ตอนที่ 1394
บทที่ 1399 ร่วมมือซุ่มจู่โจม
October 22, 2026
ความเกียจคร้านบนใบหน้าของเฉินกานหวาสลายไป ดวงตาเป็นประกายเรืองโรจน์ พิจารณาเยี่ยนจ้าวเกอขึ้นลง “เยี่ยนจ้าวเกอ ท่านเดิมทีก็เป็นคนที่พิเศษยิ่งอยู่แล้ว แต่ความคิดหลายอย่างของท่านธรรมดาเกินไปแล้ว”
“ท่านยอมธรรมดาอย่างนี้หรือ? นั่นออกจะ…”
เขายังไม่ได้พูดต่อ เยี่ยนจ้าวเกอก็ลงมืออย่างเหี้ยมหาญ!
กั้นไว้ด้วยมิติเวลาชั้นหนึ่ง เยี่ยนจ้าวเกอใช้นิ้วต่างกระบี่ แทงใส่เฉินกานหวาหนึ่งกระบี่
ประกายกระบี่สีแดงก่ำอันน่ากลัวเจาะทะลุมิติเวลา เหมือนไม่ได้รับผลกระทบใดๆ บรรลุถึงหน้าเฉินกานหวา
เฉินกานหวายืนนิ่งกับที่ ยื่นสองมือออกมา แล้วครอบเข้าหาตรงกลาง
ม่านน้ำที่กีดขวางมิติเวลาปรากฏ กอปรเป็นวังวน กำลังจุหยุดประกายกระบี่ลวงเซียนของเยี่ยนจ้าวเกอ
ม่านน้ำเคลื่อนไหว ต้นผมขาวที่ที่ลำต้นครึ่งหนึ่งอาบอยู่ในน้ำถูกม้วนไปด้วย
กิ่งใบลำต้นอีกครึ่งที่อยู่ด้านนอกยังคงอยู่ที่เดิม
แต่ครึ่งหนึ่งที่อาบอยู่ในน้ำได้รับผลกระทบจากมิติเวลา กำลังถูกชักนำให้เคลื่อนย้าย
ถึงต้นไม้ยักษ์จะมีกิ่งและลำต้นแข็งแกร่ง แต่ตอนนี้ได้รับการบิดจากมิติเวลาสองชั้น ยังเกิดความรู้สึกว่ากำลังจะหักลง
เยี่ยนจ้าวเกอสีหน้าไร้อารมณ์ ยื่นอีกมือออกมากดบนลำต้นของต้นผมขาว
การศึกษาวิจัยต่อความล้ำลึกของมิติช่องว่างและการเวลา ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอสามารถรักษาความมั่นคงของต้นผมขาวได้ ไม่ถึงกับถูกพลังบิดเบี้ยวของมิติเวลาผ่าออกเป็นสองซีก
เฉินกานหวาฉวยโอกาสถอยร่างไปด้านหลัง
“เคยสู้กับท่านมาครั้งหนึ่งแล้ว ไม่จำเป็นต้องสู้อีกเป็นครั้งที่สอง” เขาพูดด้วยสีหน้าไร้ความสนใจ “ครั้งนี้ที่มาเพราะอยากเห็นท่าทางผิดหวังของท่าน สุดท้ายกลับถูกท่านดูออกก่อนแล้ว”
“ครั้งหน้าพวกเราค่อยหาความบันเทิงใหม่มาเล่นกัน…”
เฉินกานหวากำลังพูดอยู่ เยี่ยนจ้าวเกอสืบเท้าออกหนึ่งก้าว!
เขาใช้มือซ้ายฟันประกายกระบี่สีแดงก่ำ ชักมือขวากลับตามสภาวะ
ประกายกระบี่ฟันม่านน้ำ ต้นผมขาวถูกเยี่ยนจ้าวเกอดึงออกมาจากในน้ำ
พอได้รับผลกระทบนี้ ต้นผมขาวกลับเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง แต่ว่าเยี่ยนจ้าวเกอเคลื่อนไหวนิ้วมือเคาะบนลำต้นด้วยความเร็วสูง
ความน่าอัศจรรย์ของคัมภีร์นภากาลเวลากับคัมภีร์นภาความว่างเปล่าสายหยกพิสุทธิ์ปรากฏ ช่วยหยุดความผิดปกติที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของสภาพแวดล้อมให้แก่ต้นผมขาว
เขายกมือขึ้น ถอนต้นผมขาวออกมาจากพื้น
พื้นด้านล่างความจริงเกิดจากกระแสน้ำ
หลังจากหลุดออกมา ต้นผมขาวเหมือนสูญเสียสารอาหาร มีร่องรอยแห้งเหี่ยวชั่วขณะ
แต่เยี่ยนจ้าวเกอดีดนิ้วติดต่อกัน แสงหลายสายพุ่งออกมาห่อหุ้มสายน้ำส่วนหนึ่ง วนเวียนอยู่รอบรากของต้นผมขาวต่อไป
ขณะเดียวกัน เยี่ยนจ้าวเกอก็ใช้มือซ้ายออกอีกกระบี่ แสงสีแดงกระจายไปทั่ว ม่านน้ำตรงหน้าเขาเปิดออกโดยสมบูรณ์
เยี่ยนจ้าวเกอโถมร่างเข้าไป ต้นผมขาวหดขนาดลงเพราะเขาควบคุมมิติเวลา สุดท้ายถูกชายหนุ่มเก็บไว้ในแขนเสื้อข้างขวา
เขารุกคืบต่อ เหยียบย่ำอากาศ บรรลุถึงมิติเวลาที่เฉินกานหวาอยู่
แต่ว่าพริบตาที่เยี่ยนจ้าวเกอเข้าสู่มิติเวลานี้ กลิ่นอายอันน่ากลัวหลายสายก็พลันลอยขึ้น!
ทว่าในขณะเดียวกัน เฟิงอวิ่นเซิงที่ยืนนิ่ง คอยระวังหลังให้แก่เยี่ยนจ้าวเกอมาโดยตลอดก็ขยับเช่นกัน
ในดวงตาของนางมีแสงมารสีดำอมน้ำเงินสาดส่อง สืบเท้าออกก้าวหนึ่งมาถึงด้านข้างเยี่ยนจ้าวเกอ ก้าวเข้ามาในมิติเวลาที่อยู่ตรงข้ามเช่นกัน
เสียงมหามรรคาที่ยิ่งใหญ่และดังกังวาน แต่ล่องลอยเหมือนอยู่ไกลออกไปดังขึ้น จากนั้นก็ปะทะกัน ลดทอนกันและกัน
ในคนซุ่มจู่โจมถึงกับมีเซียนกำเนิดสุญญตา
ปรากฏเงาร่าง ขณะที่เงาแสงหลายสั้นส่ายไหว
คนนำหน้าสวมมงกุฎสีทองหางปลา ใส่เสื้อนักพรตสีเหลืองอ่อน ใบหน้าเหมือนกับพุทราสุก ไว้เครายาว เป็นหลี่ซิ่งป้าเมื่อก่อนหน้า
ด้านหลังหลี่ซิ่งป้า เป็นกงซุนฮุยศิษย์ของเขา แต่ว่าตอนนี้ไม่ได้เข้าใกล้
ด้านข้างหลี่ซิ่งป้า ถึงกับยืนไว้ด้วยอนุเทวะเผ่ากระเรียนในตอนที่แย่งชิงวารีสามแสงตนนั้น