ตอนที่ 1584
บทที่ 1593 เหล่าวีรบุรุษรวมตัว
October 22, 2026
หลังเข้าไปในสายน้ำธารสวรรค์ ตรงหน้าก็เป็นน้ำธารสวรรค์ไร้สิ้นสุดซึ่งไหลเชี่ยวไม่หยุดพัก
สายน้ำเหล่านี้ไม่มีทางแข็งตัว ไม่มีทางระเหย ต่อให้จะอยู่กลางจักรวาล ชิดกับหมู่ดาว อุณหภูมิน้ำก็ไม่เปลี่ยนแปลง ยากจะใช้น้ำตามความหมายธรรมดามาบรรยาย
น้ำในธารยืดยาวไม่ขาดห้วง ทอดตัวชั่วนิรันดร์ ดูเหมือนธรรมดา หากหนักอึ้งสุดขีด
มีคำโบราณกล่าวว่า ‘ฟ้ามีธารเหล็ก ดินมีธารหนัก’
ว่ากันว่าก่อนวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่มีธารน้ำชื่อว่าธารหนัก ดูจากความหมาย น้ำในธารหนักสุดขีด ถึงจะเป็นแค่หยดเดียวก็มีน้ำหนักนับหมื่นจวิน
พื้นดินรองรับไม่ไหว เพียงไหลอยู่ใต้ดิน มีชื่อว่าธารหนัก
แต่ว่าน้ำของธารเงินบนฟ้า ยังหนักยิ่งกว่าน้ำในธารหนักอีก
ถ้าไม่ใช่เช่นนี้ คงไม่อาจรองรับดวงดาวที่เมื่อมองอยู่ห่างๆ เล็กจ้อย แต่ความจริงมโหฬารมากมายได้
พลังของพวกเยี่ยนจ้าวเกอในตอนนี้มากพอจะทำลายดวงดาว ขณะเดินอยู่ระหว่างธารสวรรค์จึงไร้อุปสรรค
แต่ว่าขณะเดินอยู่ด้านใน เยี่ยนจ้าวเกอตาเป็นประกายเล็กน้อย เหมือนนึกอะไรได้
เขาไปตามการนำทางของยันต์ ฝีเท้าค่อยๆ ผ่อนช้าลง รู้สึกว่าตนยิ่งมายิ่งใกล้เป้าหมาย
ในที่สุดพวกเยี่ยนจ้าวเกอก็แยกน้ำในธาร มองไกลออกไป เห็นน้ำในธารสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่เชี่ยวกราก ตรงกลางถึงกับเป็นช่องว่างช่องหนึ่ง
ช่องว่างอยู่ห่างจากหมู่ดาว น้ำในธารวนอ้อม
ณ ที่แห่งนั้น กระบี่โบราณเล่มหนึ่งอยู่กลางอากาศ ดูเหมือนธรรมดาไม่พิเศษ
แต่ว่าขอแค่ดวงดาวกับสายน้ำมีแนวโน้มเข้าใกล้ บนกระบี่จะมีปราณสีขาวหลายสายกระจายออกมา จางจนเหมือนกับโปร่งใส แต่ว่าปราณสีขาวนี้กอปรเป็นอาณาเขตบริเวณหนึ่ง ทำให้วัตถุเรื่องราวที่เข้าใกล้มันกำลังพังทลาย
เป็นกระบี่สังหารเซียน หนึ่งในสี่กระบี่ลงทัณฑ์เซียน!
ของล้ำค่าสายเหนือพิสุทธิ์แหง่สำนักเต๋า หลังสงครามสถาปนาเทพยุคโบราณตอนต้นได้ตกไปอยู่ในการควบคุมของเทวกษัตริย์ประพฤติเต๋าผู้ยิ่งใหญ่แห่งหยกพิสุทธิ์ จนกระทั่งหลังวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ยุคสมัยนี้ถึงค่อยหายไป
เทวกษัตริย์ประพฤติเต๋าเสียชีวิตไปนานแล้ว วันนี้กระบี่เล่มนี้ในที่สุดก็โผล่ขึ้นตรงหน้าชนชาวโลก
พวกเยี่ยนจ้าวเกอเห็นดังนั้น ต่างกลั้นหายใจ
ด้วยเงื่อนไงที่ทราบเรื่องอยู่แล้ว ความแตกตื่นยินดีไม่มีอยู่ อีกเดี๋ยวเป็นไปได้ว่าอาจเผชิญอุปสรรคที่ไม่เคยเจอมาก่อน
ขณะมองกระบี่โบราณในตำนานเล่มนั้น กระบี่เล่มสุดท้ายในสี่กระบี่ลงทัณฑ์เซียนปรากฏตรงหน้า การเดินทางหมื่นลี้ขาดเพียงก้าวสุดท้ายนี้ พวกเยี่ยนจ้าวเกออดตื่นเต้นไม่ได้
ทุกคนมองหน้ากัน ต่างพยักหน้า เดินขึ้นหน้าอย่างแช่มช้า
กระบี่ลวงเซียนในมือเยี่ยนจ้าวเกอกับกระบี่ลงทัณฑ์เซียนในมือเกาชิงเสวียนล้วนสั่นไหวเบาๆ
กระบี่ลวงเซียนตรงหน้าสั่นไหวน้อยๆ เช่นกัน
แต่ในวินาทีนี้ ไม่รอพวกเยี่ยนจ้าวเกอเข้าใกล้ สถานการณ์พลันเปลี่ยนแปลงกะทันหัน!
บนกระบี่ลงทัณฑ์เซียนสาดแสงหยกที่สั่นสะท้านขวัญวิญญาณผู้คนสายหนึ่งออกมาทันที
สายน้ำธารสวรรค์ที่ทุกคนอยู่ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน
ยันต์ที่เกิดจากแสงหยกหลายสายปรากฏขึ้นกลางสายน้ำในทันใด โผล่ขึ้นบนดวงดาวแต่ละดวง
กระบี่สังหารเซียนที่ลอยอยู่ในธารน้ำ ภายใต้การส่องสะท้อนของแสงหยก ขณะที่เลอะเลือนถึงกับค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเงามายา เลือนหายไป
สิ่งที่มาแทนที่เป็นประตูหยกขาวบานหนึ่ง เดี๋ยวสูญหายเดี๋ยวปรากฏกลางธารสวรรค์แห่งนี้
กลิ่นอายยิ่งใหญ่สูงไกล อานุภาพแผ่ไพศาลสะท้อนออกมา กดทับจนพวกเยี่ยนจ้าวเกอจนความคิดเนิบช้า แทบขยับเขยื้อนไม่ได้
‘เทวกษัตริย์ไร้ประมาณ!’ ทุกคนรู้ดี
นอกในประตูหยก มิติเวลาเหมือนกับเลอะเลือน
พวกเยี่ยนจ้าวเกอจิตใจเลอะเลือนเล็กน้อย เพียงรู้สึกว่าตนที่ยืนอยู่นอกประตู คล้ายกับเข้าไปในประตูโดยไม่ทราบว่าตั้งแต่ตอนไหน
อานุภาพระดับมรรคาแสดงออกมาอย่างหมดจดในวินาทีนี้
เทวกษัตริย์ไร้ประมาณถึงขั้นไม่ได้ลงมายังธารสวรรค์แห่งนี้อย่างแท้จริง แต่กระบี่สังหารเซียนที่ถูกวิชาลับของเขาหลอมเปลี่ยนและพิธีกรรมที่ได้วางไว้ เกิดการกลับตาลปัตร ต้องการจับพวกเยี่ยนจ้าวเกอไปอยู่ด้านข้างเขา
ทว่าพวกเยี่ยนจ้าวเกอเตรียมตัวไว้แต่แรกแล้ว
น้ำในธารสวรรค์แหวกออก ขณะความว่างเปล่าสั่นสะเทือน ตัวตนที่แข็งแกร่งมากมายมาถึง