บทที่ 601 สมบัติแห่งแสงสว่างและความมืด

ความเป็นมาของผู้อาวุโสม่อลี้ลับเป็นอย่างยิ่ง หลายปีมานี้ไม่มีใครในโลกแปดพิภพรู้ถึงเบื้องหลังที่แท้จริงของเขา

แต่ว่าคนผู้นี้ไม่เพียงแต่เป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีศักดิ์มากที่สุดในโลกแปดพิภพเท่านั้น วรยุทธ์ของเขายังเป็นหนึ่งในวรยุทธ์ที่เยี่ยมยอดที่สุดของโลกแปดพิภพด้วย

วรยุทธ์ในสำนักของผู้อาวุโสม่อไม่ด้อยกว่าวรยุทธ์ของสำนักที่เป็นหกแดนศักดิ์สิทธิ์เลย

และสิ่งที่ทำให้จอมยุทธ์ในโลกแปดพิภพสนใจก็คือ ทุกอย่างที่ผู้อาวุโสม่อซึ่งเร้นกาย และประมือกับผู้คนน้อยครั้งได้แสดงออกมาก่อนหน้านี้ ผู้ใดจะทราบว่าเป็นทั้งหมดของเขาแล้ว

แม้เยี่ยนจ้าวเกอยังพอจะแยกแยะวรยุทธ์มากมายที่ผู้อาวุโสม่อแตกฉานได้บ้าง ทว่าเนื่องจากไม่ได้คบหากันมากนัก จึงไม่อาจมองเบื้องหลังของอีกฝ่ายออก

คิดไม่ถึงว่าผู้อาวุโสม่อจะเปิดเผยสถานะในวันนี้ ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

แต่ว่าเมื่อลองพิจารณาการแสดงออกต่างๆ ของผู้อาวุโสม่อก่อนหน้าอย่างละเอียด รวมถึงเมื่อหนึ่งปีก่อนถึงแม้ผู้อาวุโสม่อจะประหลาดใจที่สำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ติดต่อกับโลกซ้อนโลก ทว่าดูเหมือนจะรู้จักตัวตนอย่างโลกซ้อนโลกอยู่แล้ว

เยี่ยนจ้าวเกอมองผู้อาวุโสม่อ บางทีเป็นเพราะว่าตนสังหารคนในสำนักแสงสว่าง ผู้อาวุโสม่อจึงเกิดให้ความสำคัญเขาขึ้นมา ไม่เช่นนั้นผู้อาวุโสม่ออาจจะมีความคิดอื่น เอาเป็นว่าในวันนี้ผู้อาวุโสท่านนี้ได้เผยความลับออกมา และตั้งใจเปิดเผยเองเสียด้วย

“ตอนนี้ท่านผู้เฒ่ามีความคิดจะกลับไปหรือไม่?” เยี่ยนจ้าวเกอถาม

ผู้อาวุโสม่อส่ายหน้า “ของวิเศษที่ช่วยข้าข้ามบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ในอดีตได้ใช้ไปหมดแล้ว หากข้าไม่ฝึกฝนจนเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสามขึ้นไป ก็ไม่มีทางกลับโลกซ้อนโลกได้”

เขาเว้นครู่หนึ่งค่อยกล่าวต่อ “อีกทั้งตอนนี้ ข้ายังไม่มีความคิดจะกลับโลกซ้อนโลกด้วย”

“ดูท่าทาง สำนักแสงสว่างยังคงแข็งแกร่ง ข้าไม่อยากจะขอพึ่งพิงขุมกำลังอื่น ได้แต่หลบหลีกพวกเขา และอาศัยอยู่ในโลกใบนี้ ข้าพอใจนัก”

ผู้อาวุโสม่อพูดพลางทำท่า ‘เชิญ’ ให้กับเยี่ยนจ้าวเกอสองพ่อลูก ขอให้พวกเขาไปเป็นแขกที่เกาะภาพวาด

เยี่ยนจ้าวเกอกับเยี่ยนตี๋ตอบรับ ก่อนจะติดต่อคนในสำนักให้ส่งข่าวกลับไป จากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังเกาะภาพวาดอันเป็นที่พักของท่านผู้เฒ่า

เมื่อมาถึงเกาะภาพวาด ก็มีลูกศิษย์ของผู้อาวุโสม่อมาต้อนรับ

ลูกศิษย์ในสำนักต่างรู้สึกดีใจเพราะการกลับมาของผู้อาวุโสม่อ

คนเหล่านี้รายงานสิ่งที่ได้เห็นและได้ยินก่อนหน้านี้ให้ผู้อาวุโสม่อฟัง พวกเขาได้ยินมาว่าสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์และตำหนักอัสนีสวรรค์ถูกทำลาย ว่ากันว่าที่ตีนเขากว่างเฉิงเกิดสงครามสั่นสะเทือนฟ้า ชายชราจึงรู้ว่าเยี่ยนจ้าวเกอไม่ได้พูดโกหก

ทั้งสองฝ่ายนั่งลง ผู้อาวุโสม่อเงียบงันครู่หนึ่งค่อยเอ่ยปากถามก่อน “ไม่ทราบว่าสำนักของพวกเจ้ารู้จักโลกซ้อนโลกและสำนักแสงสว่างขนาดไหน?”

“โลกไม่ได้มีแค่โลกแปดพิภพ ถึงแม้จะไม่ทราบว่าโลกที่เหมือนกับแปดพิภพมีมากขนาด แต่คิดว่าไม่น่าจะมีมาก ส่วนโลกซ้อนโลกคล้ายจะอยู่ในระดับที่สูงกว่า” เยี่ยนจ้าวเกอตอบ

“คิดว่าเหมือนกับโลกก่อนมหาภัยพิบัติ เกี่ยวข้องกับโถงสวรรค์แดนเซียนบนท้องฟ้า บางทีอาจจะไม่แตกต่างกันมาก แต่น่าจะใกล้เคียงกัน”

ผู้อาวุโสม่อได้ยินก็พยักหน้า “ใกล้เคียงกันจริงๆ ความเต็มเปี่ยมของปราณวิญญาณบนโลกซ้อนโลกเหนือกว่าโลกแปดพิภพ จอมยุทธ์ที่ปรับลมหายใจอยู่ข้างในจะฝึกปรือได้ง่ายกว่า”

“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าโลกซ้อนโลกจะเหนือกว่าแปดพิภพโดยสิ้นเชิง แม้คนในแปดพิภพโดยทั่วไปแล้วจะต้องมีระดับเหนือกว่าจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสามถึงจะลอยไปยังโลกซ้อนโลกได้ ทว่าโลกซ้อนโลกไม่ได้มีแต่จอมยุทธ์ระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสามขึ้นไปเท่านั้น”

“คนที่อยู่บนโลกซ้อนโลกมาตั้งแต่เกิด ต่างประกอบด้วยมหาปรมาจารย์ ปรมาจารย์ หรือจอมยุทธ์หลอมกาย อีกทั้งยังมีจำนวนมากที่สุด จนไม่รู้จะนับอย่างไร”

“ข้าคือคนที่เกิดบนโลกซ้อนโลก ต่อมาเพื่อหลบหนีอันตราย จึงได้ลงมายังแปดพิภพโดยไม่ได้ตั้งใจ”

“โลกที่เหมือนกับแปดพิภพย่อมไม่ได้มีแค่หนึ่ง” ผู้อาวุโสม่อหัวเราะ “แค่ตามที่ข้าทราบ โลกเช่นนี้มีเป็นร้อยเป็นพัน”

เยี่ยนจ้าวเกอกับเยี่ยนตี๋สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง พยักหน้าเล็กน้อย

ผู้อาวุโสม่ออธิบายต่อ “พูดถึงพื้้นที่ทางภูมิประเทศ ข้าไม่รู้ว่าโลกซ้อนโลกใหญ่กว่าแปดพิภพขนนาดไหน ส่วนสถานที่ที่ข้าเคยอยู่มีชื่อว่าทะเลหวงเจีย ยังใหญ่กว่าแปดพิภพเสียอีก”

สองพ่อลูกสบตากันเอง