ตอนที่ 1642
บทที่ 1651 มีช่องทางในที่ลับ
October 22, 2026
“ท่านคิดจะตามหาใคร?” เฟิงอวิ๋นเซิงถาม “หรือจะหาเกาหาน?”
เยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้ายิ้มเล็กน้อย “เป็นเขาเอง”
ถึงจะไม่แน่ใจว่าเป็นการกระทำส่วนตัวของเกาหาน หรือว่าจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋ส่งเสริม ทว่าเกาหานมีการติดต่อกับแดนสุขาวดีตะวันตกในที่ลับแต่แรกแล้ว
ครั้งกระโน้นเยี่ยนจ้าวเกอกับเฟิงอวิ๋นเซิงได้เปิดโปงเรื่องนี้
“ใช่ว่าจะได้ประโยชน์มากมาย แต่แค่ส่งข่าวสมควรไม่ใช่เรื่องยาก” เยี่ยนจ้าวเกอว่า
“นี่เท่ากับเพิ่มความยุ่งยากให้แก่แดนสุขาวดีตะวันตก ถ้าหากว่าเกาหานมีการไปมาหาสู่กับแดนสุขาวดีตะวันตกอยู่บ้าง นี่เท่ากับทำลายความพยายามมากมายก่อนหน้านของเขา เขาใช่ว่าจะยินดี” เฟิงอวิ๋นเซิงเอ่ยขึ้น
เยี่ยนจ้าวเกอแบมือ กล่าวด้วยรอยยิ้ม “เช่นนี้พวกเราสามารถทดสอบดูได้พอดีว่า ราชันพระอาทิตย์ผู้นี้ในใจเอนเอียงไปทางไหนกันแน่”
ถึงแม้ในสงครามช่วงชิงค่ายกลงทัณฑ์เซียน ณ ตอนนั้น พวกจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋กับเกาหานต่างยืนอยู่ข้างสำนักเต๋า ร่วมแรงร่วมใจกับสหายร่วมเส้นทางสามพิสุทธิ์คนอื่นอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่านี่ยังคงไม่ได้บ่งบอกว่าเกาหานไม่มีแผนการอื่น
“ต้องแจ้งพี่ร่วมเส้นทางหนานจี๋ก่อน” เฟิงอวิ๋นเซิงว่า เยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้า “นี่ย่อมแน่นอน”
ในความว่างเปล่าไร้สิ้นสุดนอกเขตแดนติดต่อไม่ง่าย เยี่ยนจ้าวเกอกับเฟิงอวิ๋นเซิงไม่รีบร้อน พวกเขาค่อยๆ ไปถึงอาณาบริเวณใกล้ๆ แดนสุขาวดีตะวันตก
แน่นอนว่าคนทั้งสองมิได้เข้าใกล้ ถึงขั้นมีความคิดกั้นมิติหลายชั้น
โชคดีที่ทั้งสองเชี่ยวชาญการหลบเร้น ไม่อย่างน้อยต่อให้ตั้งใจควบคุมระยะห่าง เมื่ออยู่ใกล้ถึงระดับนี้ ผู้ยิ่งใหญ่ศาสนาพุทธระดับสุดยอดอย่างทีปังกรพุทธะ กับพระโพธิสัตว์กวนอิมในแดนสุขาวดีตะวันตก ยากจะไม่เกิดความรู้สึก
พวกเขาสองคนอดทนรอคอย คอยสังเกตคนที่มีและไม่มีความพิเศษเข้าออกแดนสุขาวดีตะวันตก
รอเงียบๆ อยู่สักพัก เยี่ยนจ้าวเกอจิตใจสั่นไหว “เกาหานส่งข่าวมา เขามาถึงใกล้ๆ แล้ว”
เฟิงอวิ๋นเซิงพยักหน้า ออกไปพร้อมกับเยี่ยนจ้าวเกอ
หลังจากคนทั้งสองเคลื่อนไหวด้านสักพั ก็หยุดที่อาณาบริเวณแห่งหนึ่ง
ในความว่างเปล่ามีความมืดประกายน้ำเงินทะมึนกำลังขดตัว จากนั้นก็ค่อยๆ ปรากฏบุรุษอาภรณ์ขาวคนหนึ่งจากด้านใน เป็นเกาหาน ราชันพระอาทิตย์ที่ไม่ได้เจอมานาน
เขาครอบครองพระอาทิตย์กับพระเกตุวรยุทธ์ย้อนจันทร์สองสาย แสดงความมืดไร้ขอบเขตก่อนกำเนิด ระดับการล้อบเร้นและซ่อนตัวไม่ด้อยไปกว่าเจี่ยนซุ่นหวาราชันพระราหูที่อยู่ในขอบเขตเดียวกัน
พระเกตุ ไม่ได้ชั่วร้ายเหมือนพระราหู แต่ว่าสงบนิ่งซ่อนลึกมากกว่า ดูจากจิตวรยุทธ์ เทียบสองสิ่งแล้ว พระราหูเชี่ยวชาญการโจมตีมากกว่า สวนพระเกตุเชี่ยวชาญการป้องกันมากกว่า
แน่นอนว่าการโจมตีของเกาหานก็ร้ายกาจเช่นกัน พระอาทิตย์ยิ่งใหญ่เปิดเผย รุนแรงแข็งกร้าว เป็นความสามารถระดับสุดยอดแห่งใต้หล้า
“สองสามีภรรยาสบายดี” เกาหานยิ้มพลางประสานมือให้แก่เยี่ยนจ้าวเกอกับเฟิงอวิ๋นเซิง
“ราชันพระอาทิตย์เกรงใจแล้ว” เยี่ยนจ้าวเกอยิ้มขึ้นเช่นกัน “รายละเอียดเรื่องราวคาดว่าท่นาทราบแล้ว ไม่รู้ว่ามีวิธีหรือไม่”
เกาหานสีหน้าเป็นปรกติ “ถ้าหากเป็นสารีริกธาตุศากยุมณีจริงๆ เช่นนั้นสถานการณ์นี้ก็ควรค่าให้พวกเราสอดมือ ข้าผู้แซ่เกาจะพยายามทดลองสุดกำลัง”
เยี่ยนจ้าวเกอเอ่ย “แดนสุขาวดีตะวันตกจะต้องป้องกันอย่างแนบแน่น ไม่ให้มหาวิทยราชมยุรีได้รับข่าว”
“มิผิด ดังนั้นจำเป็นต้องจ่ายราคาไม่น้อย แต่ถ้าหากว่าทำสำเร็จจริงๆ การจ่ายนี้ก็คุ้มค่าเช่นกัน” เกาหานว่า “ขออนุญาตให้ข้าลองคิดหาวิธีดูก่อน พวกท่านสามีภรรยาหากสะดวกไปยังทางนั้น ใต้เท้าอายุวัฒนาหนานจี๋มาแล้วเช่นกัน”
เยี่ยนจ้าวเกอกับเฟิงอวิ๋นเซิงเลิกคิ้วเล็กน้อย “อ้อ?”
ครั้งกระโน้นเป็นเพราะหยกหรูอี้ไตรรัตนะ จักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋ไม่รับมุกค้ำทะเลชิ้นหนึ่ง หลายปีมานี้มิได้สร้างนิวาสสถานขึ้นใมห่เหมือนพวกสั่วหมิงจาง จักรพรรดิโกวเฉิน เจ้าแม่อู๋ตัง นางเซียนอวิ๋นเซียว
ทว่าตามที่เยี่ยนจ้าวเกอทราบ จักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋ก็เคยสนับสนุนเกาหานกับหลิงชิงให้แยกกันเปิดฟ้าดินแห่งใหม่ ชุบเลี้ยงคนใหม่ในสำนัก แตกกิ่งก้านสาขา
ตัวเขาตั้งใจเคลื่อนไหวในความว่างเปล่าไร้เขตแดน ค้นหาสหายร่วมเส้นทางสามพิสุทธิ์ที่อาจยังมีชีวิตอยู่ และของวิเศษมากมายที่กระจัดกระจายสูญหายไปในอดีต