ตอนที่ 1678
บทที่ 1689 สาส์นท้ารบของนาจา
October 22, 2026
เยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้าให้เยว่เจิ้นเป่ย “ข้าจะพยายามเต็มที่”
ทุกคนต่างบอกลาแล้วแยกย้าย อวี่เย่กลับมรกตท่องฟ้าในสวรรค์ชื่อหมิงเหอหยาง สั่วหมิงจางกลับสวรรค์ไท่อันหวงหยา พวกเยี่ยนจ้าวเกอกลับสวรรค์จู๋ลั่วหวงเจีย กลับไปฟ้าเหนือฟ้า
หลังร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกใช้สายตาส่งอวี่เย่เข้าสู่มรกตท่องฟ้าในที่ลับแล้ว ค่อยวางใจลง หมุนตัวผละมา
หลังจากกลับถึงฟ้าเหนือฟ้า เยว่เจิ้นเป่ยไปยังเขานครหยก พวกเยี่ยนจ้าวเกอก็กลับเขากว่างเฉิง
คนบนเขากว่างเฉิงได้ยินรายละเอียดเรื่องราว จิตใจต่างเป็นกังวล รู้สึกห่วงเนี่ยจิงเสิน
แต่ว่า เรื่องราวมาถึงขั้นนี้ มีแต่ต้องค่อยๆ ว่างแผน ทุกคนต่างรู้ว่ารีบร้อนไม่ได้
หลังเยี่ยนจ้าวเกอกลับเขา ก็ฝึกฝนด้วยตัวเองทันที
สวรรค์จู๋ลั่วหวงเจียนอกมีเฟิงอวิ๋นเซิงคอยเฝ้า ในเขากว่างเฉิงมีสวีเฟยควบคุม ในสถานการณ์ที่ไม่มีเรื่องพิเศษ ย่อมไม่ต้องให้เยี่ยนจ้าวเกอกังวลใจ
เขาฝึกสามบุปผาบนกระหม่อม ผนึกรวมบุปผาจิตก่อน ก็เพื่อการฝึกฝนต่อมา
หลังจากหนึ่งบุปผารวมบนกระหม่อม เยี่ยนจ้าวเกอก็ต่อสู้กับคู่ต่อสู้มากมายเช่นอินทรเกตุธวัชราชาพุทธะ นันทิเกศวรติ้งกวง
มิพักเอ่ยถึงพุทธะผู้ยิ่งใหญ่อย่างอินทรเกตุธวัชราชาพุทธะที่สำเร็จมรรคผลศาสนาพุทธ ต่อให้นันทิเกศวรจะเข้าหาเส้นทางนอกรีตเพราะสาเหตุทางประวัติศาสตร์ แต่ว่าในสายตาของผู้เข้มแข็งระดับมหาชาลเส้นาทงนอกรีต มิอาจมองข้ามพลังได้
ถึงแม้ไม่มีการพัฒนาการในการต่อสู้เป็นตายโดดเด่นเท่าเฟิงอวิ๋นเซิง แต่ว่าการต่อสู้กับยอดฝีมือที่ขึ้นสู่มหาชาลแล้วเหล่านี้ ยังทำให้เยี่ยนจ้าวเกอได้ประโยชน์ไม่น้อย
สิ่งเหล่านี้พอตกตะกอน ก็เป็นพลังช่วยเหลือในการก้าวหน้าของเยี่ยนจ้าวเกอ
เขาต้องการเวลาศึกษาและสั่งสมไม่หยุดย่อน หลังจากทำความเข้าใจหลักการมากมายจนทะลุประโปร่ง ก็เอามาใช้เอง
การเดินบนเส้นทางฝึกสามพิสุทธิ์ร่วมกัน ขณะที่มีทิวทัศน์ไร้สิ้นสุด ยิ่งขึ้นที่สูง ความยากก็ยิ่งมาก ไม่มีตัวอย่างให้พิจารณา เยี่ยนจ้าวเกอต้องศึกษาด้วยตัวเองอย่างต่อเนื่อง
ในเขาไม่ทราบวันคืน สำหรับคนที่จมจ่อมอยู่ในการฝึกฝนมรรคายุทธ ขณะที่เผลอเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วแล้ว
เยี่ยนจ้าวเกอก็มิใช่ข้อยกเว้น เขาที่เพ่งสมาธิอุทิศใจ ให้ความสนใจโลกภายนอกน้อยยิ่ง มีแต่เรื่องที่สำคัญหรือพิเศษถึงขีดสุดเท่านั้น คนในเขากว่างเฉิงจึงค่อยรบกวนเขา
อย่างเช่น ในที่สุดไท่อี้จินหยินในสวรรค์อู๋จี๋ถานซื่อก็ชำระล้างความเหี้ยมโหดอำมหิตของนาจาสำเร็จ ทำให้มหาเทพสมุทรตรีภพในประวัติศาสตร์ผู้นั้นฟื้นคืนชีพจากเพทภัยตอนเกิดมหาภัยพิบัติ กลับสู่โลกใบนี้อย่างแท้จริง
เยี่ยนจ้าวเกอได้รับข่าวก็รู้สึกยินดี
ไท่อี้จินหยินกับนาจามายังสวรรค์จู๋ลั่วหวงเจีย บอกลาพวกเยี่ยนจ้าวเกอ
นาจาในเมื่อหายดีแล้ว ศิษย์อาจารย์สองคนย่อมไม่อาจยึดครองจักรวาลอย่างสวรรค์อู๋จี๋ถานซื่อได้อีกต่อไป พวกเขาเองก็มิใช่ไม่มีที่ให้ไป
นอกจากการบอกลาแล้ว พวกเขายังมาขอบคุณเยี่ยนจ้าวเกอ
“รายละเอียดเรื่องราว ข้าได้ฟังท่านอาจารย์เล่าแล้ว จิตใจข้าสับสน ละทิ้งการควบคุมตัว ทำให้สหายร่วมเส้นทางเห็นเรื่องนาอายแล้ว ยังต้องขอบคุณสหายร่วมเส้นทางช่วยเหลือ ข้าถึงได้ตัวตนแท้จริงคืนมา”
มหาสมุทรตรีภพผู้นี้มีลักษณะเป็นคนหนุ่มที่คิ้วตากระจ่างอย่างในอดีต ระห่างคิ้วแสดงความทะนงตนอย่างรางเลือน แต่ว่าตอนนี้กล่าววาจากับเยี่ยนจ้าเวกอ กลับเกรงใจและจริงใจยิ่ง
ผ่านภัยพิบัติในอดีต ผ่านการทนทรมานหลังจากคืนชีพในหลายปีขนาดนี้ เขาเหมือนกับสุขุมยิ่งกว่าในตำนาน
อย่างน้อยตามที่เยี่ยนจ้าวเกอรู้ คนผู้นี้ก็มิใช่คนเรียบร้อย
ต่อให้สำเร็จเป็นมหาชาล ต่อให้ก้มมองสวรรค์ชั้นฟ้ามาไม่ต่ำกว่าหนึ่งยุคสมัย แต่ยังคงไม่อาจเปลี่ยนแปลงนิสัยตอนยังหนุ่ม นิสัยใจร้อนที่ขึ้นชื่อก็ไม่มีเหตุผลอันใด
กล่าววาจาฟังยาก ถือเป็นเด็กโข่งคนหนึ่ง