ตอนที่ 1493
บทที่ 1500 เจ้ามีแค่เส้นทางตาย!
October 22, 2026
กรงเล็บยักษ์ขนสีทองพอคว้าใส่ ราชาบันดาลใจส่งเสียงโหยหวน สองตาเบิกโพลง เลือดไหลทั่วร่าง
มาตรว่าจะเป็นเซียนสวรรค์ชั้นมหาชาลที่มาจากโถงเซียน หนำซ้ำยังมีสามบุปผาบนกระหม่อม ห้าปราณมุ่งสู่ต้นกำเนิด ทว่าพร้อมกับที่กรงเล็บทั้งห้าที่น่ากลัวนั้นหุบเข้าหากัน ทั่วร่างของราชาบันดาลใจก็ส่งเสียงกร๊อบๆ ที่ต่อเนื่องไม่ขาดหูออกมา
ขณะที่ราชาบันดาลใจโหยหยวน ก็รีบดิ้นรนด้วยพลังทั้งหมด
พร้อมกับที่ตนเสี่ยงชีวิต ก็ผลักดันให้แสงหยกหลายสายบนโถงเซียนมช่วยเหลือ
ทว่าขนเล็กๆ สีทองบนฝ่ามืออันน่ากลัวนั้นตั้งขึ้น เหมือนกับเสาสีทองหลายต้น เรืองแสงสีทอง ขัดขวางแสงหยกไว้
ทันใดนั้นเอง กรงเล็บนี้เหมือนกับขยายขึ้นอีกเท่าตัว
กรงเล็บยักษ์ออกแรงบีบ ราชาบันดาลใจแผดเสียง ถูกจับไว้จนคืนร่างเดิม เปลี่ยนกลับเป็นปลาทองยักษ์ตัวหนึ่ง!
เขาบำเพ็ญทั้งเต๋าทั้งพุทธ บรรลุมรรคผล ถอนทำลายกายปีศาจไปแต่แรก ไม่อาจถูกคนทุบตีจนกลับสภาพน่าอนาถอย่างเดิม
ทว่าวานรยักษ์น่ากลัวที่ตอนนี้จับเขาไว้กลับพลิกเอกภพ บิดเปลี่ยนกฎเกณฑ์ ทำลายวิชาฝีมือทั้งหมดของราชาบันดาลใจไป
ในแสงสีทองยิ่งใหญ่ วานรยักษ์ตัวหนึ่งสวมมงกุฎทองปีกหงส์ ใส่เสื้อเกราะทอง สวมรองเท้าใยบัว โผล่ร่างออกมาจากแสงสว่าง
มองไปคล้ายไม่สูงใหญ่เท่าใด แต่กลับเหมือนศีรษะค้ำฟ้า เท้าเหยียบปรโลก ต้องการดันทำลายโลกใบนี้
ดวงตาสองดวงเหมือนกับดวงอาทิตย์ที่สว่างไสวสองดวง
กลิ่นอายบ้าคลั่งที่ไร้กฎไร้เกณฑ์ โอหังไม่ยอมสยบแผ่พุ่งออกมา ครอบคลุมทั่วทั้งโถงเซียน!
เงาร่างที่เคยอาละวาดบนวังเทพระหว่างยุคโบราณตอนกลาง บัดนี้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ตำนานที่อยู่ในฝุ่นผงทางประวัติศาสตร์ ปรากฏตรงหน้าผู้คนอย่างเจิดจ้าอีกหน!
พร้อมกับที่เงาร่างสายหนึ่งเดินออกมาจากในแสงสว่าง เขาก็ออกแรงที่ฝ่ามือ ปลาทองที่ถูกจับไว้พลันเปลี่ยนเป็นเลือดเนื้อแหลกเหลวกองหนึ่งหนึ่ง!
ราชาบันดาลใจถูกวานรยักษ์ที่น่ากลัวตัวนี้บีบตายด้วยมือข้างเดียว!
เทวกษัตริย์โถงเซียนผู้หนึ่งตกตายในพริบตา!
กลิ่นคาวเลือดม้วนไปทั่วสี่ทิศ แผ่ไปทั่วสวรรค์
วานรยักษ์เงยหน้าถลึงตามองยุทธวิชัยพุทธะกับบุญกุศลพุทธะ ดวงตาสีแดงฉานมีปราณพิฆาตพวยพุ่ง ก่อนจะสืบเท้าออกก้าวหนึ่ง ยกสองกรงเล็บขึ้นแล้วคว้าใส่พระพุทธเจ้าสององค์พร้อมกัน
“ตถาคตเมตตากรุณา ประสกอย่าฆ่าสัตว์ตัดชีวิต” บุญกุศลพุทธะถอนใจคำหนึ่ง
ดอกบัวหลายดอกกลายเป็นทะเลดอก ขวางระหว่างท่านกับวานรยักษ์ บัวเขียวกระจัดกระจาย บดขยี้มิติเวลา บิดเบี้ยวโลก ปรากฏพุทธเกษตรแห่งหนึ่ง
บุญกุศลพุทธะย้ายแดนสุขาวดีของตัวเองมายังที่นี่ ประสานกับความน่าอัศจรรย์ของวาจาไพเราะดุจดอกบัว สร้างฟ้าดินที่ท่นเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์แห่งหนึ่ง
นอกจากข้อยกเว้นจำนวนน้อยนิด ต่อให้ยอดฝีมือระดับมหาชาลคนอื่นๆ เข้ามาในโลกใบนี้ก็ไม่อาจกระโดดออกไปได้ ต่างต้องขยับตามกฎเกณฑ์ที่บุญกุศลพุทธะได้กำหนด
ทว่าคู่ต่อสู้ตรงหน้าท่านในปัจจุบัน เป็นหนึ่งในข้อยกเว้นจำนวนน้อยนั้น!
วานรยักษ์ที่เกิดจากการแปลงร่างของเยี่ยนจ้าวเกออ้าปาก ร้องตะโกนจนสะเทือนแก้วหู “ท่านบอกไม่ฆ่าก็ต้องไม่ฆ่าหรือ”
วานรกระโจนร่างขึ้น สองมือดุจกรงเล็บ คว้าไปด้านใน ไม่มีสิ่งใดขวางได้!
แดนสุขาวดีที่ลี้ลับไม่อาจหยั่งคาดของบุญกุศลพุทธะถึงกับถูกกรงเล็บของวานรตนนี้จับไว้ จากนั้นก็ถูกฉีกออก!
เขาในตอนนี้ไม่เหมือนกับตอนอยู่ในจุดสูงสุดของระดับเซียนกำเนิดเมื่อครู่ แต่ว่าเป็นตัวตนที่ขึ้นสู่สวรรค์มหาชาลเหมือนกัน!
ต่อให้สู้ตอนที่มหาเทวะเสมอฟ้าอยู่บนจุดสูงสุดไม่ได้ กลับสำเร็จระดับมหาชาล เป็นหนึ่งในตัวตนระดับสุดยอดท่ามกลางเซียนสวรรค์ชั้นมหาชาล
ในเสียงหัวเราะดุร้าย วานรยักษ์ออกแรงที่สองกรงเล็บ
บุญกุศลพุทธะไม่อาจเทียบกับเซียนสวรรค์เส้นทางนอกรีตอย่างราชาบันดาลใจ คือตัวตนที่สำเร็จมรรคาผลเป็นพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง พลังท่ามกลางหมู่พระพุทธเจ้าแห่งแดนตะวันตกไม่อาจดูแคลน
ทว่าขณะนี้ วานรแยกสองกรงเล็บจากตรงกลางไปด้านข้าง ฉีกแดนสุขาวดีของบุญกุศลพุทธะ!
โอษฐ์พ่นดอกบัว วาจาเปล่งกฎเกณฑ์ติดตาม ตอนนี้มีเพียงความเสื่อมทราม
ยุทธวิชัยพุทธะที่อยู่ด้านข้างมองวานรยักษ์ที่ดุร้ายตัวนั้น พลางถอนใจเบาๆ