ตอนที่ 1531
บทที่ 1538 สองกระบี่อยู่ในมือ
October 22, 2026
การปะทะกันครั้งแรกของพระศรีอาริย์กับเทวกษัตริย์ไร้ประมาณเกิดขึ้นเช่นนี้
“ในภัยพิบัติครั้งนั้นมีสหายร่วมเส้นทางหลายท่านไม่โผล่มาตั้งแต่ต้นจนจบ”
เสียงของเจ้าแม่อู๋ตังเหมือนข้ามผ่านกาลเวลาอันนานแสนนานมาถึงปัจจุบัน “ถ้ายึดตามคำพูดของหนานจี๋กับโกวเฉินสองสหายร่วมเส้นทาง เกรงว่ามากกว่าครึ่งตกลงไปในประตูหยกบานนั้น แต่ความจริงเป็นอย่างไรกันแน่ พวกเราไม่อาจทราบได้”
บึงหยกบนคนหลุนตะวันตกของเจ้าแม่ซีหวังพังพินาศ
โลกสุขนิรันดร์รุ่งเรืองบูรพาของเทวกษัตริย์ไท่อี้ผู้ช่วยให้รอดพังพินาศ
อารามอู๋จวงของเจิ้นหยวนจื่อพังพินาศ
ในวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่เมื่อครั้งนั้น ผู้ยิ่งใหญ่สำนักเต๋าเหล่านี้ล้วนไม่เคยปรากฏตัวขึ้น ภายหลังก็ไม่มีข่าวคราว
ประตูหยกมาจากวังเทพ ย่อมมีความเป็นไปได้มากที่สุดว่าจะเป็นฝีมือของผู้ยิ่งใหญ่ในวังเทพ ไม่อย่างนั้นยากจะปิดบังหูตาคนจำนวนมากขนาดนั้น
แต่ความแปลกประหลาดของสภาพการณ์ในตอนนั้นยังคงทำให้เกิดความรู้สึกซับซ้อน
“ถ้าหากหาที่อยู่ของเทวกษัตริย์ไท่อี้ผู้ช่วยให้รอดจนเจอ หรือว่าเจอเบาะแที่อาจจะยังอยู่บางเบาะแส จะทำให้เรารู้มากขึ้นว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่” เยี่ยนจ้าวเกอพึมพำ
เกี่ยวกับเศษศิลามนุษย์กำเนิด ความเป็นไปได้ที่จะถอนเขี้ยวจากปากเสือมีต่ำเกินไป
ครั้งกระโน้นอิ่นเทียนเซี่ยช่วงชิงเศษศิลาฟ้ากำเนิดได้ เป็นเพราะหาช่องว่างในตอนที่เทวกษัตริย์ไร้ประมาณสู้กับพระศรีอาริย์อย่างดุเดือด
ตอนนั้นโถงเซียนได้รับข่าว แต่ติดที่ทำศึกกับแดนสุขาวดีบัวขาว จึงส่งยอดฝีมือจำนวนมากไปไม่ได้ ได้แต่ให้คนไม่กี่คนค้นหาเศษศิลาฟ้ากำเนิดอย่างเป็นความลับ หลังจากเจอค่อยหาวิธีนำกลับโถงเซียน สุดท้ายถูกอิ่นเซียนเซี่ยนำคนมาปล้นไป
การช่วงชิงเศษศิลามนุษย์กำเนิดในตอนนี้ กลับเป็นจุดรวมศูนย์การต่อสู้ของสองฝ่าย มียอดฝีมือมากมายดุจหมู่เมฆ
ศึกใหญ่ที่ปะทุขึ้นอีกครั้งเกิดขึ้นเพราะเรื่องนี้เอง เทวกษัตริย์ไร้ประมาณกับพระศรีอาริย์พร้อมจะลงสนามทำสงครามด้วยตัวเองตลอดเวลา
คิดจะจับปลาตอนน้ำขุ่นในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้มีโชคเท่าฟ้าก็ไม่แน่ว่าจะใช้ได้
เจ้าแม่อู๋ตังมายังที่นี่ หลักๆ เพราะหวังว่าจะตรวจสอบข้อมูลกับเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับตัวเทวกษัตริย์ไท่อี้ผู้ช่วยให้รอด
ถ้าหากว่าเทวกษัตริย์ไท่อี้ผู้ช่วยให้รอดไม่ใช่เทวกษัตริย์ไร้ประมาณ และไม่ได้เสียชีวิตในประตูหยกบานนั้น สถานการณ์ในตอนนี้ของเขาก็ควรค่าแก่การให้ความสนใจแล้ว
“ครั้งกระโน้นตอนที่เทวกษัตริย์ไร้ประมาณต้องการขึ้นสู่ระดับมรรคา เกรงว่าต้องการชำระล้างยอดฝีมือจำนวนมากของสำนักเต๋าเราโดยตรง เพื่อเพิ่มกำลังสนับสนุนในการสำเร็จมรรคา ประตูหยกสะกดสวรรค์มีที่มาแบบนี้นี่เอง”
เยี่ยนจ้าวเกอระบายลมหายใจออกยาวๆ “พระศรีอริยเมตไตรยต้องการสำเร็จมรรคา เพียงใช้เศษศิลามนุษย์กำเนิดส่วนหนึ่ง แต่ว่าเทวกษัตริย์ไร้ประมาณคิดสำเร็จมรรคา นอกจากศิลามนุษย์กำเนิดแล้ว เขายังต้องใช้ศิลาฟ้ากำเนิด”
การสั่นสะเทือนจากการปะทะกันของเงาคนในประตูหยก บางทีอาจเป็นเพราะผู้ยิ่งใหญ่ในสำนักเต๋าคนอื่นๆ หมายหยุดยั้งการกระทำที่จะชำละล้างคนในสำนักเต๋าของเทวกษัตริย์ไร้ประมาณ
ขณะสองฝ่ายพัวพันกัน พระศรีอาริย์เข่นฆ่ามาถึง ภัยพิบัติเปิดม่านอย่างเป็นทางการ
จนกระทั่งให้หลัง วังเทพพังพินาศ สามพิสุทธิ์สายหลักส่วนใหญ่ประสบภัยพิบัติ ผู้บำเพ็ญพเนจรส่วนใหญ่ที่ตายก็ตาย ที่กระจายก็กระจาย
มหาจักรวาลแหลกสลาย อารยธรรมมรรคายุทธ์ที่พุ่งสู่ความรุ่งเรืองแล้วบนโลกมนุษย์หยุดลงในทันใด
นอกจากนี้ สรรพชีวิตยังถูกทำลาย คนธรรมดาจำนวนนับไม่ถ้วนสิ้นชีวิตในสถานการณ์ที่ไม่รู้ตัว
ถ้าหากเป็นตอนนี้ สำหรับเทวกษัตริย์ไร้ประมาณกับพระศรีอาริย์ สำหรับโถงเซียนและแดนสุขาวดีบัวขาว นี่บางทีเป็นประชากรกับความศรัทธาที่จำเป็นต้องรักษาไว้และจำเป็นต้องช่วงชิง
แต่สำหรับเทวกษัตริย์ไร้ประมาณที่เพิ่งถือกำเนิด ยังมีรากฐานไม่มั่นคง นี่เป็นฐานหินที่เอาไว้ปูทาง
สำหรับพระศรีอาริย์ กลับเป็นโอกาสที่หยุดไม่ให้เทวกษัตริย์ไร้ประมาณตั้งหลัก
ดังนั้นตอนนั้นโลกมนุษย์ที่สำนักเต๋าปกครองจึงไม่ได้กลายเป็นนรก
แต่ว่าหายไป
ภายใต้การปกคลุมของแสงพุทธ อาณาเขตที่ศาสนาพุทธปกครอง กลายเป็นแดนสุขาวดีแห่งความสุขสวัสดี รอดพ้นจากภัยพิบัติ พระศรีอาริรย์สำเร็จบุญใหญ่จากการช่วยโลกในยุคสิ้นธรรม ช่วยผู้คนให้พ้นจากความลำบาก