บทที่ 1253 ต่อหน้าข้า ไม่มีใครถูกเรียกเป็นอัจฉริยะ

ค่ายกลกระบี่ขนาดยักษ์นับสิบกว่าค่ายที่บ้างเขียว บ้างดำ บ้างแดงตั้งตระหง่านพร้อมกันกลางอากาศ

ประกายกระบี่หลายสายเวียนวน เปลี่ยนจักรวาลรอบๆ โกดังโอสถด้านในตำหนักโอสถเป็นดินแดนมรณะ

ปราณกระบี่น่าสะพรึงแผ่พุ่งทั่วจักรวาล นำมาซึ่งกลิ่นอายอันน่ากลัวของการทำลายล้าง จุดสิ้นสุด และมหันตภัย

แค่สภาวะการวางค่ายกลกระบี่สิบกว่าค่ายนี้พร้อมกัน ก็ทำให้ให้คนขวัญหนีดีฝ่อ ความกล้าหดหายได้แล้ว

เยี่ยนจ้าวเกอสีหน้าจริงจังขึ้นเล็กน้อย แต่สายตาเยือกเย็น ไม่มีความหวั่นเกรงแม้แต่น้อย

เขาเหาะร่างพุ่งสู่ฟากฟ้า ใช้วรยุทธ์มากมายพร้อมกัน ความเร็วเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด บัดเดี๋ยวสูญหายบัดเดี๋ยวปรากฎขึ้นใจกลางจักรวาล

จักรพรรดิเมฆเห็นดังนั้น สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้น เขาใช้มือซ้ายสั่งการ ค่ายกระบี่สีแดงก่ำหกค่ายยึดครองพื้นที่บนล่างและสี่ทิศรอบๆ ในชั่วพริบตา เบียดเยี่ยนจ้าวเกอไว้ตรงกลาง

จากนั้นค่ายกลกระบี่หกค่ายก็ปรากฏสภาวะเชื่อมต่อ เหมือนหอคอยปลายแหลมสีแดงก่ำสองหอคอยเชื่อมกันในลักษณะหนึ่งคว่ำหนึ่งหงาย ก่อนที่แสงสว่างสีแดงก่ำก็สาดแวบขึ้น ก่อนจะพังทลายเข้าด้านใน

เยี่ยนจ้าวเกออยู่ด้านใน รู้สึกเพียงว่าครั้งนี้เหมือนกับจักรวาลทั้งจักรวาลพังพินาศพร้อมกัน โลกที่ตนอยู่หายไป

เขาสูดหายใจลึกแล้วประสานสองมือ มือซ้ายใช้หมัดแปลงกำเนิด หนึ่งหมัดเติมเต็มทั่วจักรวาล หยุดประกายกระบี่สีแดงก่ำที่กำลังพังทลาย หลังจากนั้นก็ผลักฝ่ามือขวาไปด้านหน้า ปรากฏลักษณะคล้ายขวานไม่คล้ายขวาน คล้ายธงไม่คล้ายธง

ความขมุกขมัวถือกำเนิด เจตจำนงอันยิ่งใหญ่ของการเบิกฟ้าผ่าดินปรากฏ ทะลวงแสงสีแดงทั่วฟ้าเป็นช่องว่างช่องหนึ่งที่น่ากลัวสุดเปรียบปาน จากนั้นหมัดแปลงกำเนิดที่มือซ้ายก็เปลี่ยนเป็นหมัดบดขยี้แสงสว่าง

ในความขมุกขมัวโกลาหล ความมืดสูญหาย แสงสว่างบังเกิด สุดท้ายก็ดับสลาย สองลักษณ์ไม่คงอยู่ พลังที่เหมือนกับการระเบิดขยายช่องว่างบนแสงสีแดงทั่วฟ้าให้ใหญ่ขึ้นอีกขั้น

เยี่ยนจ้าวเกอมือขวาเปลี่ยนกระบวนท่าอีกครั้ง เปลี่ยนจากธงเบิกนภาเป็นรอยตราพลิกนภา พลิกเปลี่ยนทิศทาง ฉีกม่านแสงสีแดงที่กำลังพังทลายทิ้งครึ่งหนึ่งอย่างหักโหม ราวกับฉีกทึ้งม่านฟ้า

จากนั้นเขาก็กลายเป็นประกายกระบี่สีแดงก่ำสายหนึ่ง กะพริบบางๆ กำลังจะหนีออกจากวงล้อมค่ายกลกระบี่ของจักรพรรดิเมฆ

แต่ว่าในขณะเดียวกัน จักรพรรดิเมฆก็ใช้มือขวาตั้งเป็นมุทรากระบี่ ช่องว่างบนม่านฟ้าสีแดงก่ำพลันปรากฏค่ายกลกระบี่สีเขียวค่ายหนึ่ง ประกายสีเขียวเดี๋ยวรวมเดี๋ยวกระจาย ขัดขวางเส้นทางของเยี่ยนจ้าวเกอไว้

เยี่ยนจ้าวเกอพลิกฝ่ามือวูบหนึ่ง พลิกกลับทิศทาง หยินหยางผสานกันที่ใจกลางฝ่ามือของเขา กลายเป็นรูปไท่จี๋

วินาทีนี้ ความลี้ลับของวรยุทธ์มากมายอย่างคัมภีร์พลิกฟ้า คัมภีร์นภาหยินหยาง ฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิดถูกเยี่ยนจ้าวเกอใช้ออกมาในหนึ่งฝ่ามือ สร้างความปั่นป่วนแก่หยินหยาง ฟ้าดินสูญเสียกฎเกณฑ์

เขาปัดขอบค่ายกลกระบี่สีเขาเพียงเบาๆ ถึงกับทำให้ค่ายกลกระบี่สีเขียวเอียงไปด้านข้าง

ตัวเขากลายเป็นแสงสีแดง พุ่งเฉียดจากขอบค่ายกลกระบี่สีเขียว

ในค่ายกลกระบี่มีแสงสีเขียวระเบิดขึ้น ทะลวงรูปไท่จี๋ใต้ฝ่ามือของเยี่ยนจ้าวเกอ ยังคงแทงเข้ามาใส่เขา

เยี่ยนจ้าวเกอพ่นลมหายใจออกยาวๆ ฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิดเปลี่ยนเป็นหมัดแปลงกำเนิด ก่อนกำเนิดพลิกกลับ

หมัดแปลงกำเนิดไม่เพียงแค่เอาไว้ใช้จู่โจมเท่านั้น

โลกราวกับเปลี่ยนเป็นสุญญตาที่ไร้รูปร่างไร้สถานะบริเวณหนึ่ง ไร้การคงอยู่ ไม่มีทั้งลักษณะและภาพลักษณ์ เพราะการตั้งใจป้องกัน

ยังดีที่ความคมกล้าที่แท้จริงของค่ายกลกระบี่ถูกเยี่ยนจ้าวเกอหลบพ้น เพียงกระทบถูกระหว่างทาง

หลังจากเยี่ยนจ้าวเกอฝืนต้านการโจมตีที่เปลี่ยนแปลงตามสถานการณ์ของค่ายกลแล้ว ยังคงหลบพ้นจากการขัดขวางของค่ายกลกระบี่สีเขียว พุ่งออกจากวงล้อมของม่านฟ้าสีแดงก่ำ

เพิ่งบรรลุถึงช่องว่าง ก็เห็นค่ายกลกระบี่สีแดงก่ำสองค่ายลอยเข้ามา แยกกันถมม่านฟ้า ผนึกเยี่ยนจ้าวเกอไว้ด้านในอีกครั้ง

หากแต่ตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกอพุ่งออกจากวงล้อมของม่านฟ้าแล้ว แผนการของจักรพรรดิเมฆพลันล้มเหลว

ชายชราในชุดเต๋าสีหน้าจริงจังกว่าเดิมหลายส่วน มือตั้งมุทรากระบี่ วาดเป็นครึ่งวงกลมกลางอากาศ ม่านฟ้าสีแดงก่ำด้านหลังเยี่ยนจ้าวเกอพังทลายแหลกสลายด้วยตัวเอง พุ่งลงไปยังความว่างเปล่าเบื้องล่าง

แต่ว่าแสงสีแดงหลายสายตัดกันกลายเป็นค่ายกลกระบี่สีแดงก่ำที่ใหญ่อย่างไม่เคยมีมาก่อน มหึมาจนยึดครองความว่างเปล่าทั้งหมด

เยี่ยนจ้าวเกอกวาดสายตามองรอบๆ มองไปที่ใดต่างไม่เห็นขอบเขตของแสงสีแดงนั้น

บนศีรษะของเขา ค่ายกลกระบี่สีเขียวค่ายหนึ่งนำหน้ามา ค่ายกลกระบี่สีแดงก่ำค่ายหนึ่งอยู่ตรงกลาง ค่ายกลกระบี่สีดำค่ายหนึ่งอยู่รั้งท้าย

ค่ายกลกระบี่สามค่ายทับซ้อนกันสามชั้น จากนั้นก็ต่อกลายเป็นเส้นเดียว เหมือนกับหอคอยวิเศษสามชั้นหอคอยหนึ่งกดทับใส่เยี่ยนจ้าวเกอ!