บทที่ 394 จุดจบของหลินโจว

แนวเขาก้นทะเลสั่นไหว ก้อนหินแตกกระจาย ไฟใต้พิภพพวยพุ่ง ดูเหมือนดั่งวันสิ้นโลก

เยี่ยนจ้าวเกอยืนอยู่ในทะเล ตบฝ่ามือลงคล้ายกับฟ้าทลาย

น้ำวนที่อยู่ในน้ำทะเลรอบๆ สงบลง ถูกหยุดไว้ไม่ให้เคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิง

กระแสน้ำไม่ได้จับตัวกันเป็นน้ำแข็ง แต่ว่ากลับเป็นเหมือนของแข็งอย่างไรอย่างนั้น ยากจะก่อให้เกิดคลื่นน้ำขึ้นได้

ชายหนุ่มฟาดฝ่ามือลงบนร่างกายที่บาดเจ็บหนักและมีเลือดรินไหลของหลินโจว พลันมีละอองเลือดกระจายออกมา แหลกสลายลงโดยสิ้นเชิง

เบ้าตาข้างซ้ายที่สูญเสียแสงสว่างไปแล้วของหลินโจวมีเลือดพุ่งออกมา

เขาดิ้นรน ทว่าดวงตาข้างขวายังคงมองเยี่ยนจ้าวเกออย่างโมโห แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและไม่พอใจ

เยี่ยนจ้าวเกอมองหลินโจวอย่างเรียบเฉย กล่าวเรียบๆ ว่า “ว่าอย่างไร กำลังคิดอยู่ว่าถ้าหากมีชีวิตอีกครั้งหนึ่งจะทำอะไรใช่หรือไม่”

ม่านตาข้างขวาของหลินโจวพลันหดลง จับจ้องเยี่ยนจ้าวเกอเขม็ง!

ครั้นเห็นสีหน้าของเขา เยี่ยนจ้าวเกอก็พยักหน้า “ตอนแรกข้ายังไม่แน่ใจเท่าไรนัก เพียงแต่แยกแยะตามข้อบ่งชี้ต่างๆ รู้สึกเหมือนเจ้าจะมีชีวิตขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้ดูจากสีหน้าเจ้า น่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ”

การมองเห็นของหลินโจวค่อยๆ พร่าเลือน แต่สติกลับกระจ่างชัดเป็นพิเศษ คล้ายกับชั่วขณะนี้เป็นเหมือนแสงตะเกียงก่อนจะมอดดับของเขา “เจ้าไม่เหมือนข้าจริงๆ แต่ก็ไม่เหมือนผู้อื่นเช่นกัน!”

เยี่ยนจ้าวเกอมองหลินโจว ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่รู้ว่าเมื่อชาติก่อนเจ้ามีชีวิตจนถึงเมื่อใด เคยเจอการบุกรุกของปีศาจอัคคีเช่นครั้งนี้หรือไม่”

“หากเจ้าเคยเจอ ก็ย่อมรู้เรื่องปีศาจอัคคีลอบโจมตีเมืองทะเลมรกต และเรื่องที่ปีศาจอัคคีกระตุ้นแกนไฟใต้ดินที่ทะเลชั้นนอกของทะเลตะวันออก หากหาวิธีบอกคนในมหาอำนาจแปดพิภพ การรับมือการรุกรานของปีศาจอัคคีในครั้งนี้ล้วนง่ายดายขึ้น”

“ตัวเจ้าจะได้รับชื่อเสียงและการสรรเสริญมากมาย ไม่เพียงแต่ตำหนักอัสนีสวรรค์จะมอบรางวัลให้เจ้าเท่านั้น ผู้คนจะซาบซึ้งในคุณงามความดีของเจ้า”

ชายหนุ่มกล่าวเรียบๆ “ทะเลสาบปิดนภาในครั้งนั้น เจ้าทำได้ดีมากมิใช่หรือ”

ถึงแม้คนนอกจะรู้ว่า ตำหนักอัสนีสวรรค์ค้นพบหมากลับของบึงน้ำไร้ขอบเขตก่อนการเปลี่ยนแปลงของทะเลสาบปิดนภา อันเป็นความดีความชอบของหลินเทียนเฟิง บิดาของหลินโจว

แต่เยี่ยนจ้าวเกอเดาว่า หลินเทียนเฟิงน่าจะอาศัยความสามารถของหลินโจวมากกว่า

“ถึงแม้การแทรกซึมของบึงน้ำไร้ขอบเขตจะรุนแรงยิ่งนัก ทำให้เบาะแสรั่วไหล ผลลัพธ์จึงไม่ได้ดีดังคาด แต่ความจริงแล้ววิธีการไม่ได้ผิดพลาดตรงไหน ที่เจ้าเอาชนะเยี่ยนส่านได้ และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอันดับหนึ่งในบรรดาคนรุ่นเยาว์แห่งตำหนักอัสนีสวรรค์ ก็เป็นเพราะเรื่องนั้นกระมัง ไม่ใช่เพราะเจ้ามีพลังฝึกปรือเหนือกว่าเยี่ยนส่าน”

เพราะสามารถเข้าร่วมเหตุการณ์ใหญ่ของใต้หล้าได้ จึงไม่ใช่คนรุ่นหลังธรรมดาทั่วไปอีก แต่นับเป็นอัจฉริยะในหมู่คนรุ่นเยาว์

หลินโจวแค่นหัวเราะ กล่าวว่า “มิต้องพูดถึงทะเลสาบปิดนภา หากจะให้พูดตรงๆ เจ้าสมควรตายที่ทะเลสาบปิดนภาแล้ว!”

สงครามที่ทะเลสาบปิดนภา เนื่องจากข่าวสารรั่วไหล บึงน้ำไร้ขอบเขตซ้อนแผนได้สำเร็จ แต่สุดท้ายก็ถูกเยี่ยนจ้าวเกอที่เป็นปรมาจารย์ในตอนนั้นทำลายแกนกลางค่ายกลแดนปีศาจทิ้ง

ในการต่อสู้ครั้งนั้น นับเป็นเวทีที่เยี่ยนเจ้าเกอโด่งดังขึ้นมาบนมหาอำนาจแปดพิภพ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ทุกคนล้วนรู้จักเขา

สำหรับที่หลินโจวพูดถึงเรื่องที่ตนควรจะตายที่ทะเลสาบปิดนภา เยี่ยนจ้าวเกอยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ

หลินโจวโมโหมากขึ้น “ข้าตั้งใจวางแผนแล้วอย่างไร ท่านพ่อของข้าไม่ได้ตายด้วยมือปีศาจจากนพยมโลก แต่กลับตายที่เขากว่างเฉิงของเจ้า!”

เยี่ยนจ้าวเกอพลันเข้าใจ “ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จิตใจเจ้าก็เลยเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงอย่างนั้นสิ?”

เขากล่าวอย่างเรียบเฉย “ถึงแม้พลังฝึกปรือจะสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ได้รับของล้ำค่าโดยบังเอิญหลายครั้ง อีกทั้งยังได้สายฟ้าอนธาการมาครอบครอง แต่เจ้าเริ่มหมดความมั่นใจ”

ชายหนุ่มส่ายศีรษะ รู้สึกหมดคำพูดอยู่บ้าง

การกลับตาลปัตรอย่างต่อเนื่องในสงครามกว่างเฉิง ทำให้หลินเทียนเฟิงผู้เป็นบิดาตายที่เขากว่างเฉิง และทำให้ประตูที่เป็นเงามืดในใจของหลินโจวเปิดออก เมล็ดพันธุ์ความบ้าคลั่งเริ่มเจริญเติบโต

บนที่ราบหิมะแดนเหนือ ในการแย่งชิงร่องรอยที่อยู่ของจอมศักดิ์สิทธิ์มังกรน้ำแข็ง เขาพ่ายแพ้เพราะเยี่ยนจ้าวเกออีกครั้ง เสียธนูนภาอลหม่านของบิดา กระทั่งตนยังตาบอดข้างหนึ่ง ขีดจำกัดในจิตใจของเขาถูกทำลายโดยสิ้นเชิง

ตอนแรกแน่ใจว่าตนเป็นตัวละครหลักแห่งยุค แต่หลังจากล้มเหลวติดต่อกัน ก็เริ่มเกิดคำถามในใจ