ตอนที่ 1736
บทที่ 1748 ของขวัญอวยพรของเซียนสวรรค์
October 22, 2026
ของขวัญที่นางเซียนอวิ๋นเซียนส่งมาเป็นผังค่ายกลผังหนึ่ง
เสี่ยวอ้ายคุ้นเคยกับมัน เป็นเพราะนั่นคือค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง ค่ายกลสังหารของที่เกาะสามเซียนใช้สร้างชื่อไปทั่วใต้หล้าในอดีต
เยี่ยนจ้าวเกอมีผังค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง เคยใช้มันกวาดล้างศัตรูมากมาย
เสี่ยวอ้ายร่ำเรียนกับเสวี่ยชูชิง มีพรสวรรค์ด้านค่ายกลสูงอย่างน่าประหลาด และเคยได้รับการอนุญาตจากเยี่ยนจ้าวเกอให้ศึกษาค่ายกลอยู่ใกล้ๆ ได้ประโยชน์ไม่ธรรมดา
นางเป็นคนรู้จักสิ่งของ เพียงแค่มองของขวัญของนางเซียนอวิ๋นเซียวคร่าวๆ ก็สัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาจากด้านใน
ผังค่ายกลที่นางเซียนอวิ๋นเซียวส่งมาในครั้งนี้ เทียบกับผังค่ายกลของค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งที่แพร่หลายก่อนหน้า เหมือนยอดเยี่ยมกว่ามาก
ในฐานะปรมาจารย์ค่ายกลแห่งยุคโบราณตอนต้นที่งอนิ้วนับได้ หลายปีมานี้นางเซียนอวิ๋นเซียวแสดงให้เห็นว่าได้ปรับปรุงค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้ง ทำให้มันยอดเยี่ยมยิ่งขึ้น
เสี่ยวอ้ายเห็นการล่ารู้สึกชอบใจ สองตาติดอยู่ที่ผังไม่อาจละกลับมาได้
วันนี้ได้รับของวิเศษล้ำค่านับไม่ถ้วน สำหรับนางแล้ว รู้สึกว่าของขวัญทั้งหมดก่อนหน้ามาล้วนเปรียบเทียบกับผังค่ายผลผังนี้ไม่ได้
ในที่สุดนางก็จดจำหน้าที่ของตัวเองได้ ฝืนไม่นึกถึงอีก เก็บผังค่ายกลที่เป็นของขวัญอวยพร ต้อนรับแขกชุดต่อไป
แขกชุดต่อมา กลับเป็นผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งมาถึง
สายฟ้าแลบอัสนีกัมปนาท รถสายฟ้าคันหนึ่งมาถึงโลกใบนี้
“ยินดีต้อนรับใต้เท้าอายุวัฒนาหนานจี๋” ขณะที่รถสายฟ้ามาถึง ร่างของสวีเฟยก็โผล่ขึ้นด้านข้างเสี่ยวอ้าย “และยินดีต้อนรับราชันพระอาทิตย์กับราชันพระจันทร์ทั้งสองท่าน”
บนรถสายฟ้า เมฆงามกระจายทั่ว ชายชราคนหนึ่งสวมมงกุฎ ใส่ชุดนักพรต เป็นจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋
เยื้องไปเบื้องหลัง เกาหานกับหลิงชิงแยกกันยืนอยู่ซ้ายขวา
ปฐมเทวะนพวิญญาณ กับพระโพธิสัตว์กวนอิมในฐานะแขกภายนอกมาถึงแต่แรก หลีกเลี่ยงไม่ให้คนเข้าใจผิดว่ามาหาเรื่อง ส่วนพวกจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋ที่เป็นศิษย์สามพิสุทธิ์ มาในวันงานก็หาเป็นไรไม่
วันนี้เป็นวันจัดพิธีแต่งงาน เยี่ยนจ้าวเกอกับเฟิงอวิ๋นเซิงย่อมไม่อาจออกมาต้อนรับได้โดยตรง
สวีเฟยรับแขกแทนพวกเขา ออกมานอกประตู ต้อนรับจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋
“สหายน้อยสวีเกรงใจแล้ว” จักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋ดวงตาน่าเกรงขาม แต่ว่าน้ำเสียงอ่อนโยน “ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ขอให้สหายร่วมเส้นทางเยี่ยนกับเฟิงยกถาดเสมอคิ้ว[1] อยู่ร่วมกันจนแก่เฒ่า”
สวีเฟยรับมา กลับเป็นแสงสายฟ้ากลุ่มหนึ่ง
เพียงแต่แสงสายฟ้านี้แตกต่างกับสายฟ้าทั่วไป ใจกลางสายฟ้าเหมือนความโกลาหลจุดหนึ่ง ขมุกขมัว ยากจะคว้าจับ
“สายฟ้าต้นกำเนิด?” ปัจจุบันสวีเฟยมีโลกทัศน์เปิดกว้างสุดขีด แวบเดียวก็จดจำได้ว่าสายฟ้านี้เป็นสายฟ้าต้นกำเนิด อันดับแรกในสายฟ้าเซียนทั้งเก้า
สายฟ้าถูกจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋หลอมเปลี่ยน ดังนั้นตอนนี้มองไปสงบนิ่งสุดขีด แต่ว่าพลังงานอันน่ากลัวที่แฝงอยู่ด้านใน เหมือนกับป่นทำลายความยุ่งเยิง เปิดฟ้าผ่าดินได้
“ขอบคุณใต้เท้าอายุวัฒนาหนานจี๋” สวีเฟยสีหน้าเหมือนเดิม นอบน้อมมีมรรยาท
แต่ว่าเขากลับครุ่นคิดขึ้นในใจ
ความสัมพันธ์ระหว่างจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋กับเยี่ยนจ้าวเกอความจริงไม่ธรรมดา
หุบเขาเจิดจรัสที่เสวี่ยชูชิงมารดาของเยี่ยนจ้าวเกอถือกำเนิด เป็นสายสืบทอดกระแสตรงของจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋
ดังนั้นจริงๆ แล้วจักรพรรดิอายุวัฒนาหนานจี๋นับได้ว่าเป็นผู้อาวุโสในครอบครัวกึ่งหนึ่ง
คนมาเข้าร่วมพิธีก็พอแล้ว จะมีของขวัญอวยพรหรือไม่ไม่สำคัญ
เหมือนกับเจ้าแม่อู๋ตังที่ก่อนหน้านี้พาผู้สืบทอดเหนือพิสุทธิ์ได้แก่พวกเกาชิงเสวียนกับอวี่เย่มาก่อนก้าวหนึ่ง ตี๋ชิงเหลียนย่าของเยี่ยนจ้าวเกอเป็นผู้สืบทอดในสำนักของนาง ดังนั้นพวกนางไม่อาจนับเป็นแขกได้โดยสิ้นเชิง
แน่นอนว่าของขวัญของพวกเกาชิงเสวียนไม่ได้ขาดพร่อง ทั้งหมดตระเตรียมอย่างตั้งใจ
แต่เป็นเพราะวัยวุฒิและตำแหน่ง เจ้าแม่อู๋ตังทำตามใจได้เล็กน้อย ของขวัญอวยพรที่เตรียมไว้เป็นม้วนหนังสือที่นางเขียนด้วยลายมือตัวเอง ดูอ่อนด้อยหากเปี่ยมด้วยน้ำใจ แค่นึกถึงก็พอแล้ว