บทที่ 597 ไม่มีคนกล้าตอแย

ผนึกทะเลตะวันออกจะเสถียรได้จำเป็นต้องใช้เวลาระยะหนึ่ง หลังจากผนึกแข็งแรงดีแล้ว พวกเยี่ยนตี๋สามารถออกมาจากด้านในได้

ในฐานะคนที่ศึกษาค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายของโลกใบนี้ได้ล้ำลึกที่สุด เยี่ยนจ้าวเกอมีวิธีนำตัวพวกเยี่ยนตี๋ออกมาก่อน

แต่ว่าผลลัพธ์หลังจากทำเรื่องนี้ก็คือผนึกจะไม่เสถียร ปีศาจอัคคีอาจจะทำลายผนึกออกมาได้อีก

ก่อหน้านี้พวกเติ้งเซินจากสำนักแสงสว่างวางแผนเช่นนี้ไว้ แต่เพราะพวกเขามั่นใจว่าจัดการปีศาจอัคคีได้

ตอนนี้ยังไม่อาจใช้ตราประทับตะวัน เยี่ยนจ้าวเกอจึงต้องตัดสินใจอย่างระมัดระวัง

แต่ว่าเขาเข้าใจค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายมากกว่าคนทั่วไป จึงมีวิชีช่วยพวกเยี่ยนตี๋ทำให้ผนึกเสถียรและออกมาจากด้านในได้ก่อน

แต่ว่าวิธีที่่ว่ามีส่วนเกี่ยงข้องกับการเคลื่อนไหวของปราณวิญญาณใต้ดินของโลกแปดพิภพ จำเป็นต้องรอให้การเคลื่อนไหวใต้ดินเปลี่ยนแปลง รอคอยเวลามาถึงอย่างสงบ

ในระหว่างนี้ เยี่ยนจ้าวเกอเพิ่มพลังฝึกปรือของตัวเองอย่างสบายใจ ในขณะเดียวกันก็จัดระเบียบของวิเศษที่ได้มา ใช้ประโยชน์ให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด

หลังจากเวลาผ่านไป คนในเขากว่างเฉิงก็รู้สึกได้ว่าวังฝูงมังกรมีสภาวะพลังสายหนึ่งที่ยิ่งมายิ่งเหี้ยมหาญ ทำให้คนหวาดกลัว

ในวังที่มีแต่ปราณมังกร เยี่ยนจ้าวเกอกับร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกนั่งอยู่ตรงกันข้ามกัน

เตาผลึกหินชั้นในตั้งอยู่ระหว่างทั้งสอง ในตอนนี้เตาผลึกหินชั้นในเงียบงัน แต่ว่ากลิ่นอายอันแข็งแกร่งสายหนึ่งเหมือนกำลังถูกหมักบ่มอยู่ด้านในอย่างต่อเนื่อง

เมื่อเวลาผ่านไป สภาวะพลังอันน่ากลัวนั้นยิ่งมายิ่งดุดัน สั่นสะเทือนขวัญวิญญาณ

เตาผลึกหินชั้นในยังคงมั่นคงดุจภูเขา แต่กลับสร้างความแตกต่างและความเข้ากันที่ทำให้คนเกิดความรู้สึกไม่สบายใจ

ในตอนนี้ปราณของมังกรในวังฝูงมังกรจับตัวกันเป็นของแข็ง กลายเป็นมังกรมากมายขดเลื้อยไม่หยุด ส่งเสียงคำรามไม่ขาดหู

ในวินาทีที่สภาวะพลังอันน่ากลัวด้านในเตาผลึกหินชั้นในค่อยๆ พุ่งสู่จุดสูงสุด เยี่ยนจ้าวเกอกับร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกพลันต่อยหมัดออกพร้อมกัน

เจตจำนงหมัดอันยิ่งใหญ่รวมตัวกันและกระเพื่อมขึ้น ในที่สุดเตาผลึกหินชั้นในที่เก็บกดและหมักบ่มมาโดยตลอดก็สูญเสียความสงบ สั่นไหวอย่างสะเทือนเลือนลั่น ฝาเตาเปิดออก

มิติด้านในเตาเหมือนกับถูกขยายจนไร้สิ้นสุด หอกสีทองเล่มหนึ่งวางอยู่ด้านใน บนหอกมีลวดลายมังกรกระจายอยู่เหมือนกับเกล็ดมังกร

รอบๆ ตัวหอกมีกระดูกมังกรสมบูรณ์ที่แวววาวละลานตาเหมือนกับผลึกหิน

เกล็ดมังกรบนตัวหอกสยายออก หอกเหมือนกันกลายเป็นมังกรมีชีวิตตัวหนึ่ง คิดบินออกมาจากเตาผลึกหินชั้นใน แม้แต่โครงกระดูกมังกรโครงแล้วโครงเล่าที่ติดอยู่รอบๆ ก็เหมือนคืนชีพขึ้นมาเพื่อบินตามมันไป

ในวินาทีนี้ ภายใต้การเหนี่ยวนำของเยี่ยนจ้าวเกอ ลมปราณมังกรปริมาณมากในวังฝูงมังกรกลายเป็นมังกรยักษ์ พุ่งเข้าไปด้านในเตาผลึกหินชั้นในพร้อมกัน

ปราณมังกรจมลงเบื้องล่าง อุดหอกเล่มนั้นและโครงกระดูกมังกรที่อยู่ด้านในไว้ ทั้งสองฝ่ายรวมตัวกันในเตาผลึกหินชั้นใน

ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกลุกขึ้นยืน สาวเท้ามาเบื้องหน้าเตาผลึกหินชั้นใน ยื่นสองมืออกปิดฝาเตา

เตาผลึกหินชั้นในสั่นไหวไม่หยุด ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกเดินอ้อมเตาผลึกหินชั้นใน ทุกครั้งที่ก้าวเท้าจะต่อยหมัดหนึ่งออก

เงาแสงของตัวคุนเผิงมากมายวนเวียนและพุ่งเข้าไปในเตาผลึกหินชั้นใน ทำให้การสั่นสะเทือนของเตาน่าตื่นตระหนกมากขึ้น

เยี่ยนจ้าวเกอนั่งตัวตรงอยู่ด้านข้าง สองมือยื่นออกไปด้านหน้า กลางฝ่ามือคล้ายกับมีภาพความโกลาหลกำเนิดขึ้น

หลังจากที่ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกต่อยหมัดออกหลายครั้ง ดวงตาของเยี่ยนจ้าวเกอก็เปล่งประกาย ตวาดเสียงเบา “เปิด!”

เขากระตุ้นคัมภีร์นภาไร้ขีดจำกัด เติมเต็มส่วนที่ขาดหาย

ฝ่าเตาของเตาผลึกหินชั้นในเปิดออก ลำแสงสีทองสายหนึ่งพุ่งขึ้นฟ้า ทะลุเพดานของวังฝูงมังกร แทงเข้าไปในหมู่เมฆ

ด้านในลำแสงสีทองเหมือนกับทะเลกว้างใหญ่ ตัวคุนเผิงและมังกรล่องลอยอยู่กลางทะเลแสง โลกเหมือนกลับสู่ยุคบรรพกาล กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่และเปล่าเปลี่ยวไร้สิ้นสุดแผ่กระจายออกมา ด้านในแฝงไว้ด้วยพลังมหาศาล

ถ้าไม่ใช่เพราะร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกสะกดไว้อย่างมั่นคง เตาผลึกหินชั้นในจะต้องแตกร้าวเพราะการสั่นสะเทือนอย่างแน่นอน