ตอนที่ 1604
บทที่ 1613 สินสงคราม
October 22, 2026
ยุคสมัยอันโกลาหลก่อนที่ธรรมชาติจะถูกสร้าง กับยุคบุพกาลที่ธรรมชาติเพิ่งถูกสร้าง การต่อสู้โหดร้ายรุนแรงกว่าในปัจจุบันมาก
ไม่เพียงแต่สิ่งมีชีวิตโบราณกับยอดฝีมือที่เกิดก่อนการผ่าฟ้าจำนวนมากตายลง ถึงขั้นยังมีผู้ยิ่งใหญ่ระดับมรรคาเสียชีวิต
บรมครูสามพิสุทธิ์สำนักเต๋าสามารถยึดครองตำแหน่งแข็งแกร่งในยุคสมัยนั้นได้ ความยิ่งใหญ่ของอานุภาพเป็นที่เห็นได้ชัด
มาถึงยุคโบราณตอนต้นในภายหลัง ผู้ยิ่งใหญ่อย่างทีปังกรพุทธะกับลู่ยาเต้าจวินหันมาศึกษาสำนักเต๋า ยิ่งสร้างสภาวะยิ่งใหญ่ขึ้น
ต่อให้เกิดสงครามสถาปนาเทพ เป็นความขัดแย้งภายในสำนักเต๋า ภายหลังยังคงสร้างวังเทพขึ้นได้
บรมครูสามพิสุทธิ์ยิ่งรวมเป็นหนึ่งแล้วหลุดพ้นไปในช่วงปลายของยุคโบราณตอนต้น
แต่ว่าเป็นเพราะการหลุดพ้นของบรมครูสามพิสุทธิ์ หากใช้ช่วงคาบเกี่ยวของยุคโบราณตอนต้นกับยุคโบราณตอนกลางเป็นสันเขากั้นน้ำ สภาพของสำนักเต๋ามิได้รุ่งเรืองเช่นก่อนหน้าอีก
ตั้งแต่ช่วงต้นของยุคโบราณตอนกลาง มาจนถึงมหาภัยพิบัติในยุคปัจจุบัน หากบอกว่าเป็นกระบวนการรุ่งเรืองแล้วตกต่ำของสำนักเต๋า ก็ไม่ถือว่าเกินเลย
ภายหลังจะยิ่งใหญ่ถึงขีดสุด หรือว่าตกต่ำต่อไป ขึ้นอยู่กับคนรุ่นหลังอย่างพวกเยี่ยนจ้าวเกอแล้ว
ปัจจุบันสร้างค่ายกลลงทัณฑ์เซียนได้สำเร็จ นับเป็นการเปิดประตูความรุ่งเรืองของสำนักเต๋าอย่างเป็นทางการ ตรงหน้าไม่ใช่แสงอรุณเล็กน้อยที่ทำให้คนหวาดหวั่นพรั่นกลัว ได้แต่แอบหวังอยู่ลึกๆ อีกต่อไป แต่เป็นแสงว่างผืนหนึ่งอย่างแท้จริง
เพียงแต่ว่า แสงสว่างนี้จะสว่างขึ้นเรื่อยๆ หรือว่าปรากฏขึ้นเพียงแวบเดียว ยังต้องดูกันต่อไป
แต่ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไร วันนี้ก็มีความหมายเชิงประวัติศาสตร์แล้ว
“ขนาดแข็งแกร่งอย่างมารสวรรค์ธรรมชาติกับใต้เท้ากษัตริย์ซีเจ้ามรรคาสองคนยังเสียชีวิตได้ พวกเราอย่าได้ย่ามใจ” นางเซียนอวิ๋นเซียวกล่าวพลางมองพิณฝูซีที่สายพิณขาดไปหมดแล้วบนมือของพระอาจารย์เสวียนตู
เยี่ยนจ้าวเกอแตะนิ้วกับริมฝีปาก ทอดถอนใจเงียบๆ
จนถึงตอนนี้ ผู้ยิ่งใหญ่ระดับมรรคาที่ได้ยืนยันการตายแล้ว มีทั้งสิ้นสองคน ล้วนเสียชีวิตในยุคบุพกาลทั้งสิ้น
คนแรกเป็นมารสวรรค์ธรรมชาติ คนที่สองเป็นกษัตริย์ซี หนึ่งในสามกษัตริย์โบราณ
จะว่าไป ตอนที่สามพิสุทธิ์สำนักเต๋ายังแข็งแกร่ง ตามเหตุผลแล้ว ย่อมสร้างความกริ่งเกรงให้เจ้ามรรคาคนอื่นๆ จนผนึกกำลังรับมือ
ทว่าเวลาก็ดีชีวิตก็ดี มีคนที่ดึงดูดความเกลียดชังยิ่งกว่าพวกเขา
ตอนแรกมีวิถีมารยืนอยู่ตรงข้ามกับคนทุกคนก่อนการเปิดฟ้า ถูกสามพิสุทธิ์สำนักเต๋า สามกษัตริย์โบราณ และสองศาสดาแห่งนิกายตะวันตกร่วมมือกันสยบ
ภายหลังกษัตริย์ซีกลายเป็นเป้าหมายของทุกฝ่าย
การคำนวณก่อนกำเนิดแห่งฝูซีที่ดั้งเดิมที่สุดสูญหายไปนานแล้ว แต่ต่อให้มาถึงวันนี้ ก็ยังคงมีชื่อเสียงโด่งดังอยู่
ในฐานะตัวตนที่วิชาการอนุมานแข็งแกร่งที่สุดท่ามกลางผู้ยิ่งใหญ่ระดับมรรคา กษัตริย์ซีสร้างความกริ่งเกรงให้แก่ทุกคน
เขาไม่อาจทำนายอดีตและอนาคตของเจ้ามรรคาคนอื่นๆ ได้หมดจริงๆ แต่แค่การแอบมองส่วนหนึ่ง ก็มากพอจะดึงดูดความเกลียดชังได้แล้ว
การหลุดพ้นของระดับมรรคา ก็มีการแก่งแย่งเช่นกัน
กษัตริย์ซีที่เชี่ยวชาญการอนุมานกลายเป็นศัตรูของส่วนรวมที่สมควรถูกกำจัดทิ้งในสายตาของเจ้ามรรคาคนอื่นๆ
ว่ากันว่านอกจากกษัตริย์วาและอามิตาภพุทธเจ้าแล้ว แม้แต่กษัตริย์บูรพาไท่อี้ที่เป็นสามกษัตริย์โบราณเหมือนกัน ต่างก็เข้าร่วมการกลุ้มรุมกษัตริย์ซี
กษัตริย์ซีแม้ว่าจะทำนายทุกสิ่งทุกอย่างได้ แต่เมื่อเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับมรรคาเหมือนกัน ล้วนมีความเชี่ยวชาญในด้านนี้ แม้จะด้อยกว่ากษัตริย์ซี ทว่าก็ไม่แตกต่างกันมากนัก
ทุกคนร่วมมือกันโจมตี สุดท้ายกษัตริย์ซีก็เสียชีวิต
พิณฝูซีชำรุดเพราะสาเหตุนี้ ตอนแรกตกไปอยู่ในมือกษัตริย์บูรพาไท่อี้ ต่อมาลู่ยาเต้าจวินเป็นผู้ครอบครอบ สุดท้ายแลกเปลี่ยนกับหยางเจี่ยน จนกระทั่งสงครามในวันนี้ จึงค่อยได้แสดงความสามารถ
“ไม่ว่าที่ลู่ยาเต้าจวินมอบพิณฝูซีชำรุดให้เราเป็นเพราะมีแผนการใด ครั้งนี้ที่พวกเราทำสำเร็จได้ ของวิเศษชิ้นนี้ก็มีส่วนช่วยเหลือ” เยี่ยนจ้าวเกอถอนใจกล่าว