ตอนที่ 1420
บทที่ 1425 หนึ่งดาบหนึ่งกฎเกณฑ์ หนึ่งก้าวหนึ่งยุคสมัย!
October 22, 2026
มารจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังกัดกินเมฆแปลงกำเนิด
ถ้าหากว่าการป้องกันของเมฆแปลงกำเนิดโดนทำลาย ถูกมารเหล่านี้ประชิดตัวได้ พริบตาเดียวก็จะโดนดูดสารจำเป็น ปราณ และจิตใจจนหมดสิ้น โดนกัดกินจนไม่เหลือ
มารแม้มีลักษณะดุร้าย แต่ว่าหากถูกพวกมันดูดพลัง คนจะดำดิ่งอยู่ในความสุขสมอันเป็นมายา ไม่มีความเจ็บปวดใดๆ จากโลกนี้ไปโดยไร้ความรู้สึก
ตอนนี้ตรงหน้าเยี่ยนตี๋เต็มไปด้วยเงามาร มารที่ดุร้ายเหี้ยมเกรียมนับไม่ถ้วนกระโจนเข้ามา ถมความว่างเปลาจนเต็ม ไม่มีพื้นที่ว่างแม้แต่น้อย ระหว่างเหล่ามารยังกัดกินฉีกทึ้งกันไม่หยุดยั้ง เป็นภาพที่น่าสะพรึงถึงขีดสุด
เยี่ยนตี๋มองทุกอย่างนี้อย่างเย็นชา กลับก้าวเข้าหาภาพอันน่ากลัวตรงหน้า รอบกายเขามีควันวนเวียน ขณะที่วายุเซียนอันเกิดจากการรวมปราณเที่ยงตรงกับปราณเปลี่ยนแปลงสองปราณเซียนไหลเวียน ก็มีสภาวะแข็งแกร่งไม่อาจโยกคลอน ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ และมีสภาวะของการเปลี่ยนแปลงนับพันนับหมื่นไม่มีที่สิ้นสุด
แต่ว่าพร้อมกับการก้าวเท้าไปด้านหน้าของเยี่ยนตี๋ ปราณกาลีอันเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลงแห่งภัยพิบัติ จุดจบ ความชั่วร้าย ความเหี้ยมโหดก็พลันเปลี่ยนเป็นโชติช่วง
ปราณกาลีนี้ไม่ได้ไหลออกไปด้านนอก แต่ถูกเยี่ยนตี๋ดูดซับอย่างต่อเนื่อง
ปราณเซียนชนิดที่สาม เริ่มรวมกับวายุเซียนของเขา!
เยี่ยนตี๋สืบเท้าออกก้าวหนึ่ง เลื่อนจากเซียนลี้ลับสองปราณ เป็นเซียนลี้ลับสามปราณ
ก่อนหน้านี้ไม่นานเยี่ยนตี๋เพิ่งฝ่าภัยพิบัติสัจพิศวง สองปราณรวมเป็นวายุ สำเร็จระดับเซียนลี้ลับสงบนิ่ง ตอนนี้คนพอก้าวเท้าออกก้าวเดียว พลังฝึกปรือกับเพิ่มขึ้นตาม ก้าวไปด้านบนอีกก้าว!
คมดาบของเขาก็อาศัยสภาวะ ฟันลงไปด้านหน้าตามการก้าวเท้าของเขาเช่นกัน!
ทันใดนั้น เหมือนกับฟ้าดินเปลี่ยนแปลง สภาวะของธรรมชาติถั่งโถมไปด้านหน้า โลกเปลี่ยวร้าง สรรพเรื่องราวสรรพวัตถุต่างไปจากเดิม
ทุกอย่างเกิดการทำลายสิ่งเก่ารับสิ่งใหม่ เหมือนกับต้อนรับการเริ่มต้นใหม่
ทุกสิ่งที่เก่าแก่กลับถูกกวาดเข้าไปในกองของเก่า กลายเป็นสิ่งที่ตายไปพร้อมยุคสมัย
ประกายดาบอันพรั่งพรึงฟันลง มารนับพันนับหมื่นที่ล้อมโจมตีเยี่ยนตี๋กับเมฆแปลงกำเนิดล้วนถูกกวาดทำลายหมดสิ้น!
“นี่คือ…” พญามารสุขสันต์ตกใจอีกครั้ง ในใจเหมือนนึกอะไรได้
มันไม่มีเวลาแตกตื่น ทิ่มนิ้วใส่อากาศติดต่อกัน แสงสีแดงสายแล้วสายเล่าสาดลง ต้องการเสริมความแข็งแกร่งแก่ค่ายกลหมื่นมารสุขสันต์
แต่ว่าในวินาทีนี้เอง เยี่ยนตี๋สืบเท้าออกอีกก้าวหนึ่ง!
พอก้าวเท้า ปราณพิสุทธิ์ที่เป็นการเปลี่ยนแปลงของความงดงาม ความอ่อนโยน และการสั่งสมมุ่งสู่ด้านบนก็วนเวียนรอบตัวเขา
จากนั้นปราณเซียนชนิดที่สี่ก็พัดขึ้น หลอมรวมกับวายุเซียนของเยี่ยนตี๋!
เยี่ยนตี๋ก้าวเท้าก้าวที่สอง เซียนลี้ลับสามปราณรุดหน้าขึ้นอีกขั้น เลื่อนสู่เซียนลี้ลับสี่ปราณ จุดสูงสุดของชั้นสงบนิ่ง
พอก้าวเท้านี้ สภาวะดาบของเยี่ยนตี๋บ้าคลั่งยิ่งขึ้น
คมดาบที่เกิดจากสายฟ้าอนัตตาฟันไปด้านหน้าอีกครั้งพร้อมกับการกระตุ้นพลังของเยี่ยนตี๋!
เมื่อดาบนี้ฟันออกไป ค่ายกลหมื่นมารสุขสันต์ขนาดยักษ์ก็กลายเป็นฝุ่นประวัติศาสตร์ ถูกธรรมชาติที่มุ่งไปด้านหน้าไม่หยุดยั้ง ทั้งมีสภาวะไม่อาจต้านทานเปลี่ยนแปลงบดขยี้!
ประกายดาบทะลวงค่ายกล ฟันใส่ตัวพญามารสุขสันต์โดยตรง ฟันผู้ยิ่งใหญ่แห่งวิถีมารตนนี้จนถอยหลังติดต่อกัน
“จิตพลังแห่งการสลับยุคสมัยเปลี่ยนแปลงฟ้าดิน” ตอนนี้พญามารสุขสันต์ไม่สงสัยอีกต่อไป ร้องอุทานขึ้นมา
มันพอรับดาบนี้ของเยี่ยนตี๋ ก็ได้ลิ้มรสจิตพลังอันน่ากลัวของการสับเปลี่ยนยุคสมัย
ยุคสมัยนี้ เป็นเพราะว่าวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ คนส่วนใหญ่จึงแบ่งเป็นยุคโบราณใกล้และยุคโบราณปัจจุบันสองยุค แต่หากจะกล่าวให้ถูกต้องก็ยังคงเป็นยุคเดียวกัน
พญามารสุขสันต์เกิดในยุคก่อนวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ ไม่เคยประสบการสับเปลี่ยนยุคสมัยที่แท้จริง ทว่าระดับพลังฝึกปรือและความเข้าใจที่มีต่อมหามรรคาของฟ้าดินในปัจจุบันของมันทำให้มันแน่ใจว่าในดาบเมื่อครู่ของเยี่ยนตี๋แสดงให้เห็นถึงงานเขียนอันยิ่งใหญ่ของยุคเก่าที่ได้จบลง และยุคใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้น