บทที่ 382 จง...ระเบิด!

ทุกคนในเมืองทะเลมรกตปรึกษากันเสร็จ ผู้อาวุโสผู้หนึ่งยกฝ่ามือข้างหนึ่งขึ้น ฉับพลันนั้นเงาร่างของเยี่ยนจ้าวเกอก็พุ่งไปยังตำหนักใจกลางทันที

“ศิษย์น้องอวี๋โปรดเปิดประตูด้วย” ผู้อาวุโสท่านนี้พูดขึ้น ครู่ต่อมา ผนึกไร้รูปร่างที่ครอบคลุมตำหนักใหญ่ก็เปิดออกเป็นช่องว่างช่องหนึ่ง ก่อนที่ผู้อาวุโสท่านนี้จะพาเยี่ยนเจ้าเกอเข้าไปด้านใน

หลังจากเข้ามาในตำหนักแล้ว เยี่ยนจ้าวเกอก็เห็นเฒ่าอวี๋ ผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทะเลมรกตกำลังใช้ค่ายกลอยู่

ที่ด้านข้าง มีผู้อาวุโสสูงสุดแห่งเมืองทะเลมรกตอีกคนนั่งหลับตา ใบหน้าอิดโรยเหมือนกระดาษทอง

นั่นคือผู้อาวุโสเมืองทะเลมรกตที่ใช้ค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดคนแรก เฒ่าอวี๋รับช่วงต่อมาจากเขา

ถ้าหากทำหน้าที่แทนไม่ทัน ผู้อาวุโสท่านนี้คงจะสิ้นแรงตายในค่ายกลเพราะปีศาจอัคคีที่อยู่ด้านนอกไปแล้ว

สถานการ์ณในตอนนี้ของเฒ่าอวี๋ย่ำแย่มากเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บ

เฒ่าอวี๋ได้รับรายงานจากผู้อาวุโสเมืองทะเลมรกตที่อยู่ด้านนอก จึงเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ แล้ว เขาเพียงพยักหน้าให้เยี่ยนจ้าวเกอเล็กน้อย แต่มิอาจพูดคุย

เยี่ยนจ้าวเกอก็ไม่ได้ใส่ใจนัก เดินทะลุไปยังตำหนัก

ณ ที่แห่งนั้น ปรากฏม่านน้ำสีมรกตไม่โปร่งใสชั้นหนึ่ง ทำให้มองไม่เห็นภาพอะไรภายในทั้งสิ้น แต่ว่าแสงสีทองละลานตาพุ่งออกมาจากในม่านน้ำนี้

นี่คือสถานที่ที่เจ้าเมืองทะเลมรกตซ่งอู๋เลี่ยงเข้าฌานหลอมสร้างกระบี่สัตยาทะเลมรกต

เยี่ยนจ้าวเกอหันไปมองผู้อาวโสเมืองทะเลมรกตที่เข้ามากับเขา อีกฝ่ายเข้าไปในม่านน้ำสีมรกตก่อน ส่วนเขาตามติดอยู่ด้านหลัง

หลังจากเข้าไปในม่านน้ำแล้ว เยี่ยนจ้าวเกอก็หยุดฝีเท้า สายน้ำสีเขียวมรกตครอบคลุมทั้งร่างของเขาไว้ด้านใน

ผู้อาวุโสเมืองทะเลมรกตผู้นั้นหยุดฝีเท้าเช่นกัน ก่อนจะยื่นมือเขียนตัวหนังสือหลายแถวกลางอากาศ

ตัวหนังสือคล้ายสลักลงในน้ำ ครู่ต่อมาก็กลายเป็นแสงจางหายไป

สักพักหนึ่ง เยี่ยนจ้าวเกอก็รู้สึกได้ว่ามีเจตจำนงอันแข็งแกร่งส่งมาจากด้านหน้า ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ทะเลมรกตซ่งอู๋เลี่ยง

ตัวของซ่งอู๋เลี่ยงขยับเขยื้อนไม่ได้ แต่ก็มิใช่ไม่ทราบถึงสถานการณ์ภายนอก

เยี่ยนจ้าวเกอไม่รู้ว่าภายในใจของเขาคิดอะไรอยู่ แต่ว่าเจ้าเมืองทะเลมรกตผู้นี้ไม่ได้เผยสีหน้าคัดค้านอันใด

ชายหนุ่มพยักหน้าทันที ก่อนจะลอยตัวไปด้านบน

มองจากภายนอก เหนือตำหนักใจกลางเมืองชั้นในของเมืองทะเลมรกต มีเสาน้ำสีเขียวมรกตขนาดใหญ่พุ่งขึ้นด้านบน เชื่อมต่อกับเพดานทะเลมรกตที่อยู่เหนือเมือง

ร่างของเยี่ยนจ้าวเกอปรากฎขึ้นในเสาน้ำ

เขาเงยหน้ามองดูอักขระค่ายกลที่เบาบางจนเกือบพังทลาย จากนั้นก็ก้มหน้ามองเมืองทะเลมรกตด้านล่าง เยี่ยนจ้าวเกอสูดหายใจลึก สายตาเย็นเยียบและเคร่งขรึม

ในตำหนักใจกลางเบื้องล่าง เฒ่าอวี๋ประคับประคองค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัด จากนั้นค่ายกลก็หมุนวน ส่งข่าวให้แก่หยวนเจิ้งเฟิงกับอันชิงหลินที่กำลังสู้กับปีศาจอัคคีอยู่บนผิวทะเล

หยวนเจิ้งเฟิงถึงแม้ไม่เข้าใจเหตุผล แต่ขณะที่สู้กับปีศาจอัคคีก็รีบกระตุ้นให้เสื้อคลุมนภาปล่อยลมปราณนภาออกมาหลายสาย

ลำแสงสีดำสลับสีเหลืองเหมือนเมล็ดข้าวโพดจมๆ ลอยๆ อยู่ในปราณนภา คล้ายกับหมู่ดวงดาราแห่งทางช้างเผือก

ราชันปีศาจอัคคีไม่เข้าใจสาเหตุ แต่ก็ยังขัดขวางไว้

ปราณนภาที่หยวนเจิ้งเฟิงกระตุ้นขึ้นปะทะกับการโจมตีของราชันปีศาจอัคคีก่อนจะสลายไป เหลือเพียงแค่ปราณสายเดียวเท่านั้นที่พุ่งลงท้องทะเลได้

ในค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัด เยี่ยนจ้าวเกอลอยนิ่งอยู่ในเสาน้ำ ตาจับจ้องเหนือศีรษะเขม็ง

ตอนที่ลมปราณซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันจากแก่นแท้พลังของเสื้อคลุมนภาพุ่งลงมา แววตาของเยี่ยนจ้าวเกอก็ส่องประกาย

ปราณนภาวนเวียนรอบเสาน้ำสีมรกต ก่อนจะสลายเข้าไปด้านใน แล้วลอยวนอยู่เช่นนั้น

ในขณะเดียวกัน เฒ่าอวี๋ก็เปลี่ยนกลับค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดตามการนัดแนะก่อนหน้า

เกาะมังกรบูรพาที่ใหญ่เหมือนทวีปสั่นสะเทือน และลอยขึ้นสู่ผิวน้ำใหม่อีกครั้ง!

ม่านน้ำที่ครอบคลุมอยู่รอบเกาะมังกรตะวันออก เริ่มหุบเข้าใจกลางจากด้านบน

อักขระค่ายกลและค่ายกลวิญญาณหลายแห่งพังทลายติดต่อกัน แสดงให้เห็นถึงพลังของการทำลายล้าง

น้ำสีมรกตทั้งหมดรวมตัวกันในท้องฟ้าเหนือตำหนักใกลางเมืองทะเลตะวันออกทั้งหมด กลายเป็นมวลน้ำทรงขนาดใหญ่