บทที่ 373 เยี่ยนจ้าวเกอผู้สมกับชื่อเสียง!

เมืองทะเลมรกตได้รับแรงกดดันมหาศาล จากการเผชิญหน้ากับการโจมตีจากราชันปีศาจสองตัว

เป็นไปตามที่เยี่ยนจ้าวเกอคาดไว้ เผ่าพันธุ์ปีศาจอัคคีไม่ทราบว่าซ่งอู๋เลี่ยงเจ้าเมืองเมืองทะเลมรกตกำลังเข้าฌานบำเพ็ญเพียรอยู่

ก่อนหน้านี้ไม่เห็นซ่งอู๋เลี่ยงบนทะเลบูรพา ปีศาจอัคคีจึงคิดว่าเขาน่าจะอยู่ที่เมืองทะเลมรกต

ค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดที่จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์เมืองทะเลมรกตสร้างขึ้น มิใช่สิ่งที่ราชันปีศาจสองตัวจะทำลายได้

อย่างน้อยราชันปีศาจอัคคีสองตัวที่มาโจมตีเมืองทะเลมรกตในครั้งนี้ ก็ยังมิอาจทำได้

แต่สุดท้ายราชันปีศาจอัคคีสองตัวนี้ก็มายังเมืองทะเลมรกต

เหตุผลที่พอน่าเชื่อถือก็คือ วิธีที่ปีศาจอัคคีใช้ซ่อนตัวในครั้งนี้มีขีดจำกัด ไม่อาจพาพวกมันบุกไปบนแผ่นดินได้

เหตุผลอีกประการหนึ่งก็คือ มันเคยมายังเมืองทะเลมรกตหลายครั้ง ครั้งนี้พวกมันได้เตรียมตัวมา

ก่อนหน้านี้ซ่งอู๋เลี่ยงมิได้ปรากฎตัว ปีศาจอัคคีจึงกังวลว่ามีหลุมพรางหรือไม่ พากันออมพลังไว้หลายส่วน เพื่อป้องกันเรื่องเหนือความคาดหมาย

แต่เมื่อเห็นว่าค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดอยู่ในช่วงวิกฤต เจ้าเมืองทะเลมรกตก็ยังไม่ออกมา ราชันปีศาจสองตัวถึงได้รู้ว่าก่อนหน้าพวกมันคิดมากเกินไป

เมื่อความคลางแคลงใจหายไป ราชันปีศาจอัคคีตัวหนึ่งก็คำรามขึ้น โน้มตัวพุ่งใส่ค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัด

ค่ายกลในตอนนี้ถึงแม้จะมีแรงกดดันมหาศาล เต็มไปด้วยรอยแตก แต่ยังตอบสนองการโจมตีของราชันปีศาจอัคคี ลวดลายของค่ายกลสว่างวาบ ประกายแสงสีเขียวมรกตคล้ายกับดาบไร้รูปร่างแทงใส่ราชันปีศาจอัคคีที่พุ่งเข้ามา

ใครจะรู้ว่าทั่วทั้งร่างของราชันปีศาจอัคคีจะเปล่งแสงสีแดงเพลิง รูปร่างของมันเปลี่ยนไปในทันที

ก่อนที่ประกายแสงสีแดงจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินในชั่วพริบตา

แสงสีน้ำเงินหลายสายแผ่ขยายออกไปสี่ทิศแปดทาง จากนั้นก็เริ่มหมุนวนรอบร่างกายของราชันปีศาจอัคคีตัวนี้

ไม่ทันไร แสงไฟสีน้ำเงินก็ค่อยๆ รวมตัวกันเป็นน้ำวนขนาดใหญ่ ถึงกลับเริ่มกลืนกินพลังงานจากค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดอย่างต่อเนื่อง

ภายใต้ค่ายกล คนในเมืองทะเลมรกตรับมือกับปีศาจอัคคีตัวอื่นที่บุกรุกเข้ามาไปพลาง มองการปะทะกันของค่ายกลและราชันปีศาจอัคคีด้วยสีหน้าเคร่งขรึมไปพลาง

แต่ว่าในตอนนี้ จู่ๆ ราชันปีศาจอัคคีอีกตัวหนึ่งก็โจมตีช้าลง

ครู่ต่อมา ราชันปีศาจอัคคีตัวนั้นหยุดโจมตีค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัด หลังจากลังเลครู่หนึ่ง มันก็กลับหลังหันจากไป!

คนเมืองทะเลทะเลมรกตต่างตกตะลึง

แม้แต่พวกปีศาจอัคคีด้วยกันเองก็ยังงุนงง ราชันปีศาจที่กำลังปะทะกับค่ายกลอยู่ส่งเสียงคำรามติดต่อกัน คล้ายกับกำลังไต่ถาม

แต่ว่าราชันปีศาจตัวนั้นกลับจากไปโดยไม่หันหลังกลับ เคลื่อนที่ห่างออกไปในชั่วพริบตา

ราชันปีศาจอัคคีที่กำลังวัดกำลังกับค่ายกลรู้สึกคับข้องใจ พลันโถมพลังไฟทั้งหมดใส่เมืองทะเลมรกตที่อยู่ด้านล่าง

ถึงแม้จะมีมันอยู่ตัวเดียว แต่ว่าค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดกลับได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ตอนนี้มันใช้กระบวนท่าลับทำลายค่ายกลต่อ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มันตัวเดียวสามารถทำลายค่ายกลได้อย่างแน่นอน

ทั่วทั้งเมืองทะเลมรกตไม่กล้าชักช้า รีบตั้งสติ เข้าต่อสู้อย่างฮึกเหิมต่อไป

ถึงแม้ว่าจะยังคงกดดันอยู่มาก แต่ว่าสถานการณ์ที่เหมือนภูเขากดศีรษะมิอาจแก้ไขเช่นก่อนหน้านี้ ก็ดีขึ้นไม่น้อยอย่างไม่ต้องสงสัย

คาดว่ายังคงมีความเป็นไปได้ที่ค่ายกลจะถูกทำลาย แต่อย่างน้อยก็มิใช่สิ่งที่ราชันปีศาจอัคคีจะทำได้ในเวลาอันสั้นอีกแล้ว

เมืองทะเลมรกตใช่ว่าจะไร้ความหวังโดยสิ้นเชิง ขอเพียงเจ้าเมืองซ่งอู๋เลี่ยงออกมาทันเวลา เรื่องทั้งหมดจะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

บัดนี้แย่งชิงเวลาที่ล้ำค่าที่สุดมาอยู่ในมือได้แล้ว

ความแตกต่างอันมหาศาล การเปลี่ยนแปลงที่เกิดอย่างกระทันหัน ทำให้ผู้คนในเมืองทะเลมรกตมองหน้ากันเอง ต่างพูดอะไรไม่ออก

ในห้วงสมองของทุกคนต่างปรากฏเงาร่างของคนผู้หนึ่งขึ้นโดยอัตโนมัติ

ชายหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปี ชี้อกของตัวเองด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ‘ให้ข้าออกไปนอกวงล้อม ข้าจะลองล่อราชันปีศาจอัคคีตัวหนึ่งดู’