ตอนที่ 1485
บทที่ 1492 ศิษย์ทรยศที่น่าชิงชัง
October 22, 2026
สัญลักษณ์ลับตราอาคมที่เอาไว้ติดต่อกันโดยเฉพาะ เป็นเหล่ายอดฝีมือสำนักเต๋าสายหลักที่อยู่ในจักรวาลฟ้าฟื้นร่วมกันคิดค้น ค่อยสมบูรณ์แบบเมื่อไม่นานมานี้
แม้แต่ราชันพระจันทร์หลิงชิงกับกษัตริย์เถาหลี่อิงก็ไม่เคยทราบ จางปู้ซวีกับคนจากโถงเซียนยิ่งไม่ต้องพูดถึง
คนที่รู้เรื่องมีแค่ส่วนน้อย มีแต่คนที่ครั้งนี้ออกจากจักรวาลฟ้าฟื้นเพื่อป้องกันจอมมารที่ทราบ
สุดท้ายสัญลักษณ์ลับตราอาคมที่เนี่ยจิงเสินวางไว้ ถึงเวลากลับเปลี่ยนเป็นสภาพที่ไม่เพิ่มความลับ ไม่ว่าใครต่างเปิดดูได้ เป็นเหตุให้ร่องรอยของพวกเขาถูกเปิดเผยแก่จางปู้ซวีโดยสมบูรณ์
จางปู้ซวีกระสับกระส่ายต้องการคัมภีร์โกลาหลสูญ ทว่าไม่อาจได้มาครอบครอง โอกาสอยู่ใกล้กับเขามากที่สุดครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าสุดท้ายกลับเลื่อนผ่านด้านข้างไปทุกที
การขึ้นสุดลงสุดอย่างต่อเนื่องไม่ได้ทำลายการยึดมั่นของเขา กลับทำให้ขีดจำกัดล่างของเขายิ่งมายิ่งต่ำ
เดิมทีเนี่ยจิงเสินกับอวี่เยี่ยหนีรอดสำเร็จ ปลอดภัยชั่วคราว ขอแค่อดทนรอคอย พวกเยี่ยนจ้าวเกอจะมาช่วยเหลือ ทำให้พวกเขาสองคนเปลี่ยนอันตรายเป็นความปลอดภัยได้
แต่เป็นเพราะจางปู้ซวีได้เบาะแสที่ถูกทิ้งไว้ในตราอาคม จึงเจอพวกเนี่ยจิงเสินอย่างรวดเร็ว รอพวกเยี่ยนจ้าวเกอรุดมาช่วยไม่ทัน
ผลลัพธ์เช่นนี้มีแค่สาเหตุเดียว นั่นคือมีพวกเดียวกันขายพวกเนี่ยจิงเสิน
คนผู้นี้ตอนแรกสุดค้นพบสัญลักษณ์ลับตราอาคมที่เนี่ยจิงเสินทิ้งไว้ ไม่เพียงแต่ซ่อนไว้ไม่รายงานพวกเยี่ยนจ้าวเกอ ถึงขั้นปรับเปลี่ยนตราสัญลักษณ์ ทำให้ผู้ไล่ล่าอย่างจางปู้ซวีสัมผัสได้ ไล่ตามพวกเนี่ยจิงเสินกับอวี่เยี่ยได้ก่อนก้าวหนึ่ง
“นี่ไม่ใช่ความขัดแย้งภายใน แต่เป็นการหักหลังเนรคุณ!”
ในความว่างเปล่าอันเงียบงัน มีเพียงเสียงอันเย็นเยียบของเยี่ยนจ้าวเกอดังขึ้น
เทียบกับศัตรูดดั้งเดิมแล้ว เขาชิงชังคนทรยศมากกว่า
ตราอาคมที่ตนหาเจอชิ้นนั้น กับตราอาคมจำนวนมากที่เยว่เจิ้นเป่ยมอบให้ ตอนนี้ต่างลอยอยู่เหนือฝ่ามือของเยี่ยนจ้าวเกอ
เยี่ยนจ้าวเกอรองพวกมันไว้ จากนั้นยื่นนิ้วออกไปตวัด สุดท้ายกลายเป็นค่ายกลที่แยบยลสายหนึ่ง ครอบคลุมตราอาคมจำนวนมาก
ถึงจะเป็นตราอาคมที่ทุกคนระดมความคิดสร้างขึ้น แต่ว่าในนี้เยี่ยนจ้าวเกอลงแรงมากที่สุด ความเข้าใจและการควบคุมที่เขามีต่อตราอาคม ล้ำลึกที่สุดเช่นกัน
แสงที่สว่างขึ้นในค่ายกลค่อยๆ เปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีแดงฉาน ด้านในมีกลิ่นอายอันมืดครึ้มหลายส่วนลอยออกมา มองไปไม่ใช่วิชาฝ่ายธรรมมะ กลับเป็นวิชานอกรีต วิถีมาร
ภายใต้การครอบคลุมของค่ายกล ตราอาคมหลายชิ้นพลันเหมือนมีชีวิตขึ้นมา บิดเบี้ยวสั่นระริกไม่หยุด
เยี่ยนจ้าวเกอใบหน้าไร้อารมณ์ มองดูเหตุการณ์นี้อย่างเงียบๆ
ครู่ต่อมาตราอาคมที่ถูกย้อมเป็นสีเลือดหลายชิ้นพากันบิดหมุน พ่นละอองเลือดสีแดงออกมาหลายสาย หมอกแสงผสมกัน ค่อยๆ กอปรเป็นภาพภาพหนึ่ง
ในภาพ คนที่ปรากฏขึ้นมาก่อนเป็นหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรี
ทุกคนกลั้นหายใจพร้อมกัน
นั่นเป็นพวกเนี่ยจิงเสินกับอวี่เยี่ย
พวกเขาที่อยู่ในภาพต่างได้รับบาดเจ็บหนัก อวี่เยี่ยอ่อนแอเป็นพิเศษ เนี่ยจิงเสินค่อนข้างดีกว่า แต่ก็แสดงออกว่าเพิ่งผ่านสงครามดุเดือดมา
เนี่ยจิงเสินขีดๆ เขียนๆ กำลังสร้างตราอาคมที่เก็บสภาพเรื่องราวและการตามหาเบาะแส เขาในตอนนี้แม้นสีหน้าจะซีดขาวอ่อนแอ จิตใจอ่อนล้า ทว่าสองตาแน่วแน่ ห้าวหาญแจ่มใส
เขาที่เพิ่งร่วมมือกับอวี่เยี่ยฝ่าการสังหารของจางปู้ซวี แล้วสลัดหลุดจากจางปู้ซวีได้สำเร็จแม้นจะบาดเจ็บสาหัส แต่ก็เชื่อมั่นว่าพวกตนสองคนหนีรอดได้ และกองกำลังช่วยเหลือของฝ่ายตนจะตามหาพวกเขาทันเวลา
ขณะมองใบหน้านี้ พวกเยี่ยนจ้าวเกอต่างอดเจ็บปวดใจไม่ได้
พอเห็นภาพต่อๆ มา พลันเดือดดาลเหลือประมาณ
สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าต่อมาเป็นนักพรตหนุ่มสวมเสื้อคลุมเต๋า แต่ไม่ได้มัดผม ปล่อยผมยาวสยายคนหนึ่ง