ตอนที่ 1443
บทที่ 1450 เทศนาพระโพธิสัตว์ไปยังแดนตะวันตก
October 22, 2026
ผู้อยู่ในชั้นมหาชาล อยู่ในทุกมิติเวลา เป็นอิสระตลอดกาล
ดังนั้นผู้คนจึงกล่าวกันว่า ‘ร่างเซียนสวรรค์มหาชาล ไม่เสื่อมสลายหลุดพ้นซึ่งทุกสิ่ง’
ความน่าอัศจรรย์ที่อยู่ด้านในยากจะกล่าวบรรยาย
นอกจากมีชื่อเสียงมากที่สุด บำเพ็ญร่วมกับโลก มีอายุขัยเท่ากับฟ้าดินแล้ว เทียบกับตัวตนที่อยู่ต่ำกว่าชั้นมหาชาล ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ เซียนสวรรค์ชั้นมหาชาลเหมือนกับคงอยู่ทุกที่ ถึงขั้นกระโดดออกจากกระแสกาลเวลา ยากจะหยั่งถึง
คำพูดที่ว่า กระโดดจากสามภพ ไม่อยู่ในปัญจธาตุ มีที่มาเช่นนี้เอง
เพียงแต่เป็นเพราะมีผู้ยิ่งใหญ่ระดับมรรคากดทับอยู่บนศีรษะ ความลี้ลับอัศจรรย์จำนวนมากของยอดฝีมือชั้นมหาชาลชาลจึงแค่แสดงออกมาบางครั้ง ไม่เผยให้เห็นบ่อยๆ
ระดับมรรคาก็คือมรรคาอยู่แล้ว ทว่ายอดฝีมือชั้นมหาชาลเป็นตัวตนที่ใกล้เคียงกับมรรคาที่สุด
ในสถานการณ์บางส่วน พวกเขาถึงขั้นอยู่เท่ากับมรรคาหรือเหนือกว่า จึงมีความน่าอัศจรรย์หลายอย่างที่คนอื่นๆ ยากจะทำความเข้าใจ
ทว่าในเวลาที่เหลืออยู่ พวกเขาเองก็เป็นตัวตนที่ได้รับผลกระทบจากมหามรรคาใกล้ชิดที่สุด หรือว่าถูกพันธนาการไว้มากที่สุดเช่นกัน
ความน่าอัศจรรย์ในนี้ลี้ลับเหลือแสน เหมือนกับที่ระหว่างยอดฝีมือระดับสุญญตาสามารถทำลายเสียงมหามรรคาของอีกฝ่ายได้
หากว่าระหว่างยอดฝีมือชั้นมหาชาลสร้างการสั่นสะเทือน ก็สามารถลดความวิเศษอันหลากหลายของอีกฝ่ายได้เช่นกัน อย่างเช่นความน่าอัศจรรย์ที่เหนือกว่ามิติเวลา
ที่เผิงท่องเมฆหมื่นลี้มหาเทวะเผ่าปีศาจทำให้คนกริ่งเกรง เป็นเพราะว่าต่อหน้ายอดฝีมือระดับมหาชาลคนอื่นๆ เขาแทบเหมือนดำรงอยู่ทุกที่ ราวกับยึดครองความวิเศษแต่ละอย่างในธรรมชาติ ดังนั้นพอดำเนินการเปรียบเทียบจากประสิทธิประสิทธิผลที่เห็นได้โดยตรงแล้ว เขาจึง ‘เร็ว’ กว่ายอดฝีมือชั้นมหาชาลส่วนใหญ่!
นอกจากเผิงท่องเมฆหมื่นลี้ ยังมียอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ระดับสุดยอดอีกไม่กี่คนเป็นผู้นำในมรรคาสักมรรคา หรือหลักการที่มากมายยิ่งกว่าเช่นกัน จึงแข็งแกร่งกว่าเซียนสวรรค์ชั้นมหาชาลที่อยู่ในระดับเดีวกันเป็นพิเศษ กลายเป็นตำนานที่สั่นสะเทือนอดีตส่องประกายในปัจจุบัน
อย่างเช่นแสงวิเศษห้าสีของข่งซวน มหาเทวะนกยูงซึ่งมีบารมีมากมายในยุคสถาปนาเทพยุคโบราณตอนต้นก็อยู่เหนือสรรพสัตว์ ต่อให้เป็นคู่ต่อสู้ในระดับมหาชาลเหมือนกัน คนที่เสียท่าเขาในหนึ่งกระบวนท่าก็มีอยู่นับไม่ถ้วน
หากนับยอดฝีมือในยุคโบราณปัจจุบันทั้งหมด แล้วเทียบระดับพลังฝึกปรือของแต่ละคน ไม่ว่าจะถูกจัดอยู่ในลำดับเท่าไร นกยูงตัวนั้นก็อยู่ในสามอันดับแรกรองจากระดับมรรคา ทว่านั่นเป็นการเปรียบเทียบระหว่างยอดฝีมือระดับมหาชาลด้วยกันเอง
สำหรับคนที่อยู่ต่ำกว่าชั้นมหาชาล ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ ยอดฝีมือชั้นมหาชาลเป็นตัวตนที่ไม่อาจมอง ไม่อาจกล่าวถึง ไม่อาจบรรยาย ไม่อาจพรรณนา
มหาชาลมาถึง ในสายตาของคนทั่วไปล้วนได้แต่มองดูปรากฏกาณ์ประหลาดของฟ้าดิน มองไม่เห็นร่างที่แท้จริงของอีกฝ่ายเป็นส่วนใหญ่
ตอนที่มารน้ำกุ่ยคืนชีพ เทพมารตนนั้นพอมาถึง ก็สร้างเขตมารที่ใกล้เคียงกับนพยมโลกขึ้น
หนอนเก้าเศียรพอมาถึง ก็เป็นแสงสีขาวที่แบ่งแยกฟ้าดิน
เป็นเพราะว่าเฟิงอวิ๋นเซิงต่อสู้กับพวกเขา สามารถลดความพิเศษของพวกเขาได้ในระดับหนึ่ง จึงทำให้ร่างของพวกเขาเปลี่ยนเป็นรูปธรรม กลายเป็นของจริง
ขณะนี้พระพุทธเจ้าองค์นั้นโจมตี พร้อมกับที่โจมตีถูกกระบี่ยักษ์สีแดงก่ำ ก็ทำให้คนที่อยู่บนเรือเห็นร่างของท่าน
เป็นนะโมยุทธวิชัยพุทธะ!
ก่อนหน้าอยู่ในแดนสุขาวดีอภิรดีศูนย์กลาง หลังยุคโบราณตอนกลางได้เข้าสู่แดนสุขาวดีตะวันตกเพื่อบำเพ็ญเพียร ปัจจุบันปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมเหล่าบรรพชิต
หลังจากท่านปรากฏตัวก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ตบฝ่ามือหนึ่งลงมือ
กล่าวไปน่าประหลาดแท้ กระบี่ยักษ์สีแดงก่ำที่เคลื่อนย้ายมิติ พุ่งหลบไปทั่ว ทำให้พวกเทพมาร อนุเทวะ และพระโพธิสัตว์ไล่ตามไม่ทัน ปิดล้อมไว้ไม่ได้ กลับไม่อาจหลบหลีกเมื่ออยู่ต่อหน้าฝ่ามือของพระพุทธเจ้าองค์นั้น
ไม่ใช่ว่าพวกเกาชิงเสวียน ‘ช้า’ แต่เป็นเพราะอีกฝ่าย ‘เร็ว’ กว่า!
หรือสมควรบอกว่า ไม่ว่ากระบี่ยักษ์สีแดงก่ำจะเคลื่อนย้ายไปยังที่ใด ก็มีฝ่ามือข้างนั้นรออยู่ที่นั่น ความช้าและความเร็วจึงสูญเสียความหมาย
สองฝ่ายปทะใส่กัน ประกายกระบี่สีแดงก่ำพลันสลาย
ถึงพวกเยี่ยนตี๋จะคิดช่วยเหลือ แต่ตอนนี้เหมือนกับใช้แก้วตักน้ำดับรถติดไฟ