บทที่ 334 สตรีแห่งจันทราอีกคนของเขากว่างเฉิง

เมื่อการประลองแห่งจันทราเสร็จสิ้น ผู้อาวุโสเมิ่งก็พาเฟิงอวิ๋นเซิงกลับเขากว่างเฉิง ณ นภาพิภพ ส่วนเยี่ยนจ้าวเกอร่วมเดินทางไปยังวารีพิภพพร้อมกันกับจอมยุทธ์เมืองทะเลมรกต

สิ่งของจำนวนหนึ่งที่จัดเตรียมก่อนหน้านี้ ปัจจุบันค่อยๆ เสาะหาจนครบแล้ว ขาดก็แต่เพียงสิ่งของสองสามอย่างสุดท้ายเป็นส่วนน้อย บัดนี้ยังคงกำลังจัดหาอยู่

เยี่ยนจ้าวเกอจึงมุ่งหน้าไปยังวารีพิภพก่อน หลังจากเตรียมทุกอย่างที่นั่นเรียบร้อยแล้ว ก็จะเดินทางผ่านเส้นทางทะเล ข้ามผ่านทะเลตะวันออกกับทะเลเหนือ ไปยังสุดขอบแดนเหนือ

บนทะเลตะวันออก ยังมีคนกำลังรอเขาอยู่

สตรีแห่งจันทราเข้าสำนักใหม่คนหนึ่ง ขณะนี้อยู่ข้างกายฟู่เอินซูเรียบร้อยแล้ว ขณะเดียวกันก็กำลังรอเยี่ยนจ้าวเกอไปตรวจสอบและวินิจฉัย พร้อมทั้งสร้างแผนบ่มเพาะเฉพาะตัว

หลังจากที่เยี่ยนจ้าวเกอมาถึงวารีพิภพแล้ว คนที่รอคอยเขาก็กลายเป็น ‘คุณชายเจ็ดทะเล’ ซ่งเฉา

ปัจจุบันทั้งสองนับว่าคุ้นเคยกันอย่างมาก เยี่ยนจ้าวเกอแลเห็นเขาแล้ว ก็ยิ้มเอ่ยว่า “ศิษย์พี่ซ่ง ลำบากท่านแล้ว”

ซ่งเฉาเองก็ยิ้มเช่นกัน “ศิษย์น้องเยี่ยนไม่ต้องเกรงใจ”

หลังจากที่ทั้งสองกล่าวลาพวกเฉินซู่ถิง ก็มุ่งหน้าไปยังทะเลนอกทะเลตะวันออก มีทิวทัศน์ดินแดนใกล้ทะเลตลอดเส้นทาง ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอรำพึงรำพันชื่นชมไม่ขาดปาก

หากคำนึงตามขนาดพื้นที่อาณาเขตเพียงอย่างเดียว ในบรรดาเขตแดนใหญ่ทั้งแปดของโลกแปดพิภพอันประกอบไปด้วยนภา ปฐพีพิภพ อัสนีพิภพ วารีพิภพ อัคคีพิภพ ภูผาพิภพ และบึงพิภพ วารีพิภพมีขนาดพื้นที่มากที่สุด

ทว่าพื้นที่ของวารีพิภพเกินกว่าครึ่ง ล้วนเป็นมหาสมุทร

ตามความเคนชินแล้ว อาณาเขตนภาพิภพแบ่งออกเป็นห้าเกาะ อัคคีพิภพเองก็แบ่งออกเป็นห้าเกาะ วายุพิภพนอกจากมหาทะเลทรายแดนตะวันตกแล้วพื้นที่อื่นๆ ที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยถูกแบ่งออกเป็นสี่เกาะ อัสนีพิภพก็แบ่งออกเป็นหกเกาะ

ภูผาพิภพอาศัยแนวเทือกเขาใหญ่ทั้งสี่สายภายในอาณาเขตมาแบ่งเขตพื้นที่ ทุกๆ พื้นที่ใหญ่เรียกว่า ‘เทือกเขา’ จึงกลายเป็นสี่เทือกเขา

การแบ่งเขตแดนของบึงพิภพ เรียกว่า ‘สาย’ บึงพิภพมีหกสาย และก็มีชื่อเรียกว่าหกสายแห่งตะวันออกเฉียงใต้ด้วยเช่นกัน

วารีพิภพพิเศษที่สุด เนื่องจากโดยส่วนมากล้วนสร้างเมืองบนหมู่เกาะท่ามกลางทะเล ผู้ปกครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์เมืองทะเลมรกตจึงใช้คำว่า ‘เมือง’ มาเป็นชื่อเรียก ดังนั้นคำว่า ‘เมือง’ จึงกลายเป็นการแบ่งเขตพื้นที่

ทั่วทั้งเขตแดน ล้อมอยู่ด้วยเมืองหนึ่งบนแผ่นดิน หรือมีเมืองที่ตั้งอยู่บนเกาะมหึมาเกาะหนึ่งกลางทะเลเป็นศูนย์กลาง อิทธิพลและอำนาจควบคุมแผ่กระจายออกไปยังเขตแดนอันกว้างใหญ่โดยรอบ

เมืองลักษณะนี้ ในวารีพิภพมีทั้งหมดหกเมือง เรียกรวมกันว่าเก้าเมืองแห่งวารีพิภพ

ในจำนวนนั้น อยู่บนแผ่นดินสามแห่ง อยู่บนทะเลหกแห่ง ทะเลส่วนในเหนือและทะเลส่วนในใต้แห่งละที่ บนทะเลส่วนในตะวันออกมีสี่แห่งรวมเมืองทะเลมรกตอยู่ด้วย

หมู่เกาะที่มีสิ่งปลูกสร้างเก้าเมืองของวารีพิภพ กล่าวว่าเป็นเกาะ ทว่าแท้จริงแล้วต่างมีพื้นที่ที่ใหญ่โตอย่างยิ่งยวด ประหนึ่งกับแผ่นดินขนาดเล็กก็ไม่ปาน

“ศิษย์น้องเยี่ยน การที่จะเจ้าจะไปประสบพบกับปีศาจอัคคีบนทะเลตะวันออก มีบางเรื่องที่ยังคงจำเป็นต้องใส่ใจ” ซ่งเฉาเดินไปพลาง กล่าวไปพลาง “ถึงแม้ว่ายอดฝีมือที่หกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่แต่ละแห่งส่งมาประจำการ จะร่วมป้องกันและสังหารปีศาจอัคคีอยู่ที่ทะเลนอกตะวันออก แต่บางครั้งก็ยังมีหลุดลอยนวลไปได้ ถึงแม้ว่าหลังจากเกิดเรื่องล้วนถูกไล่สังหารทั้งหมด แต่ภายในระยะเวลาสั้นๆ ก็สร้างความเสียหายมหาศาลเช่นกัน”

เยี่ยนจ้าวเกอมาทะเลตะวันออกครั้งนี้ ก็เพื่อที่จะประสบพบปีศาจอัคคีเพียงในนาม ได้ฟังวาจาในขณะนี้ ก็พยักหน้าพลางเอ่ย “ขอบคุณศิษย์พี่ซ่งอย่างมากที่เตือน ก่อนข้ามา สถานการณ์นี้เช่นนี้ข้าเองก็เข้าใจดี จะใส่ใจระมัดระวัง”

ซ่งเฉากล่าว “เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว จะว่าไปแล้ว เคราะห์ดีที่ขัดขวางการเยือนของนพยมโลกได้ ส่วนภาคีบึงน้ำไร้ขอบเขตเองก็ถูกกวาดล้าง ไม่เช่นนั้นแล้วโลกแปดพิภพเราคงไม่อาจเลี่ยงศัตรูล้อมหน้าล้อมหลัง”

ชายหนุ่มหันหน้ามองไปทางแผ่นดินที่ห่างออกไปทางทิศตะวันตก “ถึงแม้ว่าจะถูกทำลายล้างราบคาบไปแล้ว แต่ก็ยังคงต้องป้องกันนพยมโลกอยู่ แม้ว่าเพียงยื่นมือข้างหนึ่งเข้าไปก็จะโดนฟันขาด แต่มารร้ายนพยมโลกเจนจัดในการปลุกปั่นจิตใจคน และหาช่องโหว่ความอ่อนแอในใจคน มีความสามารถในการแทรกซึมบุกรุกยิ่งนัก ไม่อาจป้องกันได้สำเร็จ”

“ใช่แล้ว…” ซ่งเฉาถอนใจ

เขาร่วมเดินทางไปส่งตลอดทาง จนกระทั่งถึงอาณาเขตวารีพิภพทะเลส่วนในตะวันออก ส่งเยี่ยนจ้าวเกอถึงทะเลนอก หลังจากพบพานกับฟู่เอินซู และแสดงการคำนับฟู่เอินซูแล้วถึงได้กล่าวลาออกไป

เมื่อฟู่เอินซูรอซ่งเฉาแยกจากไปแล้ว จึงหันหน้ามามองเยี่ยนจ้าวเกอ “ข้าได้ยินเรื่องผลประลองจันทรากายแล้ว ระหว่างประลองเป็นอย่างไรบ้าง? บรรลุเป้าหมายที่พวกเราคาดไว้หรือไม่?”