บทที่ 1218 ไม่ใช่คู่แค้นย่อมไม่เจอกัน

“เรื่องราวก่อนหน้าไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงอีกแล้ว” เยี่ยนจ้าวเกอประสานมือ “วันนี้อาศัยผู้อาวุโสสนับสนุน ข้าขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย”

ว่าแล้วเขาก็กลายร่างเป็นลำแสงสายหนึ่งพุ่งขึ้น ผิวของลำแสงมีความสว่างและความมืดตัดสลับกัน สุดท้ายกลายเป็นแสงสว่างที่ไม่สว่างไม่มืด สลัวๆ มัวซัว

“ฟังว่าสำนักประกายกาฬทำลายสิ่งเก่าสร้างสิ่งใหม่ สัมผัสกลับความลับของความไร้ขอบเขต วันนี้ได้เห็นด้วยตาตัวเอง ไม่เหมือนผู้ใดจริงๆ” ทวนพระอังคารยื่นฝ่ามืออกมารองแสงมืดสว่างที่กลายร่างมาจากเยี่ยนจ้าวเกอ จากนั้นใช้เปลวไฟหลายชั้นห่อหุ้มไว้ ต่อมาเขาก็กลายเป็นแสงเพลิงสายหนึ่ง บินออกไปยังความว่างเปล่าที่อยู่ไกลออกไป

เยี่ยนจ้าวเกดำดิ่งอยู่ในความสามารถของสิบสองวิชาประกายกาฬ จิตใจกระจ่างใส ปราดเปรียวถึงขีดสุด

ทวนพระอังคารไม่คิดจะปกปิดการรับรู้ของเขา ดังนั้นภายใต้การช่วยเหลือจากทวนพระอังคาร เยี่ยนจ้าวเกอจึงสัมผัสกลิ่นอายจากโลกภายนอกได้โดยไม่ได้รองรับผลกระทบ

เห็นทวนพระอังคารหยุดเคลื่อนไหวหลังจากหลบเลี่ยงความสนใจของจอมยุทธ์โถงเซียนส่วนหนึ่งตามรายทาง

แสงเพลิงสีแดงฉานดับลง จักรวาลกลับคืนสู่ความมืดมิดอีกครั้ง

ทวนพระอังคารเก็บกลิ่นอาย ปกปิดร่องรอยของตัวเอง

ถึงแม้จะไม่ถนัดนัก แต่ในฐานะอาวุธเซียนไร้ช่องโหว่ชิ้นหนึ่ง หากตั้งใจซ่อนตัวจริงๆ นอกจากยอดฝีมือที่ได้ผลักเปิดประตูเซียน ไม่อย่างนั้นยากจะค้นพบร่องรอยของเขา

เวลาไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้า เยี่ยนจ้าวเกอกับทวนพระอังคารไม่ได้ส่งเสียง และไม่ได้สนทนากัน เพียงรอคอยอย่างอดทน

ไม่ทราบผ่านไปนานเท่าไร ในความว่างเปล่าอีกด้านหนึ่งพลันมีแสงสีทองสายหนึ่งกะพริบขึ้น

พอเข้ามาใกล้ เยี่ยนจ้าวเกอก็เห็นเงาคนสายหนึ่งด้านในแสงสีทอง

นั่นเป็นนักพรตอายุราวๆ ห้าสิบปี สวมเสื้อคลุมสีแดง บนเสื้อคลุมมีลวดลายรูปปลาหยิงหยางตัดสลับกัน นักพรตใบหน้าดั่งผลพุทราสุก ไว้เคราสามแฉก ดูน่าเกรงขาม สายตาคุกคามคน

ดวงตาสองข้างเหมือนกับคันฉ่องห้อยกลางหาว สาดส่องโลกหล้า น่าเกรงขาม เหมือนกับสามารถเห็นก้นบึ้งจิตใจของผู้คนแทบจะในชั่วพริบตา ทำให้ความคิดดีชั่ว แสงสว่าง และความมืดในใจคนไม่อาจหลุดรอดไปได้

เยี่ยนจ้าวเกอเคยเห็นภาพเหมือนของคนผู้นี้มาแต่แรก ตอนนี้จึงจำอีกฝ่ายได้ทันที

หนึ่งในห้าจักรพรรดิบนโลกซ้อนโลกในปัจจุบัน ผู้ปกครองถ้ำอาทิตย์ม่วงยอดเขาหัวใจแฝดแห่งเขาคุนหลุน จักรพรรดิอาทิตย์เทียนไข หรือจักรพรรดิอาทิตย์

ว่ากันว่าเขาได้ขุดค้นพบและรับสืบทอดหลักมรรคาในการสืบทอดของชิงซวี เทวกษัตริย์เต๋าแห่งสายหยกพิสุทธิ์ก่อนวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่

นิวาสสถานสถานที่บำเพ็ญในเรื่องเล่าของเทวกษัตริย์เต๋าชิงซวีก็คือถ้ำอาทิตย์ม่วงบนเขายอดเขียว

ในตอนที่จักรพรรดิอาทิตย์สำเร็จมรรคาเลื่อนเป็นเซียน ขณะที่บุกเบิกที่บำเพ็ญบนยอดเขาหัวใจแฝดเขาคุนหลุน ก็ได้ตั้งชื่อว่าถ้ำอาทิตย์ม่วง

จักรพรรดิอาทิตย์มีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง สายตาไม่ล่อกแล่ก พุ่งมาจากความว่างเปล่าที่อยู่ห่างออกไป

คันฉ่องใสบานหนึ่งลอยสูงบนศีรษะ ส่องแสงกระจ่างใส สาดส่องไปทั่วบริเวณ

เงากลับด้านในกระจกปรากฏลักษณะของไฟจากโคมดวงหนึ่ง ส่ายไหวไปมาเบาๆ

จักรพรรดิอาทิตย์ผ่านสถานที่ที่เยี่ยนจ้าวเกอกับทวนพระอังคารซ่อนตัว ฝีเท้าไม่ผ่อนลง และไม่ได้คิดหยุดยั้งใดๆ แต่ทวนพระอังคารฉวยโอกาสนี้กลายเป็นแสงไฟหย่อมหนึ่ง พุ่งเข้าไปในคันฉ่อง หลอมรวมกับไฟเทียนในคันฉ่อง

แสงจากโคมส่ายรุนแรงกว่าเดิม กะพริบเล็กน้อย จากนั้นก็กลับคืนสู่ลักษณะเดิม

ต่อมาโคมในคันฉ่องบานนี้ก็กลายเป็นลำแสงหายไป ถูกเก็บขึ้นมา

จักรพรรดิอาทิตย์เหมือนไม่มีเรื่องราวใด เหมือนกับไม่ได้ค้นพบอะไร มุ่งหน้าต่อโดยไม่ลังเล