บทที่ 473 เยี่ยนตี๋ออกจากฌาน!

ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ทุกคนที่อยู่ในเมืองทะเลมรกตร่วมมือกันจู่โจม โดยมีวิชาหมัดถึงตะวันกับกระบี่ทะเลมรกตไร้รูปร่างเป็นศูนย์กลาง ใช้ขวานจามสวรรค์และกระบี่ลวงกระแสเมฆเป็นตัวส่งเสริม ผนวกกับมีปราชญภาพ์วาดผู้อาวุโสม่อคอยสอดรับและส่งเสริม

พลังอันยิ่งใหญ่จากการส่งเสริมของแข็งอ่อน และการให้กำเนิดกันและกันของหยินหยาง ระเบิดออกมาทั้งหมดในชั่วพริบตา อีกทั้งยังมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

พวกราชันปีศาจอัคคีจิ่งจงส่งเสียงคำรามน่าสยดสยอง เปลวไฟลุกไหม้รวมตัวกัน

พลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกันกลางอากาศอย่างรุนแรง

ครั้งนี้ ฝ่าเท้าขนาดโอฬารข้างหนึ่งกระทืบลงมาจากเหนือเมืองทะเลมรกต รุนแรงชนิดฟากฟ้าถล่มทลาย!

สีหน้าของพวกซ่งอู๋เลี่ยงกลายเป็นเขียวคล้ำ

ในตอนนี้เปลวไฟลุกไหม้ไร้สิ้นสุดแข็งตัวที่ใต้ฝ่าเท้าขนาดยักษ์พร้อมกัน จากนั้นก็บีบตัวใต้ฝ่าเท้า ทั้งบ้าคลั่งทั้งน่าอึดอัด

ปราชญ์ภาพวาดที่เป็นผู้อาวุโสที่สุดใลลกแปดพิภพ และเคยผ่านการรุกรานครั้งแรกของปีศาจอัคคีครั้งแรก ซึ่งเป็นครั้งที่รุนแรงที่สุดด้วยตัวเอง ในตอนนี้เขามีสีหน้าเคร่งขรึมยิ่ง

“มหาราชันปีศาจ!”

ความจริงไม่จำเป็นต้องผ่านสงครามครั้งนั้นก็ได้ เพราะทุกคนที่อยู่รอบๆ ล้วนมีความรู้สึกตกตะลึงสุดขีด!

พลังงานอันน่ากลัวกดอัดทำลายแสงสีทองและทะเลสีมรกตอย่างต่อเนื่อง

พวกหวงกวงเลี่ยและซ่งอู๋เลี่ยงส่งเสียงตวาดต่ำพร้อมกัน ญาณจริงแท้อันยิ่งใหญ่รวมตัวกัน ก่อนจะพุ่งขึ้นด้านบน กลายเป็นคลื่นคลั่งไร้สิ้นสุด ขวางการก้าวย่างของอีกฝ่าย

เงาร่างขนาดใหญ่กลางอากาศ ในตอนนี้ปรากฏให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงแล้ว

ใหญ่โตเหมือนกับภูเขา ร่างส่วนล่างเหมือนวัว ร่างส่วนบนเหมือนเสือ มีศีรษะขนาดใหญ่เป็นวัว บนศีรษะมีเขาวัวโค้งงอ ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยลวดลายเปลวไฟซึ่งกำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง

ลูกตาสีแดงฉานก้มลงมองค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดเบื้องล่างอย่างดุร้าย

ท่ามกลางเสียงคำรามสนั่น ค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดก็พังทลายอย่างสะเทือนเลือนลั่น!

ม่านน้ำถูกฉีกกระชาก ร่วงลงจากท้องฟ้าเหมือนน้ำหลาก พุ่งลงสู่เมืองทะเลมรกตบนเกาะมังกรตะวันออก

แต่ยังไม่รอให้น้ำหลากตกถึงพื้น ก็ถูกไฟลุกโชนระเหยกลายเป็นไอหมอกหนา

เงาร่างขนาดใหญ่โตสายหนึ่งพลันพุ่งออกมาจากในไอน้ำสีขาว

เจ้าสำนักเขาไร้พรมแดนฉู่เหยี่ยนที่อยู่ใกล้ที่สุดเกือบจะตอบสนองไม่ทัน อาศัยอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ขวานจามสวรรค์ในมือบังคับให้ยกขวานขึ้นฟันใส่

อากาศถูกผ่าเป็นรอยแยกอันน่ากลัว แต่ว่าร่องแยกกลับถูกไฟเติมเต็มในชั่วพริบตา

แม้จะมีเปลวไฟคอยเผาทำลาย แต่รอยแยกในอากาศกลับสมานตัวอย่างคาดไม่ถึง

พริบตาถัดมา ฉู่เหยียนและขวานจามสวรรค์ก็กระเด็นออกไปด้านหลังพร้อมกัน!

อาวุธศักดิ์สิทธิ์ขวานจามสวรรค์ถูกกระแทกหลุดมือ ประกายแสงสีดำรอบตัวริบหรี่ลงไป

เลือดของเจ้าสำนักเขาไร้พรมแดนฉู่เหยี่ยนกระเด็นเต็มฟ้า ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ

แสงจันทร์สุกสกาวของมงกุฎแห่งจันทราที่อยู่ด้านข้างสั่นไหวไม่หยุดเหมือนกับสายน้ำ

สีหน้าของเมิ่งหวานที่ถูกครอบคลุมอยู่ในแสง บัดนีซีดขาวยิ่งกว่าเดิม มุมปากมีเลือดไหลออกมา

เมื่อครู่นางลงมือปกป้อง ฝืนรักษาชีวิตของฉู่เหยียนไว้ได้ แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ฉู่เหยี่ยนก็เกือบจะถูกสังหาร อาวุธศักดิ์สิทธิ์ขวานจามสวรรค์ยิ่งได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง

มหาราชันปีศาจอัคคีที่มีลักษณะเหมือนวัวตัวนั้นยืนตระหง่านกลางท้องฟ้า แค่การโจมตีเดียวก็ทำให้เจ้าสำนักเขาไร้พรมแดนที่มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์เกือบเสียชีวิต

มันไม่ได้ไล่โจมตีต่อ เพราะพวกหวงกวงเลี่ย ผู้อาวุโสม่อ และซ่งอู๋เลี่ยง เคียงบ่าเคียงไหล่กันโจมตีอีกครั้ง!

หวงกวงเลี่ยต่อยหมัดหนึ่งออก แสงสีทองส่องสว่าง ฟ้าดินรอบๆ กลายเป็นสีทองเรืองรอง

พระอาทิตย์สีทองบนฟากฟ้าในตอนนี้ คล้ายกับตกลงมาจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ

แม้ว่าค่ายกลทะเลมรกตไร้ขีดจำกัดจะถูกทำลาย แต่ซ่งอู๋เลี่ยงก็ใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์กระบี่สัตยาทะเลมรกต ประกายกระบี่ไร้รูปร่างพุ่งเข้าหามหาราชันปีศาจอัคคีเหมือนกับคลื่นยักษ์

ถึงแม้ว่าจะอยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ที่ขั้นหนึ่ง แต่ซ่งอู๋เลี่ยงใช้กระบี่สัตยาทะเลมรกตได้เชี่ยวชาญยิ่งกว่าฉู่เหยี่ยนที่ใช้หวานจามสวรรค์อย่างเห็นได้ชัด

เจตจำนงกระบี่วรยุทธิ์และอาวุธศักดิ์สิทธิ์สอดประสานกัน ช่วยเหลือกันอย่างต่อเนื่อง ทำให้ประกายกระบี่ไร้รูปร่างทรงพลังรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับมิอาจตรวจจับได้

ผู้อาวุโสม่อมีสีหน้าเคร่งขรึม แต่ครั้งนี้กลับไม่วาดภาพใส่อากาศอีก

จุดลมปราณทั่วร่างของเขามีเลือดหลายสายพ่นออกมา และถูกญาณจริงแท้ของตนเองลากเป็นม้วนภาพสีเลือดภาพหนึ่ง

ปราชญ์ภาพวาดฆ่าคน ใช้เลือดศัตรูต่างภาพวาด คงอยู่กลางอากาศเป็นเวลานาน เป็นหนึ่งในเรื่องเล่าอันน่ากลัวในโลกแปดพิภพ

และในตอนนี้ เขาก็ใช้เลือดของตัวเองเป็นภาพวาด ภาพวาดนั้นเป็นภาพฟ้าดินพังทลาย

ในตอนนี้ท้องฟ้าของจริงคล้ายกับหลอมรวมกับภาพวาดของผู้อาวุโสม่อ เกิดเป็นสภาวะฟ้าดินพังทลาย