บทที่ 1319 ที่พึ่งของเทวกษัตริย์ไร้ประมาณ

ในแผนการดั้งเดิมของพวกเขา ฟู่ถิงกับเหอซีสิงความจริงคิดจะรั้งอยู่บนโลกซ้อนโลก

ไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่ต้องการมา

ในการสืบทอดของยอดเขาอัศจรรย์ ผาบัวแดงแทบจะเป็นนิวาสสถานที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขากว่างเฉิงมากที่สุด

แม้แต่จักรพรรดิแพรอาพรณ์ขาว ก็มีมิตรภาพกับเขากว่างเฉิงเช่นกัน

หากในการสืบทอดสายเอกพิสุทธิ์ต้องอยู่บนโลกซ้อนโลก ย่อมมีนิวาสสถานอื่นๆ ผาบัวแดงจึงออกจากจักรวาลสำนักเต๋าพร้อมกับเขากว่างเฉิง

แต่ว่าฟู่ถิงกับเหอซีสิงมีสถานการณ์ค่อนข้างพิเศษ

เหตุผลก็ไม่มีอื่น ก่อนที่จะอยู่ในระดับประมุขศักดิ์สิทธิ์ขั้นสิบ ขั้นประมุขในหมู่คน สองคนต่างทราบถึงการดำรงอยู่ของเทวกษัตริย์ไร้ประมาณ จึงเพาะเมล็ดไร้รูปร่างไว้ในส่วนลึกจิตใจ

ต่อให้เหอซีสิงจะเลื่อนจากจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้าเป็นขั้นสิบในภายหลัง ผลกระทบก่อนหน้าก็ยังคงอยู่

ภัยแฝงในนี้ ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น ในขณะเดียวกันยังส่งผลกระทบต่อคนอื่นด้วย

ต่อให้ไม่ส่งผลต่อคนอื่นๆ อาจอาจกลายเป็นเบาะแสงที่เทวกษัตริย์ไร้ประมาณกับโถงเซียนใช้ตามหาเยี่ยนจ้าวเกอกับโถงเซียน

ดังนั้นแผนการเดิมของพวกฟู่ถิงคือการรั้งอยู่บนโลกซ้อนโลก เช่นนี้ขณะไม่ส่งผลต่อตำหนักโอสถ ยังปลอดภัยกว่าสำหรับพวกเขา

เมื่ออยู่บนโลกซ้อนโลก ความเป็นไปได้ที่โถงเซียนจะจัดการพวกเขามีน้อยมากอย่างไม่ต้องสงสัย เป็นเพราะไม่มีความจำเป็น และไม่มีค่าพอให้พูดถึง

กระนั้น เยี่ยนจ้าวเกอส่งคำเชิญให้แก่ฟู่ถิงอย่างจริงจัง หวังให้พวกเขาร่วมทาง

“ข้ามีแผนการส่วนหนึ่งจริงๆ” พอได้ยินเยว่เจิ้นเป่ยถาม เยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้าตอบว่า “ในนี้มีความเสี่ยง แต่สุดท้ายปัญหาบางอย่างเราก็ต้องเผชิญ”

เยว่เจิ้นเป่ยถาม “เจ้ามีวิธีจัดการภัยแฝงจากคำสาปปฏิญาณของเทวกษัตรย์ไร้ประมาร?”

“ปัจจุบันยังไม่มี” เยี่ยนจ้าวเกอกดนิ้วบนขมับของตัวเองเบาๆ “แต่ว่าข้าคิดจะเปลี่ยนมุมมองในการมองปัญหานี้ดู”

“ข้าคิดถึงปัญหาหนึ่ง ตอนที่ใช้วิธีการทั่วไปหมดแล้ว แต่ยังไม่เจอคำตอบ ต้องลองกลับไปที่จุดเริ่มต้น เพื่อตรวจสอบเรื่องนี้อีกรอบหนึ่ง”

เยี่ยนจ้าวเกออธิบาย “ถึงเทวกษัตริย์ไร้ประมาณจะเกิดจากเซียนสวรรค์ไร้สุดบางคนในสำนักเต๋าสายหลักของเรา แต่ว่าเขาชำระล้างผู้สืบทอดสำนักเต๋าของเราได้ง่ายดายและดุร้ายเกินไป”

“เขาทำถึงขั้นนี้ได้อย่างไร?”

เยี่ยนจ้าวเกอนวดขมับของตัวเองเบาๆ ทางหนึ่งใคร่ครวญทางหนึ่งกล่าว

เยว่เจิ้นเป่ยพอฟัง สายตากลายเป็นคมกริบ สีหน้าฉายแววกระจ่างแจ้ง “ศิลาฟ้ากำเนิด…”

“อืม ข้าเดาว่าหนึ่งในที่พึ่งพาของเทวกษัตริย์ไร้ประมาณ คือศิลาฟ้ากำเนิด” เยี่ยนจ้าวเกอผงกศีรษะ “ครั้งกระโน้นสิ่งที่จักรพรรดิประกายกาฬชิงไปเป็นแค่เศษศิลาฟ้ากำเนิด ส่วนที่เหลืออยู่ของศิลาฟ้ากำเนิดสมควรอยู่ที่โถงเซียน”

“มีศิลาฟ้ากำเนิด หรือยังมีอะไรอย่างอื่น บวกกับที่ตัวเทวกษัตริย์ไร้ประมาณเปลี่ยนมาจากเซียนสวรรค์ชั้นมหาชาลของสำนักเต๋าสายหลักของเรา เหตุผลมากมายเมื่อเอามารวมกัน จึงมีการชำระล้างที่รุนแรงปานนั้น”

เยี่ยนจ้าวเกอแตะนิ้วกับริมฝีปาก “น่าเสียดายที่การแตกออกเป็นเศษของศิลาฟ้ากำเนิดส่งผลดีต่อราชันพระอาทิตย์มากกว่า”

ตอนแรกหลังจากเสวี่ยชูฉิงได้เศษศิลาฟ้ากำเนิดมา ก็เป็นแค่เศษชิ้นส่วนอยู่แล้ว จึงได้กระจายมันไปทั่วโลกนับพันนับหมื่นใบ

แต่ว่าเรื่องราวได้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่นางคาดไม่ถึง

พวก ‘ซือคงจิง’ ที่เกิดขึ้นหลังจากเศษชิ้นส่วนแยกจากกันอีกครั้ง ไม่เพียงแต่มีเงื่อนไขทางรูปลักษณ์ภายนอกสะดุดตาถึงขีดสุด พรสวรรค์วรยุทธ์ยิ่งโดดเด่นผิดธรรมดา

นี่ทำให้พวก ‘ซือคงจิง’ แม้จะกระจายอยู่ในประชากรจำนวนมหาศาล แต่ว่าทองสุดท้ายก็เปล่งประกาย แม้จะตายตั้งแต่วัยเยาว์ แต่ก็ยังคงมีส่วนใหญ่ที่เติบโตขึ้นมา