บทที่ 1249 โอสถเซียนละลานตา

บางทีอาจเป็นเพราะตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกออยู่ส่วนในของตำหนักโอสถ จึงสัมผัสได้ว่าสำนึกที่เย็นเยียบสายนั้นเด่นชัดและกระจ่างแจ้งกว่าเดิม

ในจิตใจที่สงบนิ่งไร้การเปลี่ยนแปลงของเยี่ยนจ้าวเกอพลันเกิดระลอกคลื่น เหมือนกับถูกคนโยนก้อนหินลงไปในน้ำ

บนผิวน้ำสะท้อนกลับเป็นภาพเงาภาพหนึ่ง นั่นเหมือนกับดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเยี่ยนจ้าวเกออย่างเย็นชา

ไม่ได้บ้าคลั่งร้อนเร่าเหมือนเช่นก่อนหน้า แต่ว่าความเคียดแค้นและความเดือดดาลทั้งหมดทั้งมวลต่างผนึกจับกันเป็นความเย็นที่ทารุณกว่าเดิม ทำให้ผู้คนหวาดกลัว

เยี่ยนจ้าวเกอจิตใจสงบนิ่ง ประสานสายตากับดวงตาที่บัดเดี๋ยวสูญหายบัดเดี๋ยวปรากฎคู่นั้น

ครู่ต่อมาดวงตาคู่นั้นก็หายไป สำนึกอันเย็นเยียบสลายตามไปด้วย

จิตใจของเยี่ยนจ้าวเกอยังไม่ได้ผ่อนคลาย

‘เขาเกือบทำสำเร็จแล้ว’ เยี่ยนจ้าวเกอสัมผัสได้ สีหน้าแปลกพิกลอยู่หลายส่วน ครู่ต่อมาก็ผุดกายขึ้น ระบายลมหายใจออกยาวๆ

เยี่ยนจ้าวเกอหันไปมองศพของหร่านฉือ ‘ชราไพศาลพิสุทธิ์’ คำนับเงียบๆ หลังจากเก็บศพของอีกฝ่ายแล้วก็ค่อยถอยออกจากห้องสงบใจห้องนี้

‘อีกห้าคนคงประสบผลร้ายมากกว่าผลดี’ เยี่ยนจ้าวเกอทางหนึ่งใคร่ครวญ ทางหนึ่งสืบค้นในอาณาเขตที่เงามืดปกคลุมอยู่ตรงหน้า

ในการค้นต่อจากนั้น เขาค้นพบศพของคนที่เหลือด้านในห้องยาแต่ละห้องอย่างที่คิดไว้

‘ถังเสี่ยนเฟิง หลู่จื้อป๋อ…’ เยี่ยนจ้าวเกอคิดในใจ คนแรกเป็นผู้อาวุโสจากมรกตท่องฟ้า ลูกศิษย์ของกษัตริย์ลี้ลับเกาชิงเสวียน เป็นคนรุ่นเดียวกันกับเกาเสวี่ยโพ ส่วนฝ่ายหลังเป็นลูกศิษย์ของเกาเสวี่ยโพ

คนทั้งสองเป็นคนที่ช่วงชิงเตาทองคำม่วงเมฆาลี้ลับกับพวกหร่านฉือ จอมยุทธ์สายเอกพิสุทธิ์ ซึ่งได้ติดกับดักและหายสาปสูญไปพร้อมกัน

ปัจจุบันสองฝ่ายมีผลลัพธ์เช่นเดียวกัน ต่างตกตายอยู่ในตำหนักโอสถแห่งนี้

ร่างของพวกเขาเหมือนกับหร่านฉือภายนอกดูไม่มีอะไร แต่ว่าทุกอย่างที่อยู่ด้านในกลับแหลกสลายเปราะบางเฉกเช่นรูปปั้นทราย

สิ่งที่ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอสนใจก็คือ ระดับความเสียหายที่ด้านในร่างกายได้รับมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน จากตอนแรกสุดที่หยาบสุดขีด มาถึงตอนท้ายยิ่งมายิ่งละเอียด เหมือนกับว่านักเชือดสัตว์คนหนึ่งเปลี่ยนจากไม่คุ้นชินเป็นคุ้นเคย สุดท้ายก็ใช้มีดได้อย่างช่ำชองเหมือนกับพ่อครัวแล่เนื้อวัว

เยี่ยนจ้าวเกอพึมพำ ‘เกรงว่าข้าจะทายถูกแล้ว…’

บริเวณนี้เข้าใกล้โกดังโอสถแล้ว หลังจากเยี่ยนจ้าวเกอตรวจสอบบริเวณรอบๆ เที่ยวหนึ่งก็มุ่งหน้าไปยังโกดังโอสถ

เขาค่อนข้างระวังตัว แต่ก็คาดหวังอยู่บ้างเช่นกัน คนที่ถูกลักพาล้วนอยู่ในห้องสงบใจสำหรับหลอมโอสถที่อยู่ใกล้เคียง อีกฝ่ายเดิมทีเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะอยู่แถวๆ นี้ โดยเฉพาะโกดังโอสถ ความเป็นไปได้ยิ่งมีมากที่สุด ดังนั้นจึงตั้งใจตรวจสอบเป็นพิเศษ

กระนั้นตอนนี้เป็นนาทีห้วงสำคัญของแผนการของอีกฝ่าย หากหาเจอก่อน ไม่แน่ว่าจะขัดขวางการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้ทัน ไม่อย่างนั้นรอจนแผนการของอีกฝ่ายบรรลุผล คิดจะรับมืออีกจะไม่ใช่แค่ยากเย็นธรรมดาแล้ว

ในจักรวาลที่มืดมิดว่างเปล่าไม่มีสิ่งใด เหมือนกับไม่มีนิยามของระยะทาง เยี่ยนจ้าวเกอเดินทางสักพัก จากนั้นก็หยุดฝีเท้า ขีดเขียนตัวอักษรอาคมในอากาศ

ตัวอักษรอาคมส่องแสงระยิบระยับกลางความว่างเปล่า เคลื่อนที่จากใกล้ไปไกล สุดท้ายแสงสว่าผนึกตัวเหนือที่ไกล สาดส่องความว่างเปล่าบริเวณหนึ่ง

ที่นั่นคล้ายกับปรากฏไข่มุกขนาดมหึมา รอบๆ มีอักขระหลายาสายวนเวียน เหมือนกับผ้าต่วนเชื่อมหัวเชื่อมหาง ลอยอยู่รอบๆ ไข่มุกวิเศษ

ลักษณะนี้เหมือนกับไข่มุกวิเศษอยู่อย่างสงบนิ่งในความว่างเปล่าอันมืดมิดมาโดยตลอด เพียงแต่ถูกผู้คนมองข้ามไป แต่ในความจริงถ้าไม่ใช้วิชาพิเศษกระตุ้น แม้จะตามหาในความว่างเปล่าบริเวณหนึ่งเป็นร้อยเป็นพันเที่ยวก็จะมีแต่ความว่างเปล่าอยู่ตลอดกาล

ไข่มุกวิเศษมีลักษณะโปร่งใส ด้านในมีควันสีทองหลายสายลอยล่อง มองไม่เห็นภาพที่ชัดเจน

นั่นเป็นโกดังโอสถ สถานที่สำคัญของตำหนักโอสถที่ใช้เก็บโอสถเซียนสำเร็จรูป

ในวังเทพเมื่อครั้งอดีต เมื่อมีคนมาหลอมโอสถที่ตำหนักโอสถ หลังจากหลอมสำเร็จแล้วส่วนใหญ่จะถูกเจ้าของนำออกไป แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่ถูกเก็บไว้ที่นี่ชั่วคราว

สถานที่ที่เอาไว้จัดเก็บก็คือโกดังโอสถแห่งนี้