บทที่ 552 สำนักอัสนีเรืองรองที่ประสบคราเคราะห์

การต่อสู้นอกทะเลตาข่ายดาว นอกจากเหนียนเชินแห่งสำนักมังกรโลหิตแล้ว คนที่จู่โจมเยี่ยนจ้าวเกอยังมีเฝิงจิ่งเซิง ‘ปีศาจฟ้า’ เจ้าสำนักตาข่ายปีศาจ และก่วนหลีซึ่งเป็นมหาปรมาจารย์ขั้นบรรลุธรรม ยอดฝีมืออันดับหนึ่งหลังจากฟางข่านแห่งเกาะจิตประสานได้เสียชีวิตลง

อีกคนก็คือเจ้าสำนักอัสนีเรืองรองเกิ่งฮุย ‘ราชันสายฟ้าสีชาด’ ซึ่งถูกยกย่องเป็นอันดับหนึ่งในระดับต่ำกว่าจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งโลกผืนสมุทร ผู้ยิ่งใหญ่แห่ใพรรคมารที่ถูกจัดอยู่ในอันดับหนึ่งของจอมยุทธ์ขั้นบรรลุธรรมสิบอันดับแรก

เหนียนเชินแห่งสำนักมังกรโลหิต เหยียนกังแห่งบึงหมื่นกระบี่ และหลิวซั่วแห่งเกาะวิญญาณหลอนมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์อยู่ในมือ ยังพอกดดันเกิ่งฮุยได้ ถ้าหากไม่ใช้นิ้วมังกรทั้งเก้า กระบี่ล่องลอย หรือว่าตลับวิญญาณหลอน พวกเขาเห็นเกิ่งฮุยยังต้องหลบเลี่ยง

เจ้าสำนักอัสนีเรืองรองผู้นี้มีชื่อเสียงสมคำร่ำลือ เป็นคนที่อยู่ใกล้กับระดับศักดิ์สิทธิ์บนโลกผืนสมุทรมากที่สุด

เฝิงจิ่งเซิงจากสำนักตาข่ายปีศาจและก่วนหลีจากเกาะจิตประสานลงมือ อยู่ในความคาดคิดของเยี่ยนจ้าวเกอ

ถึงอย่างไรตนก็สร้างความแค้นกับสำนักตาข่ายปีศาจและเกาะจิตประสานไม่น้อย มีโอกาสแก้แค้นย่อมไม่ละทิ้ง

ถึงแม้ธรรมะและมารจะมีจุดยืนตรงกันข้าม แต่อย่างน้อยในเรื่องรับมือเยี่ยนจ้าวเกอ สำนักมังกรโลหิต เกาะจิตประสาน และสำนักตาข่ายปีศาจก็มองข้ามการต่อสู้ระหว่างกันก่อนหน้านี้ แล้วร่วมมือกันชั่วคราว

แต่เยี่ยนจ้าวเกอไม่เคยเกิดความขัดแย้งกับสำนักอัสนีเรืองรองมาก่อน เกิ่งฮุยกลับปรากฏตัวแล้วรุมสังหารตนพร้อมคนอื่น นี่มีความหมายลึกซึ้งแล้ว

ความเป็นไปได้ที่ถูกเชิญให้คนอื่นยืมกำลังไม่สูงนัก

ผลการรบที่เยี่ยนจ้าวเกอได้สังหารฟางข่านที่ทะเลรางเลือน และสยบลิ่นเชียนเฉิงก่อนหน้านี้ ทำให้คนในโลกผืนสมุทรล้วนทราบว่า คนที่มีพลังฝึกปรือต่ำกว่าจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ลงไป คิดดวลเดียวกับเยี่ยนจ้าวเกอ นับว่าแทบจะเป็นการหาที่ตาย

จำเป็นต้องมีน้ำใจล้ำลึก หรือต้องจ่ายค่าตอบแทนมากขนาดไหน ถึงทำให้คนเสี่ยงอันตรายเช่นนี้?

ถ้าหากไม่เกี่ยวข้องกับคนอื่น เป็นความคิดของเกิ่งฮุยและสำนักอัสนีเรืองรองเอง เช่นนั้นเหตุผลคืออะไร?

ในห้วงสมองของเยี่ยนจ้าวเกอปรากฎความคิดหนึ่งขึ้นมาทันที

ในตาขวาที่ซ่อนเศษดวงตาราชันสายฟ้ามีแสงสายฟ้ากะพริบเลือนราง เสียดแทงตาขวาของเขาเล็กน้อย

ในตอนที่สังหารฟางข่านที่ทะเลเรืองราง เยี่ยนจ้าวเกอเคยใช้พลังของเศษดวงตาราชันสายฟ้า

ในตอนนั้นมีคนเห็นอยู่หลายคน ความสนใจของคนส่วนใหญ่อาจจะอยู่บนตัวสมุทรสุดขอบโลกที่อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์

ทว่าหลังจากสำนักอัสนีเรืองรองได้ยินเหตุการณ์อย่างละเอียดแล้ว อาจจะสังเกตเห็นสายฟ้าชั่วพริบตา

เป็นเพราะจุดเด่นด้านวรยุทธ์ของตน จึงต้องการตัวสร้างพลังเช่นนี้ หรือทราบถึงรายละเอียดของสายฟ้าชั่วพริบตาอยู่แล้ว ดังนั้นจึงหมายตา

ถ้าหากรู้ถึงรายละเอียดของสายฟ้าชั่วพริบตา เช่นนั้นสิ่งที่อธิบายได้ก็คือ เกิ่งฮุยและสำนักอัสนีเรืองรองมีชิ้นส่วนดวงตาราชันสายฟ้าเช่นกัน?

เยี่ยนจ้าวเกอหรี่ตาเล็กน้อย เขาข้ามมหาสมุทรพร้อมกับร่างแยกสมุทรสุดขอบโลก บินไปบนแผ่นดิน มุ่งหน้าไปยังอาณาเขตที่เคยเป็นที่อยู่ของสำนักอัสนีเรืองรอง

ในทะเลตาข่ายดาว เกิ่งฮุยหนีเร็วสุดขีด หลังจากเยี่ยนจ้าวเกอจัดการเหนียนเชินและนิ้วมังกรทั้งเก้าเสร็จ ก็ไม่ได้สนใจเขาอีก

ทว่าในตอนนั้น เยี่ยนจ้าวเกอก็สงสัยถึงการปรากฏตัวอย่างไร้สาเหตุของเกิ่งฮุยแล้ว

ต่อมาเนื่องจากหยุดยั้งไม่ให้ลิ่นเชียนเฉิงจับปลาในน้ำขุ่น ขณะเดียวกันก็เพื่อป้องกันความผิดพลาดจากการคำนวณของตน สามผู้ยิ่งใหญ่แห่งพรรคมารร่วมมือกันกวาดล้างฝ่ายธรรมะ ก่อให้เกิดการทำลายอย่างรุนแรง เยี่ยนจ้าวเกอเลือกจะไปปะทะกับลิ่นเชียนเฉิงที่ทะเลรางเลือนก่อน

แต่ว่าคนที่ระวังตัวอย่างเขาย่อมไม่ลืมเรื่องของสำนักอัสนีเรืองรอง

เพียงแต่เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่า การเปิดประตูมังกรของลิ่นเชียนเฉิงจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ สำนักอัสนีเรืองรองอยู่เฉยๆ กลับประสบคราเคราะห์

ตอนที่เยี่ยนจ้าวเกอเห็นแผ่นดินในตอนแรกแตกร้าวออกเป็นหลายส่วน เห็นแนวเขาในอดีตหายไป และเห็นผาสูงกลายเป็นลุ่มน้ำ เขาก็ส่ายหน้าติดต่อกัน ‘นี่จะโชคร้ายเกินไปแล้ว’

การกระแทกอันน่ากลัวของมังกรแสงเมื่อครู่ ต่อให้เป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์หากถูกชนใส่ตรงๆ ก็สมควรตายในเสี้ยววินาที

ถึงผาอัสนีเพลิงจะเป็นสถานที่ที่สำนักอัสนีเรืองรองดูแลมาหลายปี แต่จอมยุทธ์ของสำนักอัสนีกลับไม่กล้าแม้แต่จะใช้ค่ายกลของสำนักเพื่อป้องกันภัย