บทที่ 567 เหนือกว่าก่อนหน้า!

มูลค่าของซากมังกรสมบูรณ์ตัวหนึ่ง ที่ได้มาจากที่อยู่เดิมของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์มังกรน้ำแข็ง ก็ถึงขั้นทำให้คนถอนใจชมเชยแล้ว

ตอนนี้ฝูงมังกรที่ปรากฏขึ้นด้านหน้าเยี่ยนจ้าวเกอมีคุณค่าอยู่ในระดับที่ไม่อาจประเมินได้ แค่คิดดูก็ทำให้คนรู้สึกหนังศีรษะชาแล้ว

กระนั้นพอคิดว่าฝูงมังกรจำนวนมากขนาดนี้ฝังร่างลงที่นี่ หลังจากความยินดีแรกสุด ความพลุ่งพล่านในใจของทุกคนก็เริ่มสลาย สันหลังกลับเย็นวาบขึ้นมา

แม้แต่คนที่ไม่ค่อยกลัวอะไรอย่างฟู่เอินซู สีหน้าก็กลายเป็นหนักใจถึงขีดสุด

เยี่ยนจ้าวเกอกวาดตามองไป ‘หลังจากผ่านหายนะหลายครั้งก่อนหน้า ปราณวิญญาณที่แฝงอยู่ที่นี่หายไปมากกว่าครึ่ง แต่ถ้าหากทั้งหมดระเบิดออกมา เกรงว่าโลกผืนสมุทรจะประสบกับภัยพิบัติล้างโลกอีกครั้ง’

ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกดวงตาเป็นประกาย มองไปยังบริเวณใจกลางที่ฝูงมังกรยึดอยู่ ที่ตรงนั้นมีชายชราหน้าตาน่าเกรงขามยืนอยู่กลางอากาศ

เมื่อมาอยู่ในหุบเหวเหมันต์บรรพกาล มังกรเหลืองก็ไม่อาจปกปิดร่องรอยได้อีก ทำให้ชายชราผู้นั้นพบพวกเยี่ยนจ้าวเกอแล้วเช่นกัน

เมื่อเห็นร่างแยกสมุทรสุดขอบโลก สีหน้าที่เคร่งขรึมอยู่แล้วของชายชราก็ดุดันขึ้นกว่าเดิม

เขาคือจ้าวจ้ง ‘สังหารเจ็ดทะเล’ เจ้าสำนักสังหารมังกร หนึ่งในหกพรรคมาร ผู้ถูกยกย่องให้เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของโลกผืนสมุทรก่อนที่เยี่ยนจ้าวเกอจะปรากฏตัวขึ้น

จ้าวจ้งมองเยี่ยนจ้าวเกอกับร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกเขม็ง ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ “สมคำร่ำลือ”

เยี่ยนจ้าวเกอมีสีหน้าสงบนิ่ง “ใต้เท้ามาถึงเร็วนัก”

“ที่สำนักของข้ามีชื่อว่าสำนักสังหารมังกร ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล” เสียงของจ้าวจ้งเหมือนกับคมมีดดุดัน ทำลายบรรยากาศเย็นเยือกหนาหนักที่ก้นหุบเหว “กลับเป็นท่าน เป็นเพราะท่านเตรียมตัวไว้อยู่แล้ว ท่านได้อะไรมาหลังจากสังหารลิ่นเชียนเฉิง?”

ชายหนุ่มยิ้ม “ตอนนี้เรื่องเหล่านี้ไม่สำคัญอีกแล้ว”

จ้าวจ้งพยักหน้า “ไม่สำคัญจริงๆ”

ขณะที่พูด เขายกฝ่ามือขึ้น แล้วฟันลงด้านล่างเหมือนกับดาบ

ไม่เห็นคมมีด ไม่เห็นปราณดาบ ไม่เห็นประกายดาบ ไร้สุ้มไร้เสียง แต่ว่ามังกรสีแดงตัวหนึ่งด้านล่าง กลับคอหลุดออกจากบ่า!

ในพริบตานั้น มังกรสีแดงที่ตายไปแล้วเหมือนรับรู้ได้ถึงอันตราย มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายขยับเล็กน้อย

แต่ว่าหลังจากจ้าวจ้งฟันดาบลงแล้ว มังกรสีแดงก็สิ้นชีวิตไป

เยี่ยนจ้าวเกอขมวดคิ้ว จ้าวจ้งเอ่ยอย่างราบเรียบ “ข้าไม่เหมือนกับพวกท่าน ข้ามาที่นี่เพื่อสังหารมังกร ถึงแม้ว่าจะเป็นศพมังกร แต่ว่าร่างกายอยู่ในสภาพสมบูรณ์พร้อม และมีจำนวนมากมาย ยังคงมีประโยชน์อยู่”

แน่นอนว่ามังกรมากมายขนาดนี้ย่อมมีประโยชน์ ต่อให้เป็นมังกรที่ตายแล้ว หากถูกฆ่าจนหมด เขาจะขึ้นไปยังโลกซ้อนโลกได้อย่างสบายเหลือแหล่

อีกทั้งยังสะดวกสบายยิ่ง มังกรจำนวนมากขนาดนี้ถ้าเกิดยังมีชีวิตอยู่ ไม่ต้องขยับกรงเล็บ แค่มังกรแต่ละตัวพ่นน้ำลายออกมาก็กลบฝังเขาจนตายได้แล้ว

สถานที่แห่งนี้สำหรับจ้าวจ้งแล้ว เป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนยังต้องพิจารณาเอาของล้ำค่าออกไป เขาแค่ลงมืออยู่ที่เดิมก็ใช้ได้แล้ว

“เหอะ สำนักสังหารมังกรเข้ามาในสุสานมังกร น่าสนใจจริงๆ” เยี่ยนจ้าวเกอหัวเราะเล็กน้อย ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกพุ่งออกไปท่ามกลางเสียงกู่ร้อง

กำปั้นไปถึงหน้าจ้าวจ้งในชั่วพริบตาเหมือนกับคมหอก

ร่างของจ้าวจ้งไม่เปลี่ยนแปลง ฟันดาบออกครั้งหนึ่ง

การปะทะกันระหว่างหอกเทพสมุทรสุดขอบโลกกับดาบเจ็ดทะเลสังหารมังกร ทำให้ไอเย็นที่ก้นเหวลึกสลายไปหมด

ยอดฝีมือระดับศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองแลกเปลี่ยนกระบวนท่าติดต่อกันสิบกว่ากระบวนท่า แต่ละท่าอันตรายเป็นอย่างยิ่ง!

ขณะที่เอาตัวบุกเข้าไป เลือดก็กระจายกลางอากาศ เห็นบนเอวของร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกปรากฏรอยดาบขึ้นรอยหนึ่ง เลือดไหลออกมาจากด้านในอย่างต่อเนื่อง

ร่างกายอันแข็งแกร่งของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ควบคุมให้กล้ามเนื้อสมานบาดแผล ทว่ากลับไม่อาจห้ามเลือดได้ชั่วคราว ตรงบาดแผลมีจิตดาบอันน่ากลัวกำลังทำลาย

ส่วนหัวไหล่ของจ้าวจ้งถูกแทงทะลุ รูขนาดใหญ่เป็นเลือดเนื้อเลอะเลือน ถ้าไม่ใช่เขาหลบทันเวลา บริเวณที่หอกนี้จะแทงทะลุก็คือหัวใจ