บทที่ 401 โดดเด่นเช่นนี้ถือว่าสมเหตุสมผล

ปราชญ์ภาพวาดผู้อาวุโสม่อไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลก ไม่เข้าร่วมการแย่งชิงระหว่างดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก

แต่ทั่วทั้งมหาอำนาจแปพิภพ ไม่มีใครสงสัยในศักดิ์ฐานะของยอดฝีมือเช่นเขา

ต่อให้เป็นคนหนุ่มสาวที่ไม่รู้จักคนผู้นี้ดีนัก ก็ต้องทราบว่าเขาเป็นถึงจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์

เหล่าผู้นำจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายล้วนทราบดีว่า ยอดฝีมือที่อยู่ในยุคเดียวกันกับจอมยุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์เช่น ผู้สะเทือนสวรรค์ บุรุษเทียมสวรรค์ และจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์อาทิตย์ม่วง ล้วนแข็งแกร่งถึงเพียงใด

ในฐานะผู้อาวุโสที่มหาอำนาจแปดพิภพในปัจจุบันล้วนทราบว่ามีศักดิ์ฐานะสูงที่สุด ผู้อาวุโสม่อย่อมไม่ลงมือโดยง่าย แต่ถ้าลงมือขึ้นมาแล้วย่อมไม่ธรรมดา

การรุกรานของปีศาจอัคคีในครั้งนี้มีระดับความรุนแรงเหนือว่าจินตนาการของคนทั้งหมด ทำให้ทะเลชั้นนอกของทะเลตะวันออกสูญเสียการป้องกัน

ราชันปีศาจอัคคีที่มีระดับพลังเทียบเท่าจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่สองไม่น้อยกว่าหนึ่งตัวบุกเข้ามาในมหาอำนาจแปดพิภพ ผู้คุมหอคลื่นโหมอันชิงหลินที่มาถึงทะเลชั้นนอกทะเลตะวันออกก่อนก็ได้รับบาดเจ็บ

ดีที่ผู้อาวุโสม่อมาทันเวลา ไม่เช่นนั้นหากเผชิญการโจมตีระลอกแรกอย่างไม่ทันตั้งตัวของอีกฝ่าย อันชิงหลินอาจจะเสียชีวิตที่ทะเลชั้นนอกของทะเลตะวันออกไปแล้ว

ต่อมาผู้อาวุโสม่อก็ชะลอการบุกของปีศาจอัคคีโดยไม่เสียกระบวน สร้างแนวป้องกันบนจุดตัดที่อยู่ระหว่างทะเลชั้นในกับทะเลชั้นนอกของทะเลตะวันออกอีกครั้ง คอยค้ำยันจนการสนับสนุนของยอดฝีมือเผ่ามนุษย์คนอื่นมาถึง จึงพลิกเป็นฝ่ายโต้กลับได้

ในระหว่างนั้น ผู้อาวุโสม่อถูกปีศาจอัคคีหลายตัวรุมโจมตี ได้รับบาดเจ็บ

แต่ว่าเขายังคงเข้าร่วมการโต้กลับที่ทะเลชั้นนอกของทะเลตะวันออก

ขณะที่แกนไฟใต้ดินปะทุ อัคคีต้มทะเลตะวันออก ผู้อาวุโสม่อยังคงไม่ล่าถอย ประมือกับปีศาจอัคคีพร้อมกับพวกหยวนเจิ้งเฟิง การต่อสู้ในครั้งสุดท้ายขับไล่ปีศาจอัคคีออกจากมหาอำนาจแปดพิภพได้สำเร็จ

หลังจากที่หวงกวงเลี่ยเลื่อนเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่สอง ทุกคนล้วนคิดว่าพลังของเขาสมควรเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในปัจจุบันของมหาอำนาจแปดพิภพแล้ว

แต่ว่าหลังจากผ่านสงครามที่ทะเลตะวันออก ผู้อาวุโสม่อที่เหมือนมังกรเห็นหัวไม่เห็นหาง ยากทำให้คนทราบถึงพลังฝึกปรือ ก็ลงมือด้วยพลังทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ

ทุกคนจึงทราบว่า ถึงแม้จะเป็นคนที่สูงส่งที่สุดในมหาอำนาจแปดพิภพ แต่หวงกวงเลี่ยยังมิอาจยึดครองชื่ออันดับหนึ่งแห่งมหาอำนาจแปดพิภพในตอนนี้ได้

ด้วยเหตุนี้ ความสำคัญของคำพูดจากปากผู้เข้มแข็งระดับสุดยอดเช่นผู้อาวุโสม่อ ไม่ต้องคิดก็คาดเดาได้

โดยเฉพาะอายุและศักดิ์ของผู้เฒ่าผู้นี้ ยังเป็นผู้อาวุโสของพวกหยวนเจิ้งเฟิงและหวงกวงเลี่ยอีกต่างหาก

คำชมที่เขากล่าวต่อเยี่ยนจ้าวเกอ มิได้ให้ความรู้สึกยกตนข่มท่าน กลับมีความคาดหวังอยู่หลายส่วน

ทุกคนทราบดีว่า นอกจากผู้สะเทือนสวรรค์จ่านตงเก๋อ และบุรุษเทียมสวรรค์จ่านซีโหลวแห่งเขากว่างเฉิงที่ค่อนข้างได้รับการยอมรับแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคนอายุเท่ากันหรือผู้อาวุโส ผู้อาวุโสม่อถนอมคำพูดประดุจทอง ไม่เคยวิจารณ์ใครในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก

บัดนี้การยกย่องสูงส่งจากปากของผู้อาวุโสม่อ กลับเกิดขึ้นกับคนหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปีผู้หนึ่ง

และสิ่งที่ทำให้หลายคนรู้สึกสับสนก็คือ หลังจากทุกคนได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสม่อแล้ว ถึงแม้จะอยู่เหนือความคาดหมาย แต่กลับไม่เกิดความคิดขัดแย้ง

มิใช่เพราะพลังฝึกปรือกับตำแหน่งของผู้อาวุโสม่อ แต่เพราะไม่มีอะไรจะโต้แย้งจริงๆ

‘เยี่ยนจ้าวเกอแห่งเขากว่างเฉิง ผู้ขี่มังกรสู่ฟากฟ้า ใช้มือเดียวยกนภา อนาคตกว้างไกล’

คนหลายคนค่อยๆ ตกตะกอนคำพูดนี้ ถึงแม้ใจจะเกิดความคิดมากมาย แต่ก็มีความรู้สึกสมเหตุสมผลอยู่ด้วย

ความรู้สึกสมเหตุสมผลนี้เองที่ทำให้ทุกคนเกิดความรู้สึกซับซ้อน

มหาสงครามปิดฉากลง ไม่เพียงแต่ปราชญ์ภาพวาดผู้อาวุโสม่อจะกลับเกาะภาพวาดเท่านั้น ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ที่มาเข้าร่วมสงคราม ณ ทะเลตะวันออกคนอื่นก็เดินทางกลับไปยังสำนักของตนเองเช่นกัน

ผู้คุมหอคลื่นโหมอันชิงหลินยิ่งไม่จำเป็นต้องกล่าวถึง นางเข้าร่วมการต่อสู้พร้อมกับอาการบาดเจ็บเหมือนกับผู้อาวุโสม่อเช่นกัน ทนประคับประคองร่างกายต่อสู่นานถึงเพียงนั้น ครั้งนี้กลับหอคลื่นโหม เกรงว่าจะต้องเข้าฌานพักฟื้นทันที