ตอนที่ 1441
บทที่ 1448 เปลี่ยนที่รบทั่วอวกาศ พลิกกลับเอกภพ
October 22, 2026
เยี่ยนตี๋เปิดทางด้านหน้า เฟิงอวิ๋นเซิงจัดการด้านหลัง ทำให้เกาชิงเสวียนมีข้อกริ่งเกรงลดลงมาก ตั้งสมาธิกับการควบคุมประกายกระบี่ได้
นางกับร่างแยกใช้กระบี่ลวงเซียนพร้อมกัน ประสานกับเรือเทพที่อยู่ข้างใต้ มีไม่กี่คนในยอดฝีมือระดับสุญญตาที่สู้ความเร็วได้
กระบี่ยักษ์สีแดงก่ำพุ่งทะยาน แหวกการขัดขวางหลายชั้น เคลื่อนที่ในมิติไร้สิ้นสุด ผู้ขวางทางไม่อาจต้านทาน
เหล่ามารจนปัญญา การไล่ตามขัดขวางกลับถูกประกายกระบี่ทะลวง
เรื่องราวเกี่ยวพันถึงการคืนชีพของมารดินโบ่ว มารร้ายไม่ยอมแพ้เช่นกัน ต่อให้ถูกสลัดหลุดหรือถูกทะลวงผ่าน ก็ปรับตำแหน่งไล่ตามขัดขวางอย่างต่อเนื่อง
สิ่งทำให้ให้พวกเยี่ยนจ้าวเกอมีแรงกดดันเพิ่มขึ้นก็คือ ผู้ยิ่งใหญ่ศาสนาพุทธกับยอดฝีมือเผ่าปีศาจเริ่มเข้าร่วมในการขัดขวางพวกเขาเช่นกัน
เหมือนกับในตอนที่มารน้ำกุ่ยคืนชีพ แผนการที่ศาสนาพุทธกับเผ่าปีศาจได้วางเอาไว้คือการสังหารร่างสถิตที่จอมมารต้องการใช้สำหรับเกิดใหม่ ขณะเดียวกันก็ต้องการหยุดพวกเยี่ยนจ้าวเกอด้วย!
ถ้าหากบอกว่าก่อนหน้านี้ทางมารน้ำกุ่ยมีโอกาสเหลือเฟือ เช่นนั้นตอนนี้ไม่ว่ามารดินโบ่วจะคืนชีพสำเร็จหรือไม่ หลังเรื่องราวมีผลลัพธ์ พวกเยี่ยนจ้าวเกอจะต้องหาวิธีหลบหนีอีกครั้ง ไม่พัวพันกับนพยมโลกต่อ
ถ้าหากพวกเขาหนีสำเร็จ ถึงเวลานั้นคิดตามหาพวกเขาอีกครั้ง การค้นหาจักรวาลฟ้าฟื้นยากเสียยิ่งกว่ายาก
ดังนั้นศาสนาพุทธกับเผ่าปีศาจจึงเริ่มล้อมกระบี่ยักษ์สีแดงก่ำที่เคลื่อนไหวในความว่างเปลาอย่างต่อเนื่องเช่นกัน
กระนั้นอย่าว่าแต่สร้างการประสานงานกับมารร้ายแห่งนพยมโลก แดนสุขาวดีตะวันตกกับเผ่าปีศาจก็มีความขัดแย้งมากมายเช่นเดียวกัน
ถึงตอนนี้สามฝ่ายจะกำลังล้อมผู้สืบทอดสำนักเต๋า แต่ต่างฝ่ายต่างทำตามแผนการของตัวเอง ไม่มีการร่วมมือกันแม้แต่น้อย สามารถสะกดกลั้น ไม่ระเบิดความขัดแย้งใหญ่ระหว่างกันได้ก็หายากมากพอแล้ว
แต่เมื่อเป็นแบบนี้ คนที่เข้าร่วมการล้อมยิ่งมายิ่งมาก ระดับความยากในการเปลี่ยนที่ต่อสู้ฝ่าวงล้อมของพวกเยี่ยนจ้าวเกอก็ยิ่งมายิ่งเพิ่มสูงขึ้น
ทันใดนั้น แสงสีทองสายหนึ่งแวบผ่านอย่างรวดเร็ว ฉวยโอกาสที่คนอื่นๆ ขัดขวาง เข้าใกล้ประกายกระบี่สีแดงก่ำในพริบตา
ในแสงสีทองนั้นปรากฏร่างของนักพรตวัยกลางคนผู้หนึ่ง กลับเป็นฝูลัวจื่อ อนุเทวะเผ่าปีศาจ บุตรของเผิงท่องเมฆหมื่นลี้
ท่ามกลางยอดฝีมือระดับสุญญตา พูดถึงด้านความเร็ว เขาเป็นหนึ่งในตัวตนที่สุดยอดที่สุด
พวกเยี่ยนจ้าวเกอฝ่าการขัดขวางของคนอื่นๆ ความเร็วลดลงเล็กน้อย ฝูลัวจื่อไล่ตามทันแล้ว
เขาที่กลายเป็นร่างนกเผิงปีกทองไม่ได้เข้าโจมตีในทันที แต่ว่ากระพือปีกสองข้าง แสงสีทองหลายสายม้วนพัดใส่กระบี่ยักษ์สีแดงก่ำเหมือนกับห่าฝนพายุคลั่ง
ประกายดาบสีดำหลายสายสว่างขึ้นบนด้ามกระบี่ ตัดขวางกระจัดกระจาย ฟันขนปีกของเผิงยักษ์มากมายที่เหมือนกับฝนดาวตก
ฝูลัวจื่อดวงตาเย็นชา ไม่รีบร้อน รับประกันไม่ให้ตัวเองถูกดึงระยะห่างก่อน จากนั้นค่อยใช้วิธีสู้แบบกองโจร หมายสะกดฝีเท้าของพวกเยี่ยนจ้าวเกอ
ขณะเดียวกัน ยอดฝีมือที่เข้าร่วมวงต่อสู้คนอื่นๆ ก็พากันลงมือจากด้านข้าง โจมตีใส่ประกายกระบี่สีแดงก่ำจากระยะไกลๆ ไม่ว่าจะเป็นกระบี่ยักษ์สีแดงก่ำหรือว่าฝูลัวจื่อ ความเร็วในการเคลื่อนที่ล้วนสูงยิ่ง
ถึงแม้ว่าคนจำนวนมากจะคำนวนเผื่อไว้ก่อนแล้ว แต่การโจมตีก็ถูกใส่ความว่างเปล่า
ตอนการโจมตีอันน่ากลัวชนิดทำลายฟ้าดินมาถึง ประกายกระบี่ก็ออกจากที่เดิม พุ่งไปยังที่อื่นแล้ว แต่ว่าคนที่ลงมือมีมาก การโจมตีรวมตัวกัน สุดท้ายยังคงมีส่วนหนึ่งที่โดนตัวกระบี่
การลงมืออย่างฉุกละหุก ต่อให้โจมตีโดนก็มีอานุภาพจำกัด ทว่ายอดฝีมือที่โจมตีโดนประกายกระบี่สีแดงก่ำล้วนต้องเป็นตัวตนที่ห้าปราณมุ่งสู่ต้นกำเนิด เลื่อนสู่ระดับสุญญตาสำเร็จอย่างแน่นอน
พวกเขาลงมือโจมตีโดยไม่เอาจริง ต่างทำให้เซียนลี้ลับต้านทานไม่ไหวได้แล้ว
ทุกครั้งที่กระบี่ยักษ์สีแดงก่ำรับไว้ ประกายกระบี่เหมือนกับสั่นไหววูบหนึ่งกลางความว่างเปล่า
เยี่ยนตี๋กับเฟิงอวิ๋นเซิงคนหนึ่งอยู่หน้า คนหนึ่งอยู่หลัง คนหนึ่งรับหน้าที่เปิดทางทะลวงฝ่าศัตรูที่ขวางอยู่เบื้องหน้า คนหนึ่งรับหน้าที่ขัดขวางฝูลัวจื่อที่ไล่ตามไม่ลดละ ขณะนี้ไม่อาจแบ่งร่างออกมาได้
ประกายกระบี่ได้รับผลกระทบ ความเร็วในการบินเหมือนช้าลงเล็กน้อย แต่ละฝ่ายที่ล้อมอยู่ยินดี เพิ่มความดุร้ายมากขึ้น