บทที่ 127 รอจนเสียใจภายหลังไปเถอะ

ขณะนี้บรรยากาศมีความอึดอัดอยู่บ้าง

เยี่ยนจ้าวเกอยืนอยู่กับที่อย่างสงบเยือกเย็น สายตาทอดมองไปอีกฟาก

บริเวณนั้น ซือคงจิงกับโหวเสียงยังคงประมือกันอยู่

ทั้งสองต่อสู้กันด้วยโทสะ จนถึงขั้นทำเหมือนกับว่ารอบข้างไม่มีผู้ใดอยู่ ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะยังไม่ได้รับรู้ถึงการมาของฟู่เอินซู ซานสือเวิง ผู้อาวุโสจั่ว และคนอื่นๆ ถึงยังไม่ได้วางมือ

สถานการณ์ในการต่อสู้ดุเดือดจนเกินไป กระทั่งที่ว่าผู้ใดวางมือถอยก่อน อาจจะบาดเจ็บจากน้ำมือของอีกฝ่ายได้

ทั้งสองคนทำได้แค่เพียงรวมสมาธิเอาไว้ที่การประลอง หากต้องการจะหยุดการประลองฝีมือของพวกเขาลงกลางคัน ต้องให้ผู้ที่มีวรยุทธ์สูงกว่าเข้าแทรกเท่านั้น

เมื่อกลุ่มคนของฟู่เอินซูมาถึง แน่นอนว่าสิ่งที่ให้ความสนใจเป็นอันดับแรกก็คือเยี่ยนจ้าวเกอกับจี้ฮั่นหรู หลังจากนั้นเยี่ยนจ้าวเกอเอ่ยถึงเรื่องที่เพลิงลุกโชนเผาภูเขาจะส่งผลกระทบต่อการไหลเวียนของพลังชีวิตพื้นภูมิ ทำลายสายแร่ศิลาวิญญาณลึกล้ำ ยิ่งทำให้ผู้ที่ได้รับฟังต้องตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก จนถึงขั้นที่ไม่มีผู้ใดยุ่งเกี่ยวทางด้านซือคงจิงและโหวเสียงเลย

สายตาของฟู่เอินซูมองไปยังสนามประลองด้วยท่าทางสนุกสนาน

ผู้อาวุโสจั่วและจอมยุทธ์เขาไร้พรมแดนต่างก็นิ่งเงียบอยู่ชั่วขณะหนึ่งเช่นกัน ทั้งยังเริ่มให้ความสนใจกับการประลองฝีมือระหว่างปรมาจารย์ขั้นจิตราชั้นในทั้งสอง

กล่าวจากมุมมองหนึ่งแล้ว พวกเขาให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อสิ่งที่แสดงออกมาในการประลองครั้งนี้

โหวเสียงเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นของเขาไร้พรมแดนในช่วงนี้ นับเป็นคู่ต่อสู้ที่พบได้ยากในรุ่นอายุเดียวกัน ทั้งยังเกรียงไกรยิ่ง

จิ่งอวิ๋นจือแห่งเขากว่างเฉิงก่อนหน้านี้อายุมากกว่าเขา ทว่ากลับอยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นจิตราชั้นในระยะกลางเช่นเดียวกับเขา ในการประมือต่อสู้จริงก็ยิ่งถูกโหวเสียงบีบบังคับเสียจนสถานการณ์อันตรายเกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน

บัดนี้กลับมีหญิงสาวคนหนึ่งที่อายุน้อยกว่าโหวเสียงสามารถต้านทานเขาได้ จึงทำให้บรรดาคนของเขาไร้พรมแดนรู้สึกสนใจอย่างลับๆ เป็นธรรมดา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่ก็เป็นยอดอัจฉริยะที่กำเนิดขึ้นใหม่ท่ามกลางรุ่นเยาว์แห่งเขากว่างเฉิง

บรรดาคนของเขาไร้พรมแดนล้วนแล้วแต่สนใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากการแสดงออกของเยี่ยนจ้าวเกอเมื่อครู่น่าตื่นตะลึงยิ่งนัก!

ปรมาจารย์ขั้นจิตราชั้นนอกระยะท้าย โจมตีปรมาจารย์ขั้นเคียงนภาระยะต้น ในช่วงเวลาอันคลุมเครือกลับก้าวข้ามคลองหงโกวอันใหญ่หลวงของพลังความสามารถไปได้อย่างคาดไม่ถึง

หากวิจารณ์เงียบๆ จี้ฮั่นหรูก็ประมาทศัตรูไปบ้างอยู่ดี ตอนที่เพิ่งออกกระบวนท่าไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด จนทำให้ถูกเยี่ยนจ้าวเกอชิงกลับมาได้เปรียบ

รอจนตอนที่เขารู้สึกว่าไม่ถูกต้อง สถานการณ์ก็ตกเป็นรองจนยากที่จะพลิกกลับมาได้แล้ว ผลคือถูกเยี่ยนจ้าวเกอที่เมื่อได้เปรียบแล้วก็ไม่ยั้งมืออีกต่อไป โจมตีอย่างต่อเนื่องถูกยับยั้งอย่างสิ้นเชิง

กระทั่งท้ายที่สุดการตั้งรับป้องกันด้วยพลังทั้งหมดของกระบวนฝ่ามือรวมศูนย์ ก็ถูกเยี่ยนจ้าวเกอโจมตีจนแตกพ่าย

จี้ฮั่นหรูพ่ายแพ้จนรู้สึกคับอกคับใจอยู่บ้าง ทว่าเยี่ยนจ้าวเกอกลับชนะโดยไม่ได้พึ่งโชคแต่อย่างใด เนื่องจากลักษณะท่าทางช่างดูชำนาญตั้งแต่ต้นจนจบ ทำให้ยากจะคาดคะเนได้ว่าแท้จริงแล้วแข็งแกร่งถึงเพียงใด

ศิษย์เขาไร้พรมแดนอาจแย้งได้ว่าจี้ฮั่นหรูยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด ถึงกระนั้นผู้ใดจะสามารถฟันธงได้เล่าว่าเยี่ยนจ้าวเกอแสดงพลังทั้งหมดแล้วหรือยัง

แน่นอนว่าเมื่อคิดถึงจุดนี้แล้ว สำหรับพลังความสามารถของเยี่ยนจ้าวเกอ ทุกคนก็ยิ่งรู้สึกถึงความน่าหวาดกลัว

ซานสือเวิงและผู้อาวุโสระดับสูงจึงปล่อยเลยตามเลย สังเกตติดตามสถานการณ์การต่อสู้ของซือคงจิงกับโหวเสียง เพียงแต่ขณะเดียวกันก็ประเมินพลังความสามารถของศิษย์รุ่นใหม่ของเขากว่างเฉิงไปด้วย เพื่อเลี่ยงความอึดอัดและอับอาย

บรรดาศิษย์เขาไร้พรมแดนทั้งหลายที่ยังเยาว์วัยกลับติดตามสถานการณ์การต่อสู้อย่างใกล้ชิด ตึงเครียดยิ่งกว่าตัวโหวเสียงที่อยู่ในการประลองเสียอีก เพราะคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าโหวเสียงจะสามารถเอาชนะซือคงจิงได้ แล้วกู้หน้าเขาไร้พรมแดนกลับมา

ทว่าสมาธิส่วนหนึ่งของเยี่ยนจ้าวเกอกลับตกไปอยู่ที่บนร่างกายของเด็กชายคนนั้น

เขาไม่ได้ลืมนึกถึงตอนแรกที่บ่าวรับใช้ของจ้าวหมิงเอ่ยว่า บุตรชายของครอบครัวที่ถูกพรรคโลหะเอกยึดครองพื้นที่ขนาดใหญ่ โจมตีคนของพรรคจนบาดเจ็บ

พรรคโลหะเอกมาเพราะต้องการคน ซึ่งคนที่ต้องการก็คือบุตรชายของเจ้าพื้นที่ขนาดใหญ่นั่น

ผู้เสียชีวิตที่อยู่ในไร่สมุนไพรแห่งนี้ ไม่นับผู้ที่สวมชุดพรรคสายรุ้งสีชาด คนอื่นๆ ล้วนแล้วแต่เป็นคนของพื้นที่ขนาดใหญ่นั่นทั้งสิ้น

หนึ่งในนั้นก็คือบิดามารดาของเด็กชายคนนั้น ทั้งสองคนสวมชุดโอ่อ่าร่ำรวยมากที่สุด เยี่ยนจ้าวเกอยังเห็นอาวุธสงครามระดับสูงที่เสียหายชิ้นหนึ่งอยู่ข้างศพชายผู้นั้น

การที่ชาวบ้านธรรมดาจะสามารถมีอาวุธสงครามระดับสูง สามารถกล่าวได้ว่าไม่ง่ายอย่างยิ่ง

กลับไปมองเด็กชายคนนั้นอีกครั้ง ถึงแม้ว่าลักษณะท่าทางจะดูเขลา ดูทึ่ม บนเสื้อผ้าก็เปรอะเปื้อนฝุ่นดินไม่สะอาดนัก ทว่ายังคงดูออกว่าสวมชุดฐานะไม่เหมือนกับคนทั่วไป