บทที่ 1202 ต้นผลคนที่ติดตาต่อกิ่ง

เสวี่ยชูฉิงมองมือที่จับกันอยู่ของตนและเยี่ยนตี๋ จากนั้นก็มองเยี่ยนจ้าวเกอ อดยิ้มหยีตาไม่ได้

“ใช่แล้วๆ สมควรเมตตาๆ” นางพูดด้วยรอยยิ้มเบิกบาน แต่เยี่ยนจ้าวเกอเห็นชัดเจนว่านางจับมือของเยี่ยนตี๋แน่นกว่าเดิมแล้ว

“ไม่ขออยู่อีกแล้ว!” เยี่ยนจ้าวเกอสับเท้าร่ำไห้ ผละจากที่นั่งไป ปฏิเสธที่จะรับความเจ็บปวดต่อไปเพื่อประท้วง

เสวี่ยชูฉิงหันมามองเยี่ยนตี๋ “ใช่ข้าทำเกินไปหรือไม่”

เยี่ยนตี๋ยิ้มกล่าว “เจ้าดูถูกเขาเกินไป เขาจงใจ”

“ข้า…ไม่ทราบว่าสมควรคุยอะไรกับเขา มิหนำซ้ำ ข้ารู้สึกผิดต่อจ้าวเกอยิ่ง” เสวี่ยชูฉิงพึมพำ “ตั้งแต่เด็กคนนี้เติบใหญ่ ข้าไม่เคยอยู่เคียงข้างเขาเลย”

ฝ่ายเยี่ยนตี๋กุมมือของภรรยา เขาบีบมือนางเบาๆ “ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ ตอนที่เพิ่งเป็นพ่อคน ข้าไหนเลยจะรู้ว่าควรดูแลลูกอย่างไร”

เสวี่ยชูฉิงพยักหน้า ปลุกปลอบจิตใจพลางกล่าว “จ้าวเกอต้องยุ่งกับการเดินทางไปทั่ว เจ้าเองก็ไม่จำเป็นต้องคอยคุ้มครองข้ากับสำนัก เมื่อกษัตริย์ดาราขวางหุบเขาเซียนเร้นกายไว้แล้ว ไม่เพียงแต่เป็นการจับตาดูกษัตริย์เร้นลับเท่านั้น ขณะเดียวกันก็เป็นการสยบทั่วทั้งโลกซ้อนโลกด้วย”

นิวาสสถานที่บำเพ็ญของกษัตริย์เร้นลับ กษัตริย์ดาราคิดขวางก็ขวางไว้ แม้แต่กษัตริย์เร้นลับก็ยังเกือบอดกลั้นไม่ได้ เรื่องเช่นนี้ย่อมทำให้กษัตริย์ดารากับเขากว่างเฉิงมีบารมีเพิ่มขึ้นมาก

ก่อนที่กษัตริย์เร้นลับจะออกสำนัก หรือว่ากษัตริย์ดินกลับโลกซ้อนโลก คนที่ประสงค์ร้ายกับเขากว่างเฉิงเกรงว่าจะต้องทบทวนหลายๆ ครั้ง

กษัตริย์ดาราเฝ้ากษัตริย์เร้นลับ หมายความว่ากษัตริย์ดารายึดครองความได้เปรียบ คิดจะออกจากยอดเขาของหุบเขาเซียนเร้นกายก็สามารถทำได้ตลอดเวลา

ด้วยพลังของกษัตริย์ระดับเซียนพิศวง ถึงแม้โลกซ้อนโลกจะกว้างใหญ่ไพศาล แต่นับว่าไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก สี่ทิศแปดทางไม่ถึงกับไปถึงได้ในชั่วอึดใจ แต่ก็ประหยัดเวลาได้มากมายนัก ดังนั้นเสวี่ยชูฉิงจึงบอกว่าวันนี้กษัตริย์ดาราสามารถสยบโลกซ้อนโลกได้ทั้งใบ

อย่าว่าแต่ตอนนี้จักรพรรดิเอกภพกำเนิดกับประมุขทิศบนเฉินเฉียนหัวไม่ได้อยู่บนโลกซ้อนโลก ต่อให้อยู่ เมื่อพวกเขามีการเคลื่อนไหว หากกษัตริย์ดาราต้องการให้ความสนใจก็ให้ความสนใจได้ แน่นอนว่ามันหมายความว่ากษัตริย์เร้นลับจะมีโอกาสได้เคลื่อนไหวอย่างอิสระ การคุกคามที่กษัตริย์ดารานำมายังคงมีมหาศาล

จักรพรรดินีไม่ปรากฏตัว มีคนน้อยคนบนโลกซ้อนโลกที่ทราบทิศทางอย่างเป็นรูปธรรมของจักรพรรดินี ยิ่งไม่ทราบถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นบนชายฝั่งยมโลกเมื่อก่อนหน้านี้

ในการรับรู้อันแข็งแกร่งของทุกคน จักรพรรดินีย่อมอยู่บนทางเดียวกับกษัตริย์ดารา

นี่เป็นการคุกคามอย่างอ้อมๆ เช่นกัน

เยี่ยนจ้าวเกอกับเขากว่างเฉิงย่อมไม่มีความสนใจจะยุ่งกับอคติทางความคิดนี้ ดังนั้นเมื่อกษัตริย์ดินยังไม่กลับมา กษัตริย์เร้นลับออกมาไม่ได้ มีกษัตริย์ดาราคอยคุ้มครองเช่นนี้ ช่องว่างอิสระในปัจจุบันของเยี่ยนจ้าวเกอกับเขากว่างเฉิงจึงมีมากมายยิ่ง

ไม่เพียงแต่เยี่ยนจ้าวเกอสามารถเคลื่อนไหวอยู่ด้านนอกได้ตามใจ เยี่ยนตี๋กับเนี่ยจิงเสินยังผ่อนคลายลงไม่น้อย คิดเข้าฌานก็เข้าฌาน คิดออกไปก็ออกไปได้

เขากว่างเฉิงเมื่อย้ายมายังเขตสุราลัยบูรพา ทางทะเลหวงเจียในเขตตะวันอาคเนย์จึงว่างเปล่า

ก่อนที่กษัตริย์ดาราจะกลับมา เนี่ยจิงเสินที่เป็นประมุขทักษิณคอยเฝ้าอยู่ตรงพรมแดนของทะเลหวงเจียและบริเวณเขารอบวงในเขตเพลิงทักษิณ ป้องกันจักรพรรดิเอกภพรวบรวมกำลังกลับมาใหม่เพื่อชิงลายมือแห่งแผ่นดินในทะเลหวงเจีย

สถานการณ์ในตอนนี้ เยี่ยนตี๋กับเนี่ยจิงเสินคิดจากไปก็หาเป็นไรไม่ ก่อนที่กษัตริย์ดินจะกลับโลกซ้อนโลก จักรพรรดิเอกภพกำเนิดยากจะลงมือโดยวู่วาม

“อืม ผ่อนคลายลงมากจริงๆ สามารถเตรียมตัวได้หลายเรื่องแล้ว” เยี่ยนตี๋สายตากลายเป็นเคร่งขรึม

…

“ไม่อยากอยู่แล้ว ไม่อยากอยู่แล้วจริงๆ…” เยี่ยนจ้าวเกอออกมาด้วยใบหน้าอึดอัด

อาหู่เห็นดังนั้นอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ “คุณชาย ท่านเป็นอะไรหรือขอรับ”