนี้เกิดขึ้นเพราะเจี่ยหมิงคงศิษย์ของข้า พวกท่านรีบออกไปจากที่นี่โดยเร็ว หากตามหาหมิงคงศิษย์ข้าเจอ ก็จะแก้ไขภัยพิบัตินี้ได้”

เพราะไม่มีข่าวคราวมาหลายปี จอมยุทธ์รุ่นเยาว์จึงเริ่มไม่รู้จักชื่อของเฉินเสวียนจง

แต่ว่าจักรพรรดิปฐพีศานติและจักรพรรดิสัจอุรุย่อมไม่มีทางไม่รู้จักชื่อของกษัตริย์ดาราเฉินเสวียนจง อดีตราชันพระพุทธ ต่อให้พวกเขาจะเป็นจอมยุทธ์สายเหนือพิสุทธิ์ก็ตาม

น่าเสียดายตอนนี้พวกเขาถูกจอมมารพัวพันอยู่ หนทางเบื้องหลังถูกปิดตาย ไหนเลยคิดออกก็จะออกไปได้

ยิ่งไปกว่านั้น เสียงในธารน้ำแข็งที่แท้เป็นของผู้ใดกันแน่ สองจักรพรรดิแห่งมรกตท่องฟ้าไม่อาจยืนยัน ยากจะแยกแยะมิตรศัตรูอยู่ชั่วขณะ ไม่กล้าเชื่อง่ายๆ

โดยเฉพาะพวกเขายังรู้สึกได้ว่า ด้านใต้ธารน้ำแข็งมีปราณมารที่น่ากลัวกำลังก่อเกิด!

นี่ยิ่งทำให้พวกเขาไม่กล้าประมาท กลัวว่าจะเป็นการล่อลวงจากมารร้าย

สามฝ่ายสู้กันดุเดือด สถานการณ์สูญเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิง

ในเขตมารนพยมโลกด้านนอกชายฝั่งยมโลก เจี่ยหมิงคงหลับตา แต่ยามหันหน้าหาผนึกม่านฟ้าสีขาวหิมะนั้น สีหน้านางกลับเยือกเย็นยิ่ง

นางเปลี่ยนแปลงท่มุทราติดต่อกัน พิธีกรรมหนึ่งเริ่มก่อตัว

‘มีคนสองคนจากมรกตท่องฟ้าเข้ามาร่วมด้วย สองฝ่ายพัวพันกัน แรงกดดันของอาจารย์กลับลดน้อยลงส่วนหนึ่ง สามารถช่วงชิงเวลาได้มากพอ ไม่ถูกมารน้ำกุ่ยฉวยโอกาสจริงๆ’

เจี่ยหมิงคงสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง

ขณะเดียวกัน สองฝ่ายนี้จะดึงดูดความสนใจของเฉินเสวียนจง ทำให้เขาไม่อาจรับมือการเปลี่ยนแปลงต่อจากนี้ได้

จนถึงตอนนี้ ทุกอย่างเป็นไปตามความคาดหมายของนาง

เวลาพันปีผันผ่าน ถ้าหากไม่ทำอะไรเลย กาลเวลาไร้สิ้นสุดในอนาคตก็เป็นเช่นนี้

นี่เป็นเรื่องที่นางไม่ยินยอมเห็น นางจะต้องเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งนี้ให้ได้ เรื่องอันใดก็ไม่สำคัญเท่าตอนนี้ ราคาใดๆ ก็ต้องจ่ายอย่างเต็มที่

เจี่ยหมิงคงสีหน้าเคร่งขรึม ประสานท่ามุทราบนมือทั้งสองข้างเข้าหากัน

พิธีกรรมตรงหน้ากลายเป็นลำแสง แล้วพองออกด้านในนพยมโลกที่มืดมิด

ธารน้ำแข็งขนาดมหึมาไร้ขอบเขตสั่นไหวอย่างรุนแรงในชายฝั่งยมโลกแห่งนั้น แม้แต่พวกมารที่คลุ้มคลั่งก็ยังสงบนิ่งลงเพราะเหตุการณ์นี้ มองดูการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในโลกเบื้องหน้าด้วยความสับสน

จักรพรรดิศานติและจักรพรรดิอุรุระวังตัวมากกว่าเดิม

เห็นธารน้ำแข็งตรงหน้าพลันมีแสงสีขาวสว่างขึ้น ข้ามผ่านเขตแดน บรรลุถึงมิติต่างแดนไร้สิ้นสุดที่อยู่ไกลออกไป จากนั้นก็กลายเป็นตราอาคมขนาดยักษ์อันหนึ่งกลางอากาศ

ตราอาคมหมุนวน ส่องแสงสีขาวอ่อนโยน ขณะที่กะพริบกลับทำให้ผู้คนตื่นตะลึง

เสียงถอนใจยืดยาวดังมาจากในธารน้ำแข็ง “หมิงคง ไฉนเจ้าทำเช่นนี้”

ขณะเดียวกันก็มีเสียงที่ล่องลอยดังขึ้นข้างหูของทุกคน เหมือนกับภาพลวงตา

จักรพรรดิศานติกับจักรพรรดิอุรุไม่เข้าใจเจตจำนงที่อยู่ด้านใน แต่พวกเขามีความรู้กว้างขวาง กระจ่างแจ้งในทันที “เจตจำนงของจอมมาร!”

เป็นอย่างที่คาดไว้ เห็นเหล่ามารที่ก่อนหน้านี้ยังคลุ้มคลั่ง โจมตีสิ่งมีชีวิตทุกชีวิตตรงหน้า ยามนี้ไม่ว่าเป้าหมายก่อนหน้าจะเป็นผู้ใด กลับพุ่งเข้าไปยังธารน้ำแข็งพร้อมกัน เมินจักรพรรดิศานติและจักรพรรดิอุรุโดยสมบูรณ์

“ในธารน้ำแข็งได้ผนึกมารฟ้าที่ร้ายกาจตนหนึ่งเอาไว้ เมื่อครู่เป็นมันออกคำสั่ง ดังนั้นมารเหล่านี้จึงค่อยโจมตีธารน้ำแข็งพร้อมกันหรือ” จักรพรรดิศานติกับจักรพรรดิอุรุขมวดคิ้ว “เป็นกษัตริย์ดาราจากโลกซ้อนโลกที่ผนึกมารน้ำกุ่ยอยุ่ที่นี่มาหลายปีจริงๆ สินะ”