บทที่ 1769 สามพิสุทธิ์เชื่อมเป็นเส้นเดียว

พร้อมกับ​ที่​เฟิงอวิ๋น​เซิงหัก​ดาบ​ยาว​ด้านนอก​ทะเล​เลือด​ ด้านบน​เสาสิบสอง​ต้น​ด้านใน​ทะเล​เลือด​ถึงกับ​มีแสงสีแดง​เคลื่อนไหว​ ผนึก​ตัว​ไม่สลาย​ กลายเป็น​หลุม​อันเป็น​มายา​หลุม​หนึ่ง​

รอบตัว​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​เพิ่ม​วง​แสงวง​หนึ่ง​ วน​รอบตัว​เขา​ หลบ​แนว​เส้น​แรก​ของ​การปะทะ​ระหว่าง​ค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​กับ​ค่าย​กล​สิบสอง​เทพ​มาร​สวรรค์​ผ่าน​หลุมดำ​ตรงหน้า​ ไป​ถึงด้านใน​ค่าย​กล​วิถี​มาร​โดยตรง​

มาถึงด้าน​ใต้​ทะเล​เลือด​!

หยาง​เจี่ยน​ เฟิงอวิ๋น​เซิง วานร​ปีศาจ​รั้ง​อยู่​นอก​ทะเล​เลือด​ ปกป้อง​พระ​อาจารย์​เสวียน​ตู​หลอม​เปลี่ยน​เขต​มาร​นพ​ยมโลก​ต่อ​

ผู้ยิ่งใหญ่​สำนัก​เต๋า​คนอื่นๆ​ ผนึก​กำลัง​ด้วยกัน​ มีเยี่ยน​จ้าว​เก​อ​ใช้วง​แสงหลาย​สาย​ที่เกิด​จาก​พิธีกรรม​เปิดทาง​นำ​วิถี​ พวก​สั่ว​หมิง​จาง ไท่​อี้​จิน​หยิน​ นา​จาพุ่ง​เข้าไป​ใน​ทะเล​เลือด​ด้วยกัน​

มาถึงก้น​ทะเล​เลือด​ ปราณ​พิฆาต​ที่​ถั่งโถมทำให้​คน​รู้สึก​ราวกับ​อวัยวะภายใน​ลุกไหม้​

ถึงจะมีค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​สะกด​ค่าย​กล​สิบสอง​เทพ​มาร​สวรรค์​ แต่ว่า​ทุก​ชีวิต​นอกจาก​มาร​ร้าย​เมื่อ​อยู่​ใน​ค่าย​กล​มาร​ ยังคง​ต้านทาน​ไม่ง่าย​

แม้ว่า​จะเป็น​เซียน​สวรรค์​มหา​ชาล​ ก็​ยัง​รู้สึก​ได้​ถึงการ​คุกคาม​จาก​ความตาย​

กระนั้น​ผลกระทบ​จาก​ค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​กับ​กษัตริย์​บูรพา​ไท่​อี้​ก็​ยัง​คงอยู่​

สั่ว​หมิง​จางตวาด​คำ​หนึ่ง​ ผลัก​สอง​มือขึ้น​ด้านบน​พร้อมกัน​ จากนั้น​ก็​ฟัน​ลง​ไป​สอง​ฟาก​ข้าง​ด้วย​สภาวะ​แยก​ฟ้า

แสงตัด​นภา​เส้น​หนึ่ง​ลอย​ขึ้น​ด้านบน​ จากนั้น​ก็​กวาด​ทำลาย​ไป​สอง​ด้าน​

ส่วนลึก​ของ​ทะเล​เลือด​ นอกจาก​สถานที่​ที่​กษัตริย์​บูรพา​ไท่​อี้​ต่อสู้​กับ​มาร​สวรรค์​ไร้​พัน​ธนา​ ถึงกับ​ถูกลบ​เป็น​ดินแดน​ว่างเปล่า​ผืน​หนึ่ง​!

บุรุษ​ผม​สั้น​ร่าง​สูงใหญ่​ยืน​ตระหง่าน​กลาง​ทะ​ล​เลือด​ แยก​ฟ้าผ่า​ทะเล​ แสงตัด​นภา​ครอบคลุม​ลง​ ฟัน​สร้าง​ที่​หยั่ง​เท้า​ผืน​หนึ่ง​ ฟัน​เปิด​เส้นทาง​เส้น​หนึ่ง​ให้​แก่​คน​สำนัก​เต๋า​

พวก​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​คว้า​ชั่ว​อึดใจ​ที่​สั่ว​หมิง​จางชิงให้​ พุ่ง​สู่เสาสิบสอง​ต้น​ที่​ใต้​ทะเล​เลือด​

พวก​มารจิต​แรกเริ่ม​พา​กัน​ลงมือ​ขัดขวาง​

ทว่า​พวก​มัน​ที่​สร้าง​ความมั่นคง​ให้​ค่าย​กล​ พอ​แบ่งแยก​สมาธิ กำลัง​มีไม่เพียงพอ​ ถูก​คนใน​สำนัก​เต๋า​พุ่ง​มาถึงที่​ใกล้​อย่าง​หักโหม​

เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​พุ่ง​เข้าใส่​เนี่ย​จิงเสิน​

เนี่ย​จิงเสิน​ที่​ตอนแรก​ยืน​นิ่ง​สะดุ้งโหยง​ เหมือน​ได้สติ​กลับมา​ ลงมือ​ปะทะ​กับ​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​ที่​พุ่ง​เข้าใส่​เขา​โดยสัญชาตญาณ​

ทว่า​แสงสว่าง​หลาย​สาย​รอบตัว​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​ลอย​ขึ้น​จากร่าง​ ตกลง​บน​ตัว​เนี่ย​จิงเสิน​

การเคลื่อนไหว​ของ​เนี่ย​จิงเสิน​เบา​ลง​อย่าง​ไม่อาจ​ควบคุมตัว​

“เปิด​!” เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​ตวาด​เบา​ๆ ใน​มือ​เพิ่ม​จาน​กลม​ผลึก​ใสที่​กระทัดรัด​ใบ​หนึ่ง​

เส้น​แสงหลาย​สาย​ผุด​จาก​ด้านใน​ ตัด​สลับ​กัน​กลายเป็น​ผลึก​ขนาด​มหึมา​ที่​รูปร่าง​ไร้​แบบแผน​ ผนึก​เนี่ย​จิงเสิน​ที่​ยืน​นิ่ง​ไว้​ด้านใน​

“ขึ้น​!” เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​สะบัด​แขน​เสื้อ​ เก็บ​ผลึก​นั้น​ไว้​ด้านใน​แขน​เสื้อ​

ด้าน​ข้าง​ นา​จาสายตา​ไม่เป็นมิตร​ กวาด​มอง​เสาสิบสอง​ต้น​นั้น​

บน​เสาอันเป็น​สัญลักษณ์​ของ​มาร​สวรรค์​ปัจฉิม​ธรรม​ เจี่ยนซุ่น​หวา​หลับตา​สนิท​ นั่งขัดสมาธิ​อยู่​เฉย​ๆ

บน​เสาที่​เป็น​สัญลักษณ์​มาร​ทอง​แก​ ธงแดน​เมฆสีม่วง​ที่​สลัก​ลวดลาย​มาร​พัด​พลิ้ว​

ทว่า​สายตา​ของ​มาร​สวรรค์​ไร้​พัน​ธนา​ใน​ตอนนี้​ มอง​มายัง​คนใน​สำนัก​เต๋า​

สัมผัส​ได้​ถึงสายตา​ที่​เย็นชา​ไร้​คลื่น​อารมณ์​ใดๆ​ นั้น​ ไท่​อี้​จิน​หยิน​คว้า​ตัว​นา​จา ถอยหลัง​ด้วย​ความเร็ว​สูง

พวก​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​ก็​ถอย​เข้าไป​ใน​หลุมดำ​ขา​มาด้วย​

ประกาย​โลหิต​เทียมฟ้า​พัด​ม้วน​ ทว่า​สั่ว​หมิง​จางไม่ต้อง​ประคับประคอง​ต่อ​

ทุกคน​ออกจาก​ทะเล​เลือด​อย่าง​รวดเร็ว​

ด้านนอก​ทะเล​เหว​ ค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​กับ​ค่าย​กล​สิบสอง​เทพ​มาร​สวรรค์​ยังคง​วัด​กำลัง​กัน​ไม่หยุด​

ปราณ​กระบี่​ไร้​สิ้นสุด​แห่ง​การสังหาร​ทำลายล้าง​ กำลัง​ฟัน​ทำลาย​ทะเล​เลือด​ด้านล่าง​ไม่หยุด​

พระ​อาจารย์​เสวียน​ตู​กำลัง​หลอม​เปลี่ยน​เขต​มาร​นพ​ยมโลก​ไม่หยุดยั้ง​เช่นกัน​

นพ​ยมโลก​ที่​เดิม​แข็งแกร่ง​ ตอนนี้​หดตัว​ต่อเนื่อง​ มิได้​กัด​กิน​ขยายตัว​ไป​ด้านนอก​อย่าง​เหิมเกริม​อีกต่อไป​

รูป​ไท่​จี๋ที่เกิด​จาก​การ​รวม​ปราณ​พิสุทธิ์​และ​ควัน​ม่วง​บน​ศีรษะ​พระ​อาจารย์​เสวียน​ตู​ ยิ่ง​มายิ่ง​ขยาย​ ปรากฏ​สภาพ​ปก​ฟ้าคลุม​ดิน​ ราวกับ​สิ่งที่จะ​มาแทนที่​นพ​ยมโลก​

เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​พุ่ง​จาก​หลุมดำ​ ไม่กล่าว​มากความ​ กางแขน​เสื้อ​ ประกาย​ผลึก​เป็น​จุด​ๆ ลอย​ออกมา​ ไม่ทัน​ไร​ก็​เปลี่ยนเป็น​ผลึก​ที่​ไม่มีแบบแผน​

ใน​ผลึก​ผนึก​เนี่ย​จิงเสิน​ไว้​