ตอนที่ 1519
บทที่ 1526 สะกดพระพุทธเจ้า
October 22, 2026
เยี่ยนซิงถาง ตี๋ชิงเหลียน
คนสองคนที่ผู้คนยอมรับว่ามีพรสวรรค์และระดับวิชากระบี่สูงส่งที่สุด ท่ามกลางจอมยุทธ์รุ่นใหม่หลังวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ของสำนักเต๋าสายหลัก ในยุคสมัยของพวกเขา เรียกได้ว่าเป็นคู่อัจฉริยะสะท้านยุคแห่งมรรคากระบี่
ต่อจากเยี่ยนซิงถาง ตี๋ชิงเหลียนต่อสู้กับกระบี่พุทธะผู้เป็นยอดฝีมือมรรคากระบี่ในยุคก่อน และได้บุกเบิกการสืบทอดมรรคากระบี่ของศาสนาพุทธ
ผลลัพธ์คือพูดถึงแค่วิชากระบี่ ตี๋ชิงเหลียนไม่ด้อยกว่าผู้เป็นสามี ใช้กระบี่สะท้านโลกสยบกระบี่พุทธะเช่นกัน
สามีภรรยาสับกันประลองกับกระบี่พุทธะ ต่อสู้กันนับร้อยนับพันรอบ ดำเนินอยู่หลายปี
ทุกๆ ครั้งที่ประกระบี่ เว้นระยะเวลาไม่เท่ากัน
อาจเป็นหลังไม่กี่ชั่วลมหายใจ สงครามครั้งถัดไปก็เกิดขึ้น และอาจเป็นหลายวัน หลายสิบวัน หรือแม้แต่หนึ่งปีสองปีค่อยประลองกันใหม่
กระบี่พุทธะผนึกโลกน้ำพุหยก ผู้อยู่ด้านในและด้านนอกไม่อาจเข้าออก ไม่อาจส่งข่าว
เยี่ยนซิงถางกับตี๋ชิงเหลียนสามีภรรยาเอาชนะได้ การประลองยังคงดำเนินต่อ แต่ถ้าพ่ายแพ้ ทุกๆ คนและกระบี่ลวงเซียนจะถูกนำไปแดนสุขาวดีบัวขาว
สุดท้ายสงครามครั้งนี้สู้กันมานาน เยี่ยนซิงถางกับตี๋ชิงเหลียนก็เอาชนะมาได้ตลอด
คัมภีร์กระบี่สังสารวัฏของกระบี่พุทธะมีการเปลี่ยนแปลงอันยอดเยี่ยม ล้วนถูกเยี่ยนซิงถางสามีภรรยาแก้ไขได้หมด ท่านจำเป็นต้องขบคิด ผลักสิ่งเก่าสร้างสิ่งใหม่ไม่หยุด
วิชากระบี่อันยอดเยี่ยมมากมายของเยี่ยนซิงถางกับตี๋ชิงเหลียนก็ถูกกระบี่พุทธะแก้ไขอย่างต่อเนื่อง สองสามีภรรยาพัฒนาขึ้นไปอีก เหมือนไม้ไผ่ร้อยปล้องยาวขึ้นอีกขั้นหนึ่ง
แต่ทำศึกมาหลายพันหลายร้อยรอบ เยี่ยนซิงถางกับตี๋ชิงเหลียนไม่มีครั้งใดไม่ชนะ พวกเขาเหมือนกับหินลับกระบี่ของกระบี่พุทธะ แต่ว่ากระบี่พุทธะก็ขัดเกลาพวกเขาเช่นกัน พวกเขามีพัฒนาการสูงส่งและเร็วยิ่งกว่ากระบี่พุทธะ ท้ายที่สุดเหมือนเขาสูงที่ทำให้ผู้คนสิ้นหวัง พาดขวางอยู่กลางใจของกระบี่พุทธะ
“พวกเรามองดูเพียงภายนอก ก็รู้สึกได้ประโยชน์มากมายแล้ว” ถงซินหลินมองนักพรตชิงจาง ถอนใจกล่าว “เพียงแต่ความลี้ลับที่มากมายยิ่งกว่า พวกเราอย่าว่าแต่ทำความเข้าใจขบคิด ถึงขั้นมองยังมองไม่ออก”
นางกล่าวอย่างเหม่อลอย “ขณะมองสหายร่วมเส้นทางเยี่ยนกับสหายร่วมเส้นทางตี๋ ทำให้คนอยากจะหักกระบี่ทิ้ง เริ่มกักตัว ไม่ร่ำเรียนมรรคากระบี่อีก”
นักพรตชิงจางหลับสองตา เงียบงันไร้วาจา
เยี่ยนจ้าวเกอกับเยี่ยนตี๋ฟังอย่างสงบนิ่ง หวนนึกถึกท่วงทำนองในอดีตของเยี่ยนซิงถางและตี๋ชิงเหลียน ไร้วาจาชั่วขณะ
ครู่ต่อมา จิตใจของเยี่ยนจ้าวเกอก็หลุดมาจากอารมณ์ความรู้สึกรำลึกถึงคนรุ่นก่อน ถามว่า “ท่านปู่คนเดียวก็เอาชนะกระบี่พุทธะได้อย่างต่อเนื่อง ทำให้อีกฝ่ายต้องสู้ต่อไป ไม่นำพวกท่านกลับแดนสุขาวดีบัวขาว แม้ท่านย่าจะเป็นมือกระบี่ที่ชอบเอาชนะเหมือนกัน แต่ถ้าหากว่านางไม่อาจทำให้กระบี่พุทธะอับอายถอยกลับได้ คงไม่ถึงกับช่วงชิงความคมกล้าของท่านปู่”
พระพุทธเจ้าระดับมหาชาลที่ยิ่งใหญ่ ต่อให้เพียงเปรียบแค่วิชากระบี่ พ่ายแพ้แก่เซียนลี้ลับ ตามปกติคงไม่มีหน้าพัวพันต่อไปแล้ว
แต่ว่ากระบี่พุทธะที่แปลงกายเป็นวิถีอสูร กลับไม่ได้คิดอย่างนี้แม้แต่นิดเดียว
“ต่อสู้ไปรอบหนึ่งอาจเป็นแค่เห็นการล่าสัตว์จิตใจเบิกบาน แต่ว่าการลงมือแทนท่านปู่ ประลองกับกระบี่พุทธะมาตลอด เกรงว่าจะมีแผนการอื่น” เยี่ยนจ้าวเกอเอ่ยเสียงเบา
ถงซินหลินพยักหน้า “สหายร่วมเส้นทางเยี่ยนกับสหายร่วมเส้นทางตี๋ผลัดกันออกศึก คนหนึ่งดึงดูดความสนใจของกระบี่พุทธะ ประกระบี่กับท่าน อีกคนหนึ่งวางแผนกับพวกเราในที่ลับ…”
นางเงยหน้ามองฟากฟ้า “…ตระเตรียมผนึกตรา”