บทที่ 411 ของขวัญของเยี่ยนจ้าวเกอ

ที่อิงหลงถูบอกว่าใช้วิชากายเพชร วิชาวายุอัคคี และดาบเทพผสานปราณได้แล้ว และต่อจากนี้อาจจะเรียนวรยุทธ์อีกอย่างหนึ่ง ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอรู้สึกเหนือความคาดหมายเล็กน้อย

ตามปกติ เมื่อผู้เป็นอาจารย์ถ่ายทอดวิชา ก็จะถ่ายทอดสุดยอดวิชาหนึ่งให้ในเวลาที่กำหนดเท่านั้น

เมื่อลูกศิษย์ใช้กระบวนท่านี้ได้ถึงระดับหนึ่ง หลังจากผ่านการทดสอบโดยผู้อาวุโสแล้ว ก็อาจจะได้รับการถ่ายทอดอีกกระบวนท่าหนึ่ง

ในช่วงเวลานี้ หากลูกศิษย์ต้องการเรียนเอง ก็ต้องสร้างผลงานขึ้น

อิงหลงถูเรียนวิชาใดล้วนสำเร็จอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังเข้าใจถึงแก่นแท้ที่อยู่ด้านในได้ในระยะเวลาอันสั้น เรื่องนี้เยี่ยนจ้าวเกอทราบดี

สือเถี่ยถ่ายทอดวิชากายเพชร เยี่ยนตี๋ถ่ายทอดวิชาดาบเทพผสานปราณ ถึงแม้เมื่อครั้งภัยพิบัติกว่างเฉิงอิงหลงถูจะยังเด็ก แต่ก็ติดตามสือเถี่ยและสวีเฟยเสี่ยงอันตราย หลังภัยพิบัติจึงได้รับอนุญาตให้เข้าหอคัมภีร์ยุทธศาสตร์ และได้เรียนวิชาวายุอัคคี

เยี่ยนจ้าวเกอล้วนทราบเรื่องราวเหล่านี้ บางทีหลงเอ๋อร์อาจจะยังไม่รู้ แต่เยี่ยนจ้าวเกอรู้มาว่าเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักได้ปรึกษากันแล้วว่า หลังจากหลงเอ๋อร์เลื่อนเป็นระดับปรมาจารย์ขั้นเคียงนภา ก็จะให้อำนาจเขาในการเข้าออกหอคัมภีร์ยุทธ์ศาสตร์สี่ชั้นล่างได้อย่างอิสระ

อิงหลงถูจะกลายเป็นลูกศิษย์แห่งกว่างเฉิงระดับปรมาจารย์ ที่ได้รับเกียรติอันสูงส่งเช่นนี้เป็นลำดับที่สี่ ต่อจากจ่านตงเก๋อ เยี่ยนตี๋ และเยี่ยนจ้าวเกอ

เห็นได้ชัดเจนว่าทั่วทั้งสำนักให้ความสำคัญต่ออิงหลงถูเพียงใด แต่ตามที่เยี่ยนจ้าวเกอทราบ นั่นต้องรอให้หลงเอ๋อร์บรรลุถึงขั้นเคียงนภาเสียก่อน

“หรือว่าเจ้าตัดสินใจไว้ก่อนแล้ว” เยี่ยนจ้าวเกอมองอิงหลงถูด้วยความประหลาดใจ

ความจริงแล้วเยี่ยนจ้าวเกอก็อยากจะมอบอำนาจนี้ให้แก่อิงหลงถูโดยเร็วเช่นกัน เพราะเขาคาดหวังในตัวศิษย์น้องผู้นี้มาก

หลงเอ๋อร์พลันเบิกบาน อธิบายเหมือนอยากจะให้ชายหนุ่มกล่าวชม “ศิษย์พี่เยี่ยน ก่อนหน้านี้ข้าได้รับอนุญาตให้ออกสำนักเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์แล้ว ท่านอาจารย์ลุงเจ้าสำนักบอกว่าข้าแสดงผลงานได้ดี ทำความดีความชอบได้ จึงให้ข้าเข้าไปยังชั้นที่สามของหอคัมภีร์ยุทธศาสตร์เป็นรางวัล”

เมื่อได้ยินอิงหลงถูอธิบาย เยี่ยนจ้าวเกอก็รู้ว่าก่อนหน้านี้ไม่นาน เด็กหนุ่มออกจากเขาเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์เป็นครั้งแรก และได้ช่วยคนของหอคลื่นโหมเอาไว้

การเข้าไปพัวพันกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่น อย่างไรก็มีความสำคัญไม่เท่ากัน ด้วยเหตุนี้รางวัลย่อมแตกต่างกันออกไป

ขณะมองท่าทางที่อยากให้ชมของเด็กน้อยตรงหน้า เยี่ยนจ้าวเกอก็กล่าวยด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นเรื่องดีนัก หลงเอ๋อร์โตขึ้นแล้ว”

เมื่อได้รับคำชมจากเยี่ยนจ้าวเกอ อิงหลงถูก็ร่าเริงมากขึ้น

เยี่ยนจ้าวเกอมองอิงหลงถู ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มขึ้น

ใบหน้าของเด็กน้อยที่เต็มไปด้วยน้ำตาและความงงงวยเพราะสูญเสียบิดามารดา ณ เขานิมิตเมฆ คล้ายกับปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอต้องทอดถอนใจ

ถึงแม้ยามนั้นจะพบว่าร่างจิตนภาของเขาจะไม่ธรรมดา จึงได้พาเข้ามาในสำนักกว่างเฉิง แต่ปัจจุบันขณะที่มองใบหน้ายิ้มแย้มของหลงเอ๋อร์ ในใจของเยี่ยนจ้าวเกอก็เกิดความยินดีเป็นที่สุด

หลังจากครุ่นคิดแล้วเล็กน้อย เยี่ยนจ้าวเกอก็ตบบ่าของเด็กน้อย “วิธีคิดของท่านพ่อของข้าตรงไปตรงมา หลงเอ๋อร์เหมาะกับการเรียนรู้ให้กว้างขวาง”

“วิชาหมัดมวย วิชาตัวเบา และวิชาดาบเจ้าล้วนได้เรียนแล้ว ต่อจากนี้เหมาะกับการเลือกฝึกฝนวิชากระบี่”

เยี่ยนจ้าวเกอพูดจาฉะฉาน “หลังจากเจ้าเรียนวิชากระบี่นี้เสร็จ ให้เจ้าวกกลับไปอีกครั้ง เรียนท่าหมัดมวยอีกรอบ ให้เลือกระหว่างฝ่ามือม่านทองและฝ่ามือดุสิตตามอย่างใดอย่างหนึ่ง จากนั้นค่อยเรียนดาบ ร่ำเรียนดาบวิญญาณแปดฉาก แล้วจึงค่อยเรียนวิชากระบี่ที่สอง

“เจ้ามีความสามารถ จงเรียนยอดวิชาแปดพิภพ”

เมื่อพูดเรื่องวรยุทธ์ ใบหน้าของอิงหลงถูก็จริงจังขึ้นมา กอปรด้วยความศรัทธาอยู่หลายส่วน “ศิษย์พี่เยี่ยน ข้าจะพยายาม”

ชายหนุ่มกล่าวต่อ “ตามประเพณีของสำนัก ตอนที่เจ้าบรรลุขั้นเคียงนภาแล้ว ทางสำนักจะมอบอาวุธวิญญาณชิ้นหนึ่งให้เจ้า แต่เจ้าในตอนนี้เริ่มเดินทางอยู่ด้านนอก เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ข้าจะให้เจ้าก่อนชิ้นหนึ่ง

“เจ้าต้องเรียนท่ากระบี่ทันที ข้าจะมอบอาวุธวิญญาณซึ่งเป็นกระบี่ให้เจ้าเล่มหนึ่ง เพื่อให้เป็นกำลังใจ และเพื่อสร้างแรงกระตุ้น”

พูดจบเยี่ยนจ้าวเกอก็กางเแขนเสื้อ แสงสีเขียวกะพริบขึ้น กระบี่สั้นสีเขียวมรกตปรากฏในมือ เขาส่งมันให้กับอิงหลงถู

“กระบี่วิญญาณมังกรมรกต?!” อิ่นหลิวหัวที่ตามหลังเยี่ยนจ้าวเกอกลับมา ครั้นเห็นชายหนุ่มกับอิงหลงถูสนิทสนมกันก็เกิดความอิจฉา และทันทีที่ได้ยินว่าเขาจะมอบอาวุธวิญญาณให้อิงหลงถูชิ้นหนึ่ง นางก็ยิ่งรู้สึกอิจฉากว่าเดิม

แต่เมื่อจนนางเห็นว่าเป็นอาวุธวิญญาณอะไร นางก็อดร้องขึ้นมาไม่ได้