ตอนที่ 1382
บทที่ 1387 คนรุ่นใหม่แทนที่คนรุ่นเก่า
October 22, 2026
นกเผิงยักษ์สองตัวนั้นแม้จะช้าลง แต่ว่าก็สะบัดปีกพัดพายุเงาแสงหลายสาย ฉีกกระชากอากาศ ทำให้กระบองเหล็กของนักบวชฮุ่ยอั้นไม่อาจฟาดลงมาได้
พวกมันพลันลดกรงเล็บเท้าลง คว้าใส่แขนขาของนักบวชฮุ่ยอั้นด้วยสภาวะเด็ดดาวคว้าจันทร์
หากว่าถูกคว้าไว้ แล้วสี่เท้าออกแรงดึง แม้จะเป็นร่างเทวราชไม่สลายของศาสนาพุทธ ก็เกรงว่าจะถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ
แสงทองสว่างบนศีรษะของนักบวชฮุ่ยอั้น บนแสงทองปรากฏสารีริกธาตุ
แสงทองสารีริกธาตุสาดส่อง มิติเวลารอบๆ เปลี่ยนเป็นพร่าเลือนไม่ชัดเจน
ท่านฉวยโอกาสนี้บิดร่างวูบหนึ่ง หลบรอดการโฉบของนกเผิงยักษ์สองตัว
แต่ว่าในตอนนั้นเอง แสงอาทิตย์สาดส่องฟ้าดิน เงาคนสายหนึ่งพลันบรรลุถึงด้านข้างนักบวชฮุ่ยอั้น เป็นเกาหาน
เกาหานสะบัดธงเทวะสุริบันในมือขวา กระแทกกระบองเหล็กในมือนักบวชฮุ่ยอั้นไปอีกทาง จากนั้นก็คว้ามือซ้ายที่ว่างใส่น้ำเต้าสีแดงที่นักบวชฮุ่ยอั้นถืออยู่
กระบี่คู่อู่โกวที่กลับมากลางหลังนักบวชฮุ่ยอั้นพุ่งออกไปฟันเกาหาน
เกาหานบนศีรษะมีแสงสว่างรวมตัว ลมปราณทั่วร่างเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง
เยี่ยนจ้าวเกอกับเฟิงอวิ๋นเซิงมีเวลามองไป จิตใจต่างเคร่งขรึม เป็นเพราะบนศีรษะของเกาหานมีสองบุปผาบนกระหม่อม
ตอนนั้นหลังจากถูกสั่วหมิงจางฟันทิ้งไปหนึ่งบุปผา เกาหานถึงกับหลอมกลับมาได้ใหม่ ความเร็วอยู่เหนือความคาดหมายของคนทุกคนจริงๆ
กระนั้นหลังจากสังเกตเห็นได้ครู่เดียว พวกเขาก็จำเป็นต้องละความสนใจกลับมา
เวลานี้สมณะศาสนาพุทธคนอื่นๆ ที่ร่วมทางมากับนักบวชฮุ่ยอั้นต่างพากันลงสนามลงมือ พวกเยี่ยนจ้าวเกอต้องรับมือด้วยความระวัง
ชั่วขณะนั้น ยอดฝีมือระดับเซียนกำเนิดไม่ต่ำกว่าหนึ่งคนลงมือ เสียงมหามรรคาดังเป็นแผ่นผืน แม้ว่าเยี่ยนจ้าวเกอจะบรรลุคัมภีร์นภาไร้ขอบเขต มีรากฐานของการฝึกสามพิสุทธิ์ร่วมกันเต็มเปี่ยม เวลานี้ก็มีอยู่พริบตาหนึ่งที่หูลั่นดังอึงอล ตรงหน้าเต็มไปด้วยดวงดาว
เขาสูดหายใจลึกคำหนึ่ง สงบจิตใจ ไม่ได้สนใจสถานการณ์รบตรงหน้า หยิบของวิเศษกับวัตถุดิบส่วนหนึ่งที่เตรียมไว้ก่อนหน้าออกมาโปรยไปในอากาศ
เฟิงอวิ๋นเซิงยืนอยู่ชิดกับเขา วาดดาบยาวในมือวนรอบตัวเองครั้งหนึ่ง
คมดาบสีดำทิ้งร่องรอยที่ยากจะลบทำลายไว้กลางอากาศ เหมือนกับแยกมิติเวลาแถบนี้ออกจากมิตินอกเขตแดนไร้สิ้นสุด
แสงสีดำในรอยดาบพุ่งขึ้นฟ้า กลายเป็นม่านกำบังไร้รูปร่าง กั้นเยี่ยนจ้าวเกอและเฟิงอวิ๋นเซิงกับโลกภายนอก
ประกายดาบสีดำสนิทนั้นเหมือนกับจุดจบของทุกสรรพสิ่ง วัตถุเรื่องราวทั้งหมดพออยู่ตรงหน้าล้วนหยุดชะงักลง
เสียงมหามรรคาที่ยิ่งใหญ่ถูกตัดทิ้ง เสียงสวดมนต์และเสียงเซียนที่ไร้รูปร่างพอกระแทกใส่ม่านกำบังเรืองแสงสีดำก็สลายไปทันที กลายเป็นลวดลายที่ไร้รูปทรงหลายกลุ่ม
สมณะศาสนาพุทธท่านหนึ่งมาถึงใกล้ๆ มองหน้าเยี่ยนจ้าวเกอกับเฟิงอวิ๋นเซิง เปล่งคำสรรเสริญพระคุณ จากนั้นก็ผลักสองมืออกพร้อมกับก้าวเท้า หมายข้ามรอยดาบที่เฟิงอวิ๋นเซิงเหลือไว้ในอากาศ
วรยุทธ์กระแสตรงของศาสนาพุทธมีลักษณะเด่นของตัวเอง โดยพระยูไลแห่งเขาหลิงซานอดีตเจ้าผู้ปกครองแดนอภิรดีศูนย์กลางซึ่งได้หลุดพ้นไปแล้วปรับปรุงแก้ไขยกระดับขึ้นมา
ก่อนแดนอภิรดีศูนย์กลาง ตอนที่แดนสุขาวดีตะวันตกยังอยู่ในโลก สองศาสดาแห่งนิกายตะวันตกได้ค้นหาเส้นทางอีกเส้นหนึ่งก่อนที่สำนักเต๋าสายเอกพิสุทธิ์จะเผยแผ่คำสอนไปทั่วฟ้าดิน เป็นต้นแบบวรยุทธ์กระแสตรงของศาสนาพุทธในปัจจุบัน
ของเดิมกับของเก่าอยู่เคียงคู่ พิสูจน์และผสมผสานกันและกัน ค่อยๆ เกิดวรยุทธ์ที่เป็นของศาสนาพุทธนอกจากวรยุทธ์สำนักเต๋า
ในนี้ถึงแม้ว่าจะมีจุดที่เชื่อมโยงกันได้ แต่ก็แตกต่างกันอยู่หลายที่
วรยุทธ์ศาสนาพุทธใช้ศีล สมาธิ ปัญญาเป็นพื้นฐานแรกสุด ใช้อริยสัจสี่เป็นแก่นสาร ให้กำเนิดโพธิปักขิยธรรมสามสิบเจ็ดเป็นแกนหลัก เป็นการสืบทอดกระแสตรง จากนั้นก็แตกแขนง เกิดกิ่งก้านมากมาย
วรยุทธ์สาขาย่อยของศาสนาพุทธเหมือนกับการสืบทอดกระแสตรงสำนักเต๋าและการถ่ายทอดทั่วไป ที่ขีดความสามารถในการต่อสู้กับศัตรูใช่ว่าจะด้อยกว่าวรยุทธ์กระแสตรงของศาสนาพุทธ ถึงขั้นที่อาจเหนือกว่า