บทที่ 483 สังหารเหล่ามารคาที่!

ในเหวลึกเต็มไปด้วยความปั่นป่วนอยู่ชั่วขณะ

มีคนคิดจะตัดเส้นเลือดที่ฟางจุ่นใช้มัดมือมาร แต่เพิ่งจะออกแรงก็ขยับเขยื้อนไม่ได้ คล้ายกับยุงที่ติดใยแมงมุม ขณะเดียวกันก็ถูกเส้นเลือดดึงตกลงสู่หลุมดำ โดนกลืนกินโดยกระแสปั่นป่วนของมิติ

มีบางคนคิดขัดขวางหยวนเจิ้งเฟิงกับฟางจุ่น กลับถูกดูดเข้าไปในหลุมดำตามสหายก่อนหน้าทันที

เสียงของเหล่ามารร้ายดังขึ้นสลับกัน

ดวงอาทิตย์สีทองเหมือนกับหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ

แต่ว่าในความมืดมิดสุดขีดนั้น กลิ่นอายอันน่ากลัวยิ่งมายิ่งหนาแน่น

จู่ๆ ในความมืดมิดก็มีแสงสีแดงมากมายย้อมเหวลึกทั้งหมดให้กลายเป็นสีแดง

ช่างเป็นภาพที่น่ากลัวเหมือนกับการมาของประตูนพยมโลก ซึ่งเกิดจากการเปิดขึ้นของค่ายกลแดนปีศาจหลายครั้งก่อนหน้า

ในอดีตประตูนพยมโลกไม่เคยได้เปิดออกโดยสิ้นเชิง ทว่าในตอนนี้กลับมีรอยแยกนพยมโลกที่แท้จริงปรากฏบนโลกแปดพิภพ

เงาร่างขนาดยักษ์สองสายเบียดไหล่กันออกมาจากใน ‘ประตู’ อันน่ากลัวบานนั้น

พลังอันแข็งแกร่งม้วนพัดไปทั่วเหวลึก แทบจะทำให้ทุกคนต้องกลั้นหายใจและเกิดอาการชาไปทั่วร่าง

ท่ามกลางเสียงหัวเราะอันดุร้าย มือมารสองข้างนั้นทรงพลังมากขึ้น คล้ายกับมีพลังไร้สิ้นสุดส่งมา

เส้นเลือดที่พันอยู่บนมือมารเริ่มฉีกขาด

หยวนเจิ้งเฟิงรู้สึกว่าสองมือของตนเองจับมือมารสองข้านั้นไม่อยู่แล้วเช่นกัน

ใบหน้าของชายชรายังคงแน่วแน่ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เพียงแต่ดวงตาที่หันไปมองลูกศิษย์ของตัวเองกลับเต็มไปด้วยความสงสาร

ฟางจุ่นมีสีหน้าสงบ ทว่าใบหน้าซีดขาวแทบไม่เห็นสีเลือด ดวงตาค่อยๆ ปิดลง คล้ายกับจมลงสู่ห้วงนิทรา

ร่างของคนทั้งสองจมลึกอยู่ในหลุมดำที่เกิดขึ้นจากกระแสปั่นป่วนของมิติ ถูกกลืนกินไปอย่างช้าๆ

ธารแสงสีดำและวิญญาณร้ายจากนพยมโลกมากมาย รวมถึงจอมยุทธ์ผู้กลายเป็นมาร ถูกม้วนเข้าไปในหลุมดำเป็นจำนวนมาก

มือมารขนาดยักษ์สองข้างนั้นคิดตะเกียกตะกายออกมาจากในหลุมดำ

ทว่าในตอนนี้เอง ดวงอาทิตย์สีทองที่จมดิ่งอยู่ในความเงียบงัน พลันมีประกายแสงไร้สิ้นสุดสาดออกมาจากด้านใน!

ดวงอาทิตย์สาดแสงไปทั่วเหวลึกในชั่วพริบตา กวาดล้างแสงมารสีแดงอันดุร้ายจนหมดเกลี้ยง!

ขนาดของดวงอาทิตย์สีทองเริ่มขยายใหญ่มากขึ้น อีกทั้งยังกลืนกินทุกสิ่งที่อยู่รอบๆ

หากมองลงมาจากท้องฟ้าของโลกแปดพิภพที่อยู่ด้านนอกเหวลึก จะเห็นลายแสงสีดำมากมายเริ่มดับลง มีแสงสีทองสว่างขึ้นแทนที่

ทั่วทั้งอาณาเขตอันกว้างใหญ่ไพศาลของปฐพีพิภพ บัดนี้ล้วนมีแสงสีทองพุ่งขึ้นท้องฟ้า!

ท่ามกลางแสงอาทิตย์สว่างไสว ตราประทับสีแดงเปล่งแสงสีทองระยิบระยับอยู่ตรงใจกลาง ใกล้ๆ ตราประทับมีร่างหนึ่งลอยอยู่

เยี่ยนจ้าวเกอปรากฏตัวออกมา สายตามองไปที่อีกด้านของตราประทับสีทอง

เมื่อครู่นี้ เขตแดนของโลกที่เกิดขึ้นใจกลางตราประทับสีทองนี้ถึงกับค่อยๆ พร่าเลือน ก่อนจะพังทลายลง เชื่อมต่อกับโลกแปดพิภพที่อยู่ด้านนอก

ในขณะเดียวกัน กลับมีแสงสีทองหมื่นสายรวมตัวกันกลายเป็นคนผู้หนึ่ง

เงาคนนั้นเมื่อตั้งใจมองจะมีหน้าตาเป็นบุรุษหนุ่ม ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น แล้วยกมือต่อยหมัดออก

จากหมัดนี้ เยี่ยนจ้าวเกอรู้สึกว่า แสงทั้งหมดในโลกต่างรวมกันอยู่บนหมัดของบุรุษผู้นี้ ดวงอาทิตย์ลอยกลางอากาศ สาดแสงส่องสว่าง

ทุกสิ่งนอกจากนี้ล้วนเป็นภาพลวงตา มีเพียงแสงสว่างเท่านั้นที่เป็นของจริง

ทุกสิ่งนอกจากนี้ไม่มีค่าพอให้พูดถึง มีเพียงแต่ดวงอาทิตย์นี้เท่านั้นที่เป็นผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียว

มันกร้าวแกร่งและยิ่งใหญ่ อีกทั้งยังประณีตและทรงพลัง เช่นเดียวกับตราประทับสีทองที่เหมือนกับดวงอาทิตย์อันเจิดจ้าดวงนั้น

วิชาของคัมภีร์เทพดวงอาทิตย์ที่เก่าแก่ที่สุด!

นี่มิใช่คนจริงๆ แต่เป็นเจ้าของตราประทับสีทองนี้ เป็นการแสดงหมัดที่คนสร้างผนึกไว้เหลือให้

ตรงหน้าเยี่ยนจ้าวเกอในตอนนี้เป็นสีทองเรืองรองอยู่ชั่วขณะ แสงอาทิตย์สีทองมิได้เจิดจ้าเช่นเดิมอีกต่อไป เหวลึกในปฐพีพิภพด้านนอกปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง