ตอนที่ 1716
บทที่ 1727 มหาชาลนับวันรอได้
October 22, 2026
“อาตมาไม่มีทางมองผิด” มหาสถามปราปต์โพธิสัตว์กล่าว “ถึงไม่สมบูรณ์ แต่พอเห็นเค้าโครงแรกแล้ว เป็นปฐมคัมภีร์แรกเริ่มหยกพิสุทธิ์อย่างไม่ต้องสงสัย”
“อาตมาเคยเห็นเจ้ามรรคาหยกพิสุทธิ์ลงมือด้วยตัวเองในยุคโบราญตอนต้นตอนเป็นโพธิสัตว์เช่นกัน ย่อมไม่มีทางดูผิด ไหนเลยกล้าสงสัย” ทีปังกรพุทธะส่ายหน้า “คัมภีร์นภาไร้ขอบเขตปรากฏขึ้นบนโลกจริงๆ เดิมไม่ได้สำคัญนัก คัมภีร์โกลาหลสูญเหนือพิสุทธิ์ได้เห็นเดือนเห็นตะวันแล้ว หยกพิสุทธิ์เพียงมีความสามารถเพิ่มขึ้นตาม”
“เพียงแต่ในนี้อาตมาสัมผัสได้ว่ามีจุดที่มีเลศนัยส่วนหนึ่ง ดังนั้นมีความกังวลอยู่บ้าง”
ทีปังกรพุทธะพูด ไฟตะเกียงในแสงพุทธกลมสมบูรณ์หลังศีรษะท่านค่อยๆ ปรากฏแสงสีม่วงหลายส่วน กะพริบเบาๆ
“อดีตพุทธะมีการค้นพบแล้ว?” มหาสถามปราปต์โพธิสัตว์ถาม
“ยังจำเป็นต้องสะสาง” ทีปังกรพุทธะขบคิดครู่หนึ่งค่อยเอ่ย “แต่มิพักเอ่ยถึงเรื่องที่ยังมองไม่ออกเหล่านั้น เพียงแต่ถ้าคัมภีร์นภาไร้ขอบเขตปรากฏขึ้นมาจริงๆ อยู่กับคนอื่นๆ ถึงแม้จะเป็นปัญหาใหญ่เช่นกัน แต่พออยู่กับตัวเยี่ยนจ้าวเกอเทวกษัตริย์น้อย กลับย่ำแย่สุดขีด”
ถึงแม้ว่าเยี่ยนจ้าวเกอซึ่งเป็นเป้าหมายที่ถกกันอยู่ตอนนี้ยังไม่ขึ้นสู่มหาชาล แต่ขณะนี้ผู้ยิ่งใหญ่ศาสนาพุทธคนอื่นๆ ได้ยินคำพูดของทีปังกรพุทธะ ต่างก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วยยิ่ง
“หยางเจี่ยนกับซุนหงอคงในตอนนั้นต่างมิได้มีสภาวะรวดเร็วรุนแรงเท่าเขา” ทีปังกรพุทธะกล่าวอย่างผ่อนคลาย “ความกังวลก่อนหน้ามิใช่สิ่งที่เกินความจำเป็นจริงๆ”
ต่อสู้ติดต่อกันสามรอบ เล่นงานมารไม้อิกหนึ่งในหกสุดยอดมารนพยมโลกก่อน จากนั้นก็สังหารฉวีซูบุคคลหมายเลขหนึ่งในชั้นมหาชาลของแดนสุขาวดีบัวขาวซึ่งพลังเหนือกว่าพุทธะของศาสนาพุทธสายหลัก สุดท้ายยังฆ่าหนอนเก้าเศียรจอมปีศาจที่ชื่อเสียงกระเดื่องเลื่องลือในยุคโบราณตอนกลาง
ต่อสู้สามครั้ง เอาชนะติดต่อกัน
นี่ทำให้ชื่อเสียงของเยี่ยนจ้าวเกอเหนือกว่าสั่วหมิงจางที่ครั้งกระโน้นก็สู้ตัดสินกับผู้เข้มแข็งจากฝั่งปีศาจ พุทธ มารติดต่อกันสามรอบในวันเดียวเช่นกัน
ตอนนั้นสั่วหมิงจางต่อสู้กับสามผู้เข้มแข็งได้แก่มารเงา เผิงท่องเมฆหมื่นลี้ วัชรอภิณฑ์พุทธะติดต่อกัน เทียบพลังของศัตรูกับคู่ต่อสู้ของเยี่ยนจ้าวเกอเหนือกว่าขุมหนึ่ง คู่ต่อสู้มีราศีเหนือกว่า
แต่ปัญหาก็คือ เยี่ยนจ้าวเกอในวันนี้ยังเป็นแค่เซียนกำเนิดสุญญตา มิใช่เซียนสวรรค์มหาชาล
นี่ทำให้ผลการรบของเขาทำให้คนที่ได้ยินตกตะลึงยิ่งกว่า
เชื่อมโยงถึงอินทรเกตุธวัชราชาพุทธะ นันทิเกศวรติ้งกวง ยังมีปัทมาสน์อธิธรรมพุทธะที่มรณะเพราะเขา ก็ยิ่งทำให้คนแตกตื่นตะลึงลานกว่าเดิม
“ฝึกสามพิสุทธิ์ร่วมกัน มีพลังล้ำเลิศ แต่ความยากก็มากกว่าเส้นทางทั่วไป” พระโพธิสัตว์กวนอิมกล่าวอย่างแช่มช้า “กระนั้นเยี่ยนจ้าวเกอสามารถประกอบวีรกรรมที่ไม่เคยมีมาก่อนอย่างการอนุมานย้อนถึงคัมภีร์นภาไร้ขอบเขต บ่งบอกว่าเขาไม่เพียงแต่มีความสามารถสะท้านฟ้า มีสติปัญญาล้ำเลิศ ขณะเดียวกันยังศึกษาหลักมรรคาอย่างลึกซึ้ง มีพื้นฐานแข็งแกร่ง”
“ดูจากสิ่งนี้ สำหรับเขาแล้ว ภัยพิบัติฟ้ากำเนิดมิใช่อุปสรรคที่ไม่อาจข้ามได้ ยากยิ่งที่จะหวังให้เขาพบเจอคอขวดใหญ่ ติดอยู่ในระดับเซียนกำเนิดสุญญตาเป็นเวลานาน”
พระโพธิสัตว์กวนอิมคล้ายชมเชยคล้ายถอนใจ “ถ้าหากไม่มีเรื่องเหนือความคาดหมาย อุปสรรคที่ขวางอยู่ตรงหน้าเขาก็มีแค่กาลเวลาเท่านั้น ขอแค่ให้เวลามากพอแก่เขา รวบรวมเวลาตกตะกอน การขึ้นสู่มหาชาลก็นับวันรอคอยได้”
พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ที่อยู่ด้านข้างแม้ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็พยักหน้าเห็นด้วย
พวกท่านสองคนต่างเป็นผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นผู้สืบทอดหยกพิสุทธิ์หันมานับถือศาสนาพุทธ การแยกแยะต่อการเลื่อนระดับของเยี่ยนจ้าวเกอ ย่อมน่าเชื่อถือ
เทียบกับพลังในระดับเซียนกำเนิดสุญญตา ณ เวลานี้ของเยี่ยนจ้าวเกอ แล้วนึกถึงการขึ้นสู่มหาชาลในภายหลังของเขา ทุกคนต่างแยกแยะออกคร่าวๆ ว่า จะเป็นภาพอย่างไร
“เทวกษัตริย์น้อย ชื่อสมกับความจริง” มหาสถามปราปต์ถอนใจ “ครั้งนี้ยังปล่อยให้พวกเขาได้ธงเหลืองโบ่วกี้กลับไป เหมือนเสือติดปีก”
“ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไร ครั้งนี้แม้ไม่ได้ธงเหลืองโบ่วกี้มา แต่พวกเราก็ไม่มีพวกเดียวกันประสบภัยพิบัติ นับว่าเป็นความโชคดีในความโชคร้าย” ทีปังกรพุทธะยิ้มพลางเอ่ย “ทางด้านเผ่าปีศาจกับเส้นทางนอกรีตปวดศีรษะกว่าพวกเราอีก”
แดนสุขาวดีตะวันตกไม่ได้ธงเหลืองโบ่วกี้ไปจริงๆ แต่เผ่าปีศาจก็ทำไม่สำเร็จเช่นกัน
ถึงขั้นที่ยังเสียมหาเทวะเผ่าปีศาจตนหนึ่งคือหนอนเก้าเศียร
แดนสุขาวดีบัวขาวยิ่งเสียหายจนต้องกระอักเลือด สูญเสียพระสมันตภัทรโพธิสัตว์