บทที่ 215 เยี่ยนจ้าวเกอผู้เปลี่ยนแปลงไปจนอดีตไม่อาจเปรียบ

เนื่องด้วยภูมิอากาศตามธรรมชาติ ทัศนียภาพของวายุพิภพจึงแตกต่างจากนภาพิภพโดยสิ้นเชิง เมื่อมาถึงที่นี่แล้ว ทั้งสี่ทิศล้วนเป็นทิวทัศน์ผืนทะเลทราย

ไม่ใช่เพียงแค่มหาทะเลทรายแดนตะวันตกเท่านั้น พื้นที่ทั่วทั้งวายุพิภพเกินกว่าแปดส่วน ล้วนเป็นทะเลทราย

เพียงแต่ว่าแม้ทะเลทรายอื่นจะมีอันตรายอยู่ไม่น้อยเช่นกัน กระนั้นก็ยังแตกต่างจากมหาทะเลทรายแดนตะวันตก ที่แต่ไหนแต่ไรมาแทบจะเป็นแดนอันตราย

เฟิงอวิ๋นเซิงทอดสายตามองออกไปไกล “มายังวายุพิภพคราก่อน ก็เพิ่งจะไม่กี่ปีที่แล้ว”

เยี่ยนจ้าวเกอเอ่ยถามอย่างทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “มาฝึกประสบการณ์ ตอนที่อยู่สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์รึ?”

น้ำเสียงเฟิงอวิ๋นเซิงตามแต่อารมณ์อย่างมากเช่นเดียวกัน “ใช่สิ แม้ว่าในฐานะหญิงสาวแห่งจันทรา ออกเดินทางล้วนต้องเก็บเป็นความลับอำพราง แต่มีบางบททดสอบบำเพ็ญเพียร ที่ยังคงต้องมุมานะทำด้วยตนเอง”

ชายหนุ่มยิ้มกล่าว “เกาะกานหรือเกาะฉิน?”

ก่อนสงครามถังตะวันออก สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์เรืองอำนาจ นอกจากเกาะฉินหนึ่งในเกาะทั้งสี่ของวายุพิภพที่มีเขตแดนสุดขอบตอนใต้ติดกับอัคคีพิภพแล้ว เกาะกานที่อยู่ทางเหนือของเกาะฉินก็ตกอยู่ในการควบคุมของสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน

ซึ่งในเวลานั้น สำนักเขากว่างเฉิงควบคุมเกาะทรายที่อยู่ทางเหนือของเกาะกาน สำนักเขาไร้พรมแดนก็ควบคุมเกาะเงินที่อยู่เหนือสุด ทั้งสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่แบ่งฮุบเกาะทั้งสี่ของวายุพิภพด้วยกัน

จวบจนถึงสงครามถังตะวันออก สำนักเขากว่างเฉิงม้วนเก็บเอาทุกสิ่งอย่างเข้าไป นอกจากบุกโต้ตอบอัคคีพิภพแล้ว ที่วายุพิภพก็ขยายการรุกเข้าโจมตีเช่นเดียวกัน

เพื่อที่จะไม่รบกวนหวงกวงเลี่ย สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์จึงกัดฟัน ถอยทัพกลับ

กระทั่งต่อมาการประลองแห่งจันทราครั้งที่สาม เมิ่งหว่านชนะและได้รับมงกุฎแห่งจันทรา สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ถึงได้รักษาฐานที่มั่น ครั้นมีความมั่นใจ จึงเริ่มลองยึดดินแดนที่เสียไปกลับคืนมา

ดินแดนอัคคีพิภพที่เสียไปโดยส่วนมากยึดคืนกลับมาได้ทั้งหมด แต่ที่วายุพิภพ สำนักเขากว่างเฉิงและสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ขยายการประมือพุ่งเป้าไปที่เกาะกานอีกครั้ง

ภายหลัง เนื่องด้วยเยี่ยนจ้าวเกอใช้วิชากำเนิดสายฟ้าที่เขานิมิตเมฆ ทำให้สำนักเขาไร้พรมแดนเข้าร่วมผนึกกำลังกับทั้งสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ นภาพิภพ ภูผาพิภพ และวารีพิภพ

ปัจจุบันนี้ เกาะทั้งสี่ของวายุพิภพ เกาะกานและเกาะทรายซึ่งอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลาง ล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของสำนักเขากว่างเฉิง สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ทำได้เพียงขับไล่การยึดครองเกาะฉินสุดขอบแดนใต้เท่านั้น ด้วยสถานการณ์ปัจจุบันรักษาเกาะฉินอย่างสุดกำลังไม่ให้สูญเสียไปได้ พวกเขาต้องขอบคุณฟ้าขอบคุณดินแล้ว

เฟิงอวิ๋นเซิงกล่าวตอบ “เกาะกาน ใกล้กับเขตคาบเกี่ยวชายแดนของมหาทะเลทรายแดนตะวันตก”

เยี่ยนจ้าวเกอผงกศีรษะ สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ก็ทุ่มเวลาบ่มเพาะผู้สืบทอดอย่างมากเช่นกัน ยอมให้ศิษย์ใต้สำนักผจญภัยอันตราย เสริมสร้างประสบการณ์ความรู้และการเปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง เพื่อกระตุ้นศักยภาพ

“จริงสิ จะว่าไปแล้วเขานิมิตทมิฬก็ถูกสำนักเราทำลายย่อยยับ ไม่รู้ว่าตอนนี้ซากปรักหักพังที่นั่นมีลักษณะเป็นเช่นไรแล้ว” เฟิงอวิ๋นเซิงตื่นตัวฉับพลัน ยิ้มพลางเอ่ยถาม

คำว่าสำนักเราที่นางเอ่ยปากพูดตอนนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นสำนักเขากว่างเฉิง

ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ “ในอดีตตอนที่ท่านอาจารย์ปู่ผู้สะเทือนสวรรค์กักตนเข้าฌาน ประมุขรุ่นสุดท้ายของเขานิมิตทมิฬรุกโจมตีเขากว่างเฉิงของข้า จางอาทิตย์ม่วงของสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ท่านนั้นก็จ้องตาเป็นมันอยู่ข้างๆ เช่นกัน”

“ผลคือท่านอาจารย์ปู่ผู้สะเทือนสวรรค์ออกจากฌาน ต่อสู้สังหารประมุขเขานิมิตทมิฬคาสนามรบ จากนั้นจึงไปยังวายุพิภพ เหยียบย่ำประตูเขาของเขานิมิตทมิฬ เจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ยุคนั้นเปลี่ยนเป็นหกดินแดนใหญ่นับแต่นั้นเป็นต้นมา”

“โชคดีที่จางอาทิตย์ม่วงในตอนนั้นน่าจะไม่ได้ลงมือจริง หลังท่านอาจารย์ปู่ผู้สะเทือนสวรรค์ออกฌานก็หันหัวกลับหนีทันที ท่านอาจารย์ปู่ผู้สะเทือนสวรรค์ไล่เขาไปจนถึงปล่องภูเขาไฟก็นับว่าจบเรื่องแล้ว ไม่เช่นนั้นตอนนี้จะยังมีสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ ล้วนไม่อาจพูดได้แล้ว”

จางเชา จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์อาทิตย์ม่วง ก็คือจอมปราชญ์สุริยันท่านนั้นผู้ที่ชาวบ้านเล่าขานสืบต่อกันมา ปัจจุบันไม่ชัดแจ้งว่าเป็นหรือตาย และเป็นยอดฝีมือที่มีสีสันตำนานมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์

และก็เป็นเขานี่เองที่พาสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ให้ถือกำเนิดขึ้น หลังปราณดั้งเดิมของเขากว่างเฉิงเสียหายอย่างหนัก กลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใหม่

หากไม่ใช่เพราะจ่านซีโหลว บุรุษเทียมสวรรค์ผลิแสงสว่างไสวที่กาลก่อนหลบซ่อนอยู่ภายใต้เงาร่างของพี่ชายตนเอง ภายใต้แรงกดดันของจางเชาและสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ สำนักเขากว่างเฉิงยากอย่างยิ่งที่จะเดินมาถึงทุกวันนี้

เฟิงอวิ๋นเซิงคาดหวังอยู่บ้าง “ท่านอาจารย์ปู่ผู้สะเทือนสวรรค์ได้คุกคามบีบบังคับแปดมหาอำนาจแล้ว และยังมีท่านอาจารย์ปู่บุรุษเทียมสวรรค์เร้นกายไม่ปรากฏตลอดมา สำนักเราในตอนนี้ เรียกได้ว่าช่างยิ่งใหญ่เสียจริง”