บทที่ 585 ผู่จ้าว คุณชายจรัสแสง ตาย!

สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ยังมีผู้อาวุโสระดับมหาปรมาจารย์ขั้นบรรลุธรรมคอยคุ้มครองสำนัก

แต่ในตอนนี้ต่อให้มีค่ายกลของสำนักคอยคุ้มครอง เมื่อเผชิญหน้ากับร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกของเยี่ยนจ้าวเกอกลับไม่อาจต้านทานได้

หลังจากเยี่ยนจ้าวเกอไพล่สองมือไว้ด้านหลัง เขาก็เดินไปยังยอดเขาเรืองรองที่ค่อยๆ พังทลายอย่างไม่รีบไม่ร้อน

ในตอนนี้ยอดเขาเรืองรองอยู่ในสภาพปั่นป่วนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จอมยุทธ์สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ต่างกระวนกระวายและสับสน

‘ไฉนถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้?’

นี่คือความสงสัยในใจของทุกคน

สำนักไม่ได้ติดต่อกับโลกซ้อนโลกที่เหมือนกับสวรรค์ของเหล่าเซียนในตำนานหรือ?

ความได้เปรียบที่แสนวิเศษเช่นนี้ไม่ทำให้สำนักกลายเป็นผู้ปกครองแปดพิภพเหมือนกับฟ้าลิขิตหรือ?

โลกซ้อนโลกในตำนาน ไม่ใช่ว่ามียอดฝีมือไร้เทียมทานลงมายังแปดพิภพ เพื่อช่วยเหลือสำนักเหมือนกับเซียนหรือ?

ไม่ใช่วางแผนไว้แล้วหรือ ว่าจะทำลายระบบสำนักของเขากว่างเฉิง ในขณะเดียวกันก็จะกำจัดพวกเยี่ยนตี๋และซ่งอู๋เลี่ยงที่อยู่ในผนึกทะเลตะวันออก และรับเจ้าสำนักคนเก่าหวงกวงเลี่ยกลับมา?

ไม่ใช่ว่าจะสยบสำนักอื่น ปีนไปยังจุดสูงสุดของแปดพิภพ ปกครองสี่ทะเลหรอกหรือ?

…แต่ตอนนี้ทุกอย่างเหมือนจะผิดไปหมด!

ในตอนนี้จอมยุทธ์สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ต่างมีใบหน้าสับสน

เยี่ยนจ้าวเกอก้าวมาทีละก้าว เจอจอมยุทธ์สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ที่ขวางทาง ก็ลงมือฆ่าอย่างสบายๆ

ลำแสงวิญญาณที่เชื่อมไปยังเส้นขอบฟ้าเหมือนกับแหวกสวรรค์บนยอดเขา ในตอนนี้สั่นไหวเล็กน้อย

ชายหนุ่มโบกมือ วังฝูงมังกรปรากฏขึ้น ตัดลำแสงนั้น

ถึงตอนนี้วังฝูงมังกรจะอ่อนแอ แต่ว่าก็มีแสงสว่างหลายสายแผ่พุ่งออกมารบกวนแสงวิญญาณ ทำให้มันไม่อาจรักษาสภาพได้ต่อ

เขาเดินมาถึงสถานที่ที่แสงวิญญาณพุ่งขึ้น เห็นประกายแสงทะลุยอดวิหารใหญ่อย่างไม่เห็นอิฐกระเบื้องในสายตา พุ่งทะยานไปด้านบนโดยตรง

วิหารพังทลาย ด้านในนั่งไว้ด้วยคนหนุ่มหน้าซีดเซียวผู้หนึ่ง หวงเจี๋ย คุณชายจรัสแสง ผู้เป็นหลานของหวงกวงเลี่ย บุตรของหวงซวี่

หวงเจี๋ยอิดโรยถึงขีดสุด บนใบหน้าไม่เห็นสีเลือดแม้แต่น้อย ทว่าสายตาที่มองเยี่ยนจ้าวเกอสุกใสเป็นอย่างยิ่ง

เยี่ยนจ้าวเกอมองหวงเจี๋ยพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย “ตอนที่ผนึกทะเลตะวันออก หวงกวงเลี่ยจุดตะเกียงสีทองติดต่อกับโลกซ้อนโลก ข้ารู้ว่าในสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้ามีคนที่มีความพิเศษ สามารถสร้างตะเกียงทองซึ่งติดต่อกับโลกซ้อนโลกได้”

“คนของสำนักแสงสว่างมายังโลกแปดพิภพได้อย่างแม่นยำ โดยเฉพาะคนที่อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสี่ลงมาอยู่ในแปดพิภพได้ ย่อมต้องมีการสนับสนุนของพวกเจ้า”

“เป้าหมายของพวกเขาคือตราประทับตะวัน และอาจจะยังมีมงกุฎจันทรา เมื่อได้รับของแล้วต้องรีบส่งไปยังโลกซ้อนโลก ดังนั้นทางเชื่อมสายนี้จะคงอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง”

“อย่างน้อย รอพวกเขาทำตามแผน ไปทะเลตะวันออกรอบหนึ่ง ก่อนที่จะมีผลลัพธ์ จะต้องพยายามรักษาทางเชื่อมไว้”

ชายหนุ่มกล่าวเรื่อยเปื่อย มาถึงเบื้องหน้าหวงเจี๋ย “กระนั้น ก่อนหน้านี้กลับไม่ทราบว่า คนของสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ที่รับหน้าที่นี้จะเป็นเจ้า”

หวงเจี๋ยเงยหน้ามองวังฝูงมังกรที่ครอบคลุมท้องฟ้า พลางถอนใจคำหนึ่ง “ก่อนหน้านี้ข้าเองก็คิดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะถูกทำลายเพราะเจ้าเช่นกัน”

เขาจ้องมองเยี่ยนจ้าวเกอตรงๆ “เจ้าแข็งแกร่งมาก เหนือกว่าคนธรรมดา แข็งแกร่งจนไม่อาจเข้าใจ ข้ารับรู้ข้อนี้มาโดยตลอด

“แต่ข้าก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเจ้ารับมือผู้อาวุโสสามคน และแขกสองคนของสำนักแสงสว่างได้อย่างไร?

“ผู้อาวุโสหยางกับท่านผู่ยังพอว่า แต่อีกสามคน…”

หวงเจี๋ยขมวดคิ้ว “ข้ายินดีคิดว่า จุดที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายเพียงหนึ่งเดียวก็คือ บิดาของเจ้าเลื่อนเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสองในตอนที่ออกมาจากทะเลตะวันออก แต่ความเป็นไปได้นั้นต่ำมาก ส่วนเจ้า ถึงแม้ว่าเจ้าจะมอบความประหลาดใจให้แก่พวกเรามากเกินไป และข้าเชื่อว่าวันหน้าเจ้าจะเป็นภัยร้ายอย่างแน่นอน ทว่าครั้งนี้พลังของเจ้าน่าจะยังไม่เพิ่มถึงระดับนี้”

“ของวิเศษที่สะกดร่องแยกนพยมโลกในปฐพีพิภพนั้น ตามเหตุผลแล้วเจ้าไม่สมควรใช้ได้ ต่อให้ใช้ได้ เจ้าจะรับมือพวกผู้อาวุโสเติ้งสามคนพร้อมกันได้หรือ?”

เยี่ยนจ้าวเกอก้มหน้ามองหวงเจี๋ยอย่างสงบนิ่ง “คิดไม่ออกหรือ?”