บทที่ 1630 เวลาร้อยปี

จอม​ยุทธ์​ระดับ​เซียน​เข้าฌาน​ฝึกฝน​ เวลา​ส่วนใหญ่​อาจ​ยาว​อาจ​สั้น​ สั้น​ไม่เกิน​หลาย​ปี​ แต่​ถ้ายาว​กลับ​อาจ​เป็น​ร้อย​ปี​พันปี​ ถึงขั้น​ที่​นาน​กว่า​

สำหรับ​พวกเขา​แล้ว​ การ​เข้าฌาน​ครั้งหนึ่ง​ อาจ​เป็นเวลา​ตั้งแต่​ถือกำเนิด​จน​ลง​สู่พสุธา​ของ​คน​หลาย​คน​

ยิ่ง​ใกล้​มรรคา​ยิ่ง​ยากลำบาก​ ระดับ​พลัง​ฝึกปรือ​ยิ่ง​สูง ความ​ยาก​ใน​การ​ยกระดับ​ขึ้น​สู่ด้านบน​ ความพยายาม​ที่​ต้อง​จ่าย​ ทรัพยากร​ที่​ต้อง​ใช้ เวลา​ที่​ต้อง​เปลือง​ก็​มีมากขึ้น​เท่านั้น​

เซียน​กำเนิด​ เซียน​ลี้ลับ​ ไป​จนถึง​เซียน​จริง​แท้​ หยุด​อยู่​ใน​ระดับ​เดียวกัน​พันปี​ไป​จนถึง​หลาย​พันปี​ เป็นเรื่อง​ปรกติ​

เหมือน​จ้าว​สวรรค์​สำนัก​เต๋า​ นักบวช​ศาสนาพุทธ​ อนุ​เท​วะ​เผ่า​ปีศาจ​ พญา​มาร​นพ​ยมโลก​ เลื่อน​สู่ระดับ​สุญญตา​ ห้า​ปราณ​มุ่งสู่ต้นกำเนิด​ตั้งแต่​หลาย​หมื่น​ปี​ก่อนหน้านี้​แล้ว​

ทว่า​จนถึง​ตอนนี้​ ยังคง​ติด​อยู่​ที่​นี้​ เงยหน้า​มอง​มหา​ชาล​

สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ชิงค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​มาได้​ ในที่สุด​ก็ได้​เจอ​กับ​โอกาส​ใน​การพัฒนา​อย่าง​มั่นคง​

นับตั้งแต่​นั้น​ เวลา​ก็​ผ่าน​ไป​อย่าง​ไม่รู้เนื้อรู้ตัว​

พริบตาเดียว​ก็​เป็น​ร้อย​ปี​

ใน​เวลา​ร้อย​ปี​ เจ้าแม่อู๋​ตัง​และ​นาง​เซียน​อวิ๋น​เซียว​ผู้ยิ่งใหญ่​สายเหนือ​พิสุทธิ์​สำนัก​เต๋า​ บุกเบิก​จักรวาล​สอง​แห่ง​ติดต่อกัน​ ตั้ง​เรียง​กับ​สวรรค์​ของ​สำนัก​เต๋า​ กลาย​เป็นแดน​เซียน​ที่​งดงาม​

หลัง​ผ่าน​การ​ใช้ชีวิต​เติบโต​ขึ้น​ของ​คน​แต่ละ​รุ่น​ใน​โลก​คนธรรมดา​ จักรวาล​สอง​แห่ง​นั้น​กับ​โลก​จำนวนมาก​ที่อยู่​ด้านใน​ ก็​เริ่ม​เป็นรูปเป็นร่าง​

สำนัก​เต๋า​ทั้งหมด​ปรากฏ​สภาพ​รุ่งเรือง​

นอกจาก​สำนัก​เต๋า​แล้ว​ หลาย​ปี​มานี้​แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​กับ​เขา​ดารา​ทะเล​ดวงดาว​ของ​เผ่า​ปี​สาจ ก็​ไม่ได้​รบรา​กัน​ดุเดือด​เหมือน​เช่น​ก่อนหน้า​อีก​

ถึงแม้จะมิได้​เก็บตัว​เหมือน​ตอนแรก​ ทว่า​ศาสนาพุทธ​สาย​หลัก​กับ​เผ่า​ปี​สาจก็​สงบ​ลง​มาก​ ยึดถือ​การพัฒนา​ตัวเอง​เป็นหลัก​

โถงเซียน​กับ​แดน​สุขาวดี​บัว​ขาว​หลีกเลี่ยง​กัน​ไม่พ้น​ ยังคง​กระทบกระทั่ง​กัน​ไม่หยุด​ เกิด​ความขัดแย้ง​ขึ้น​ตลอดเวลา​

เรื่อง​ทำนอง​นี้​มีส่วนช่วย​ต่อ​การ​เสริม​ความศรัทธา​ของ​สอง​ฝ่าย​ ดังนั้น​การต่อสู้​จึงอยู่​ใน​การควบคุม​ที่​ตั้งใจ​ของ​สอง​ฝ่าย​

เป็น​เพราะ​การ​ผงาด​ขึ้น​อย่าง​แข็งแกร่ง​ของ​สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ ทำให้​สอง​ฝ่าย​กด​ข่ม​กัน​มากกว่า​เดิม​

ทว่า​หลังจาก​กาลเวลา​ร้อย​ปี​ผ่าน​ไป​ ความขัดแย้ง​ของ​สอง​ฝ่าย​ในที่สุด​ก็​เริ่ม​รุนแรง​ขึ้น​ มีเค้า​ลาง​ว่า​จะเกิด​สงคราม​ขนาดใหญ่​ขึ้น​อีกครั้ง​แล้ว​

แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​กับ​เขา​ดารา​ทะเล​ดวงดาว​ค่อนข้าง​สงบนิ่ง​ ผู้สืบทอด​สามพิสุทธิ์​สำนัก​เต๋า​ ก็​มีลักษณะ​เหมือน​เรื่องราว​ไม่เกี่ยวข้อง​กับ​ตัวเอง​

แต่​ว่าการ​หยั่งเชิง​และ​การเคลื่อนไหว​ต่อ​สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ก็​มิได้​หาย​ไป​ไหน​ หนำซ้ำ​ยิ่ง​มายิ่ง​ถี่

แตกต่าง​กับ​ตอนที่​สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ต้อง​การอาศัย​การ​เริ่ม​สงคราม​ของ​อีก​ฝ่าย​ ค่อย​มีพื้นที่​มากกว่า​เดิม​ ฉวยโอกาส​เคลื่อนไหว​

สถานการณ์​ใน​ปัจจุบัน​กลับเป็น​เส้นทาง​นอกรีต​สอง​เส้นทาง​ต้อง​เกรงกลัว​ท่าที​ของ​สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ จึงค่อย​ยืนยัน​ว่า​จะตัดสิน​ดำเนิน​สงคราม​ทุก​ด้าน​หรือไม่​ เพื่อ​ป้องกัน​ไม่ให้​ถูก​ผู้​สืบ​อด​สามพิสุทธิ์​ตีชิง​ตามไฟ​

“ดังนั้น​ผลลัพธ์​คือ​เทว​กษัตริย์​ไร้​ประมาณ​กับ​พระ​ศรีอาริย์​เจ้ามรรคา​ผู้ยิ่งใหญ่​สอง​คน​ครั้งนี้​ต้องการ​กด​ทัพ​เอาไว้​ไม่เคลื่อนไหว​ สนามรบ​มอบให้​ตัวตน​ต่ำกว่า​ระดับ​มรรคา​?”

ใน​ฟ้าเหนือ​ฟ้า บน​เขา​กว่าง​เฉิง เมิ่งหวาน​ที่มา​เป็น​แขก​กล่าว​อย่าง​ใคร่ครวญ​

เฟิงอวิ๋น​เซิงที่อยู่​ตรงข้าม​นาง​พยักหน้า​ “มิผิด​ ถึงแม้ไม่ได้​ทุ่มเท​กำลัง​ทั้งหมด​ แต่​การศึก​ของ​สอง​ฝ่าย​ยังคง​โหดร้าย​รุนแรง​ ศึก​ใหญ่​ใน​ทุกๆ​ ด้าน​ของ​เส้นทาง​นอกรีต​ ร้อย​ปีเกิด​รอบ​หนึ่ง​ ปัจจุบัน​ถึงเวลา​แล้ว​ เพียงแต่​ไม่ทราบ​ว่า​รอบ​นี้​จะกินเวลา​นาน​ขนาด​ไหน​”

“สมควร​ไม่ดำเนิน​ต่อกัน​ไป​ร้อย​ปี​เหมือน​คราวก่อน​” เมิ่งหวาน​พูด​

การ​สนทนา​หลาย​ประโยค​นี้​ของ​พวก​นาง​ ล้วน​เป็นการ​ถ่ายทอด​กระแสเสียง​

เป็น​เพราะว่า​ตรงหน้า​ยัง​นั่ง​ไว้​ด้วย​กวน​อวี่ลั่ว​ที่อยู่​ใน​ระดับ​จอม​ยุทธ์​ศักดิ์สิทธิ์​ขั้น​เก้า​ ยัง​ไม่บรรลุ​ถึงระดับ​ประมุข​