บทที่ 1823 ไม่เจอกันนานแล้ว!

อามิตาภพุทธเจ้าสกัดเศษศิลามนุษย์กําเนิดไม่ได้ ไม่ได้พัวพัน ต่อไปอีก กลับลอยร่างไปด้านหลัง

แต่ว่า มารสวรรค์บรรพกําเนิดกับมารสวรรค์ไร้พันธนา ตอนนี้กลับ ขวางเส้นทางของอามิตาภพุทธเจ้า

ด้านหลังอามิตาภพุทธเจ้า กษัตริย์บูรพาไท่อี้รับพระศรีอริย เมตไตรยที่ได้เศษศิลามนุษย์กําเนิดเรียบร้อย ก็รุมล้อมเข้ามาเช่นกัน

ขณะมองมารสวรรค์สองคนตรงหน้า อามิตาภพุทธเจ้าสีหน้าไร้ ความประหลาดใจ เพียงถอนใจอย่างไร้เสียง

วิถีมารต้องการให้มารสวรรค์ไร้รูปจุติอย่างแท้จริง มีสองวิธีการ

หนึ่งคือช่วยอามิตาภพุทธเจ้าลบเลือนการดํารงอยู่ของพระศรีอริย เมตไตรย ช่วยให้อามิตาภพุทธเจ้านําหน้ากษัตริย์บูรพาไท่อี้ หลุดพ้นใน ยุคสมัยนี้

สองคือฆ่าอามิตาภพุทธเจ้าทิ้ง

ตามปกติแล้ว อามิตาภพุทธเจ้าเป็นหนึ่งในตัวตนที่เก่าแก่ที่สุดบน โลกปัจจุบัน รากฐานและพลังต่างเหนือกว่าพระศรีอริยเมตไตรย

มารสวรรค์สองตนร่วมมือกับอามิตาภพุทธเจ้าและเทวกษัตริย์ไร้ ประมาณ ปะทะกับกษัตริย์บูรพาไท่อี้ วานรและพระศรีอริยเมตไตรย เป็นสี่ต่อสาม ยึดครองความได้เปรียบรางๆ

สถานการณ์ก่อนหน้าถูกกําหนดเช่นนี้

ทว่าตอนนี้ วานรถูกร่างธรรมยูไลพัวพันขัดขวางชั่วคราว

เทวกษัตริย์ไร้ประมาณแสดงออกว่าไม่ช่วยเหลืออามิตาภพุทธเจ้า อีก

สําหรับมารสวรรค์สองตน ถ้าไม่ร่วมมือกับอามิตาภพุทธเจ้าสู้กับ กษัตริย์บูรพาไท่อี้และพระศรีอริยเมตไตรย เป็นสามต่อสาม

ก็ต้องร่วมมือกับกษัตริย์บูรพาไท่อี้และพระศรีอริยเมตไตรย รับมือ อามิตาภพุทธเจ้า เป็นสี่ต่อหนึ่ง

แบบไหนง่ายดายกว่า ไม่ต้องพูดก็เป็นที่ทราบได้

โดยเฉพาะตัวเลือกหลัง ต่อให้อยู่ๆ เหล่าจวินสอดมือช่วยเหลืออามิ ตาภพุทธเจ้า พวกพระศรีอริยเมตไตรยก็ใช่ว่าไม่มีโอกาส

ความเป็นไปได้ของความสําเร็จบรรลุถึงจุดสูงสุดในเงื่อนไข ณ เวลานี้

พระศรีอริยเมตไตรยสภาพแวดล้อมปลอดภัย ดังนั้นกษัตริย์บูรพา ไท่อี้ไม่แน่ว่าจะลงมือสุดกําลัง แต่ก็เพียงพอแล้ว

สถานการณ์ในตอนนี้ เทวกษัตริย์ไร้ประมาณพอใจยิ่ง วิถีมาร พอใจยิ่ง กษัตริย์บูรพาไท่อี้พอใจยิ่ง พระศรีอริยเมตไตรยยิ่งพอใจ

ผู้ที่มีปัญหานอกจากตัวอามิตาภพุทธเจ้าแล้ว ก็คือสํานักเต๋าที่ เหลืออยู่…

วานรถูกร่างธรรมยูไลขวาง ไม่อาจทะลวงออกมาได้ชั่วขณะหนึ่ง

ประตูใหญ่หยกขาวที่เทวกษัตริย์ไร้ประมาณเสกขึ้น ตอนนี้ส่งแรง ดึงดูดมหาศาล คิดลากเยี่ยนจ้าวเกอเข้าไป

แสงเพลิงที่ลุกไหม้บนศิลาฟ้ากําเนิดสาดส่อง พวกหยางเจี่ยนได้แต่ กระวนกระวาย

“เขาละทิ้งความเป็นไปได้ที่วิชาเส้นทางนอกรีตจะพัฒนาขึ้นต่อ คิดทําอะไร?” สั่วหมิงจางสายตาเย็นเยียบ “เขาหมายตาร่างที่ฝึกฝน สามพิสุทธิ์ร่วมกันสําเร็จ คิดแย่งชิงมาเป็นของตัวเอง?”

ดวงตาแนวตั้งดวงที่สามแยกออกที่กลางหว่างคิ้วของหยางเจี่ยน “สมควรมีแผนการนี้ แต่เขาคิดจะทําอย่างไร? ยังไม่เอ่ยถึงจ้าวเกอมี พลังฝึกปรือน่าตระหนก แม้แต่เจ้ามรรคาคิดลักพาเขาก็ยากกระทําได้ เทวกษัตริย์ไร้ประมาณต่อให้ทําสําเร็จ ก็เหมือนหั่นตีนให้พอดีรองเท้า ไหนเลยรับประกันความมั่นคงของรากฐานได้?”

จอมปีศาจเช่นลู่ยาเต้าจวินเผชิญกับฉากเหตุการณ์นี้ แตกตื่นสงสัย เช่นกัน

เจ้าแม่อู๋ตังกับนางเซียนอวิ๋นเซียวที่ควบคุมค่ายกลลงทัณฑ์เซียน เจอเทวกษัตริย์ไร้ประมาณกับร่างธรรมยูไล ทําอะไรไม่ได้

พระศรีอริยเมตไตรยกับกษัตริย์บูรพาไท่อี้ วินาทีนี้ต่างฝาก ความหวังไม่ได้

สําหรับพระศรีอริยเมตไตรย เทวกษัตริย์ไร้ประมาณที่ละทิ้งมรรคา พลังศรัทธา มิใช่คู่แข่งของตัวเองอีกต่อไป

บุญคุณความแค้นมากมายก่อนหน้า ต่างได้รับการแก้ไขเพราะเศษ ศิลามนุษย์กําเนิด