ตอนที่ 1503
บทที่ 1510 ไฟสงครามดับลง
October 22, 2026
เยี่ยนจ้าวเกอแสดงความเห็นด้วยต่อการแยกแยะของเสวี่ยชูฉิง
“เมื่อเป็นแบบนี้ บางทีจักรพรรดิโกวเฉินอาจเปลี่ยนท่าทีที่เป็นมาโดยตลอด” เสวี่ยชูฉิงคาดเดาต่อ
“นี่กลับยากจะบอก พูดตอนนี้ยังเร็วไป” เยี่ยนจ้าวเกอเงยมองส่วนยอดของหอเซียนม่วงด้านบน “สภาพการณ์ในตอนนี้แตกต่างจากยี่สิบกว่าปีก่อน”
เสวี่ยชูฉิงพยักหน้าอย่างเงียบงัน
ยี่สิบกว่าปีก่อน แม้ทุกๆ ช่วงเวลาหนึ่งโถงเซียนกับแดนสุขาวดีบัวขาวจะมีการทำศึกกันครั้งหนึ่ง ทว่าตอนนั้นแดนสุขาวดีตะวันตกกับเผ่าปีศาจเร้นกายอยู่หลังฉาก ไม่เคยปรากฏตัว
นับจากสงครามใหญ่เมื่อยี่สิบปีก่อน ยอดฝีมือจากแดนสุขาวดีตะวันตกกับเผ่าปีศาจพากันออกเขา เข้าร่วมสงคราม ยอดฝีมือชั้นมหาชาลทั้งหลายรวมถึงจักรพรรดิโกวเฉิน เผชิญหน้าคนในเส้นทางนอกรีตนอกจากเทวกษัตริย์ไร้ประมาณและพระศรีอาริย์ มีความได้เปรียบสุดขีด
ดังนั้นยามเผชิญกับกับโถงเซียนหรือแดนสุขาวดีบัวขาวฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง พวกจักรพรรดิโกวเฉินกับเจ้าแม่อู๋ตังมีการคุกคามมหาศาล
แม้ว่าถ้าหากพวกเขาสร้างการคุกคามต่อตัวโถงเซียน ก็เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะเปิดเผยตัวเองในสายตาของเทวกษัตริย์ไร้ประมาณ
ทว่าเทวกษัตริย์ไร้ประมาณกับพระศรีอาริย์สะกดกันเอง สถานการณ์จึงไม่เหมือนเดิมแล้ว
พระศรีอาริย์ย่อมยินดีกระทำเช่นนี้
ครั้งนี้ที่เยี่ยนจ้าวเกออาละวาดบนโถงเซียน แล้วถอนตัวได้อย่างปลอดภัยเป็นข้อพิสูจน์
ทว่าตอนนี้ ยอดฝีมือของศาสนาพุทธสายหลักแห่งแดนสุขาวดีตะวันตกพากันปรากฏตัว ถึงแม้จะมียอดฝีมือเผ่าปีศาจต่อสู้ด้วย ทว่ายังคงทำให้พวกจักรพรรดิโกวเฉินไม่อาจผ่อนคลายเหมือนเดิม
การคุกคามที่พวกเขามีแต่โถงเซียนลดลงมาก
ที่ครั้งนี้เยี่ยนจ้าวเกอทำสำเร็จได้ นอกจากเวลาและโอกาสเป็นใจแล้ว เหตุผลที่สำคัญมากอยู่ที่การรวมกายทองมหาเทวะสามร่างเป็นหนึ่ง แสดงร่างจริงแท้ของมหาเทวะเสมอฟ้าแข็งแกร่งเกินไป บุญกุศลพุทธะ ยุทธวิชัยพุทธะ ราชาบันดาลใจรวมกันยังไม่อาจต้านทานเขาได้
นี่เหมือนกับวิทยราชข่งซวน ต่อให้เผชิญกับการกลุ้มรุมของคู่ต่อสู้ระดับมหาชาล ต่างทำทุกอย่างได้ตามต้องการ แต่ตัวตนแบบนี้ถึงอย่างไรก็มีน้อยถึงขีดสุด
แม้เยี่ยนจ้าวเกอจะแสดงร่างจริงแท้ของมหาเทวะเสมอฟ้าออกมา ก็ได้แแต่คงสภาพไว้ในระยะเวลาที่สั้นยิ่ง
ดังนั้นหากกล่าวโดยมุมมองด้านภววิสัย การคุกคามที่ยอดฝีมือชั้นมหาชาลของสำนักเต๋าส่งผลต่อโถงเซียน ได้รับการลดทอนลงเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน โดยเฉพาะการสร้างความวุ่นวายของวิทยราชข่งซวน โถงเซียนดึงสถานการณ์กลับมา เก็บรวบรวมดินแดนที่เสียไปได้อย่างเหลือเฟือ พลิกจากแพ้เป็นชนะไม่พอ เส้นทางนอกรีตสองเส้นทางกำลังจะกลับไปอยู่ในสถานการณ์ที่คู่คี่สูสีกันอีกครั้ง
ในระยะเวลาอันสั้น หากเกิดผลลัพธ์ใครก็ทำอะไรใครไม่ได้ขึ้นก็จะพักรบกันชั่วคราว ฟื้นฟูพลัง รอคอยหรือว่าค้นหาโอกาสครั้งต่อไป
หลังวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ โถงเซียนกับแดนสุขาวดีบัวขาวต่อสู้กันมาหลายปี เดี๋ยวรบเดี๋ยวสงบ เดี๋ยวตีเดี๋ยวหยุด ระดับความรุนแรงของการศึกสงครามมีสูงสุดมีต่ำสุด เป็นแบบนี้มาโดยตลอด วนเวียนไม่หยุดพัก
ในตอนที่ไฟสงครามระหว่างสองฝ่ายไม่ได้รุนแรงเหมือนเดิม ย่อมแบ่งสมาธิมาสนใจด้านอื่นๆ มากกว่าเดิม
สำหรับสามพิสุทธิ์สายหลักแล้ว กาลเวลาย่อมไม่ผ่อนคลายเท่าตอนที่ไฟสงครามของสองฝ่ายกำลังดุเดือด
ข้อนี้เป็นหนึ่งในสาเหตุที่เยี่ยนจ้าวเกอคิดเพิ่มไพ่ตายให้แก่ตัวเอง
“ดูจากภาพรวม แดนสุขาวดีบัวขาวยังคงได้เปรียบอยู่” เยี่ยนจ้าวเกอเอ่ยเสียงเบา
“วิทยราชข่งซวนเป็นไปได้ว่าจะลงมือแค่ครั้งนี้เท่านั้น หลังจากท่านถอนตัวแล้ว คนที่เหลือต้องพึ่งพาตัวเอง” เสวี่ยชูฉิงเข้าใจความหมายของเขา “ความเสียหายที่ราชันพระอังคารกับเจ้ามอบแก่โถงเซียนเป็นของจริง ในระยะเวลาอันสั้นสุดท้ายยังยากจะชดเชยได้”