ตอนที่ 1742
บทที่ 1754 แปดร้อยปีให้หลัง
October 22, 2026
มารสวรรค์บุพกาลถึงแม้จะถูกเทวกษัตริย์บรรพกำเนิดหยกพิสุทธิ์สะกด แต่ตราสะกดอยู่กลางนพยมโลก
นพยมโลกที่เป็นคู่ตรงข้ามกับมหาจักรวาลเหมือนกับสองขั้วบนโลก กำเนิดจากซากของมารสวรรค์ธรรมชาติหลังเสียชีวิต ดำรงอยู่มาถึงปัจจุบัน
อำนาจของมารสวรรค์สูงสุดนพยมโลก ใช้กระบี่ลงทัณฑ์เซียนแลกกลับมาจากวังดุสิต
ก่อนหน้านี้ตอนกองทัพแต่ละฝ่ายชิงค่ายกลลงทัณฑ์เซียน มารสวรรค์ไร้พันธนาลงมือครั้งหนึ่ง ช่วยอามิตาภพุทธเจ้าขัดขวางกษัตริย์บูรพาไท่อี้ชั่วคราว อาศัยเรื่องนี้แลกเปลี่ยนกับแดนสุขาวดีตะวันตก นำอำนาจมารสวรรค์ไร้รูปกลับนพยมโลก
มารสวรรค์ไร้พันธนามีชีวิตอยู่มาโดยตลอด ย่อมไม่ต้องพูดถึง
สืบเนื่องจากเฟิงอวิ๋นเซิง ปัจจุบันมารสวรรค์ปัจฉิมธรรมที่ยังไม่จุติอย่างแท้จริงหากต้องการกำเนิดขึ้นในตอนนี้ มีอุปสรรคอยู่หลายส่วน
แต่ว่าโชคเคราะห์พึ่งพากัน ในทางกลับกันนี่อาจทำให้มารสวรรค์ปัจฉิมธรรมจุติก่อนกำหนด
นอกจากหกบรรพมารแล้ว ในหกสุดยอดมาร มารจิตแรกเริ่มกับมารไม้อิกมีชีวิตอยู่มาโดยตลอด
มารทองแกใช้เนี่ยจิงเสินเป็นเปลือกร่างคืนชีพขึ้นใหม่ มารไฟปิ่งกลับสู่นพยมโลกเพราะลู่ยาเต้าจวิน
มารดินโบ่วก็ได้รับการต้อนรับจากนพยมโลกหลังคืนชีพบนแดนสุขาวดีตะวันตก
สิบสองเทพมารสวรรค์ปัจจุบันเหลือแค่มารน้ำกุ่ยที่ยังไม่กลับมา
นพยมโลกกำลังรอคอยมารตนสุดท้ายในสิบสองเทพมารสวรรค์
ขุมกำลังอื่นๆ ก็ทำเหมือนกัน
ระหว่างการรอคอยร่วมกันของทุกคน กาลเวลาดุจสายน้ำ วันคืนเคลื่อนคล้อย
ชั่วลัดนิ้วมือเดียว กาลเวลาก็ผ่านไปแปดร้อยปี
เยี่ยนจ้าวเกอไปๆ มาๆ ระหว่างสวรรค์จู๋ลั่วหวงเจียและสวรรค์อู๋จี๋ถานซื่อ ทางหนึ่งตั้งใจฝึกฝนมรรคายุทธของตัวเอง ทางหนึ่งดูแลการพัฒนาเปลี่ยนแปลงด้านในสวรรค์อู๋จี๋ถานซื่อ
ขอบเขตระดับยิ่งสูง อายุยิ่งยืน แต่ว่าการพัฒนาต่อก็ยิ่งไม่ง่าย เวลาที่ต้องใช้ก็ยิ่งยาวนาน
กาลเวลาแปดร้อยปี สำหรับเซียนกำเนิดสุญญตา เพียงพริบตาเดียวก็มาถึง
คนที่สองบุปผาบนกระหม่อม อยู่ในจุดสุงสุดของเซียนกำเนิด เผชิญกับภัยพิบัติฟ้ากำเนิดอันเป็นด่านสุดท้ายในระดับเซียน เวลาพันปีหมื่นปีถือว่าปกติ
คนจำนวนมากต่างติดอยู่ที่นี่ ยากขึ้นสู่ระดับมหาชาลตลอดชีวิต
ถึงเยี่ยนจ้าวเกอจะหยุดที่ระดับสองบุปผาบนกระหม่อมมาแปดร้อยปีแล้ว แต่เขาไม่ได้รีบร้อน สะสางสิ่งที่ได้ร่ำเรียนและได้เห็นอย่างมีระเบียบแบบแผน ค่อยๆ สั่งสมตกตะกอนตามความคิดของตัวเอง
สำหรับเซียนกำเนิดที่สองบุปผารวมบนกระหม่อม ต่อให้ไม่ได้ฝึกฝนบุปผาสารจำเป็น อายุขัยไม่เต็มหนึ่งศักราช อายุในตอนนี้ของเยี่ยนจ้าวเกอก็ยังหนุ่มแน่นเกินไป
ถ้าเขาเหยียบทำลายภัยพิบัติฟ้ากำเนิด ก็จะเป็นเซียนสวรรค์มหาชาลที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์เคยมีมา
“ถ้าหากไม่เดินบนเส้นทางฝึกสามพิสุทธิ์ร่วมกัน ท่านคงก้าวเท้าก้าวนั้นไปแล้วกระมัง?” ในห้องสงบใจ เฟิงอวิ๋นเซิงนั่งขัดสมาธิเช่นกัน ถามขึ้นด้านหน้าเยี่ยนจ้าวเกอ
เยี่ยนจ้าวเกอกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ประมาณนั้น”
ก่อนหน้านี้ เขาใช้คัมภีร์นภาไร้ขอบเขตเป็นพื้นฐาน อาศัยความสะดวกช่วยตัวเองฝึกฝนวรยุทธ์อย่างอื่น ประหยัดเวลาลงส่วนหนึ่ง
แต่ตอนนี้กำลังทะลวงสู่ขอบเขตมหาชาล จุดสูงสุดของระดับเซียน และเป็นก้าวสุดท้ายก่อนระดับมรรคา ใกล้เคียงกับมรรคา ในด้านหนึ่งถึงว่ารวมตัวกับมรรคา เวลานี้จำเป็นต้องให้เยี่ยนจ้าวเกอปรับสมดุลและสร้างความมั่นคงให้ตัวเอง ไม่แบ่งลำดับ ฝึกฝนร่วมกัน ใช้การฝึกฝนสามพิสุทธิ์ร่วมกันที่ไม่เคยมีมาก่อนทะลวงภัยพิบัติฟ้ากำเนิด
นี่จำเป็นต้องให้เขาใช้เวลามากกว่าเดิมศึกษาหลักการมากมาย ทั้งยังสร้างการอธิบายที่เป็นของตัวเองเพิ่มอีกก้าวหนึ่ง
ไม่มีประสบการณ์ของคนรุ่นก่อนให้พิจารณา ดังนั้นทุกสิ่งล้วนต้องพึ่งพาการขัดเกลาของตัวเอง
“หลังจากระดับยิ่งสูง ยิ่งรู้สึกว่าพรสวรรค์คุณสมบัติทำความเข้าใจของท่านมีมากจนทำให้คนรู้สึกหวาดกลัวจริงๆ” เฟิงอวิ๋นเซิงทางหนึ่งนั่งบำเพ็ญ ทางหนึ่งกล่าว “รู้สึกว่าศิษย์พี่อวี่ครอบครองวิญญาณฟ้าแฝง คุณสมบัติทำความเข้าใจก็ยังไม่สูงเท่าท่าน”