บทที่ 614 ขอมอบบทเรียนให้พวกท่าน

ท่าทางไม่อินังขังขอบของเยี่ยนจ้าวเกอนี้ เหมือนกับไม่รู้สึกเลยว่า การเคลื่อนไหวเมื่อครู่ของตนมีความพิเศษตรงไหน

แต่ว่าเมื่อหลูเฟิงเห็น กลับเกือบจะหมดสติไป

“ท่านเยี่ยน หรือว่าท่านจะเป็นผู้สืบทอดวรยุทธ์แท้?” หลูเฟิงพูดด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

เขาอดตื่นเต้นไม่ได้ เยี่ยนจ้าวเกอถึงแม้จะตั้งท่าหมัดท่าเดียว ดูเหมือนธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ แต่ว่าในสายตายอดฝีมืออย่างหลูเฟิงช่างดูคล้ายกับแฝงความน่าอัศจรรย์ไร้สิ้นสุดเอาไว้

แค่ท่าตั้งหมดง่ายๆ กลับเหมือนผสมแก่นวรยุทธ์ของสำนักคืนวิญญาณและเกาะงูเขียวให้เป็นหนึ่งเดียวกัน

เพียงมองสภาวะหมัดเมื่อครู่ของเยี่ยนจ้าวเกอ หลูเฟิงก็ถึงกับรู้สึกว่าไอหมอกเบื้องหน้าของตนเบาบางลงหลายส่วน รู้สึกว่าตนเข้าใกล้ระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น

นี่เทียบได้กับมีเสียงฟ้าร้องดังขึ้นบนที่ราบ สั่นสะเทือนหลูเฟิงจนไม่รู้ทิศทาง

หลังที่โก่งงอมาโดยตลอดของชายชรา ยามนี้ยืดขึ้นอย่างรุนแรง มองเยี่ยนจ้าวเกออย่างซาบซึ้ง

เยี่ยนจ้าวเกอเห็นดังนั้น สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง กลับหัวเราะในใจ

เทพเจ้าเจิ่นอู่ หรือเทพเจ้าเสวียนเทียน เทพมารเจิ่นอู่ตัง เทพมารตัง เป็นบุคคลที่อยู่ในตำนานก่อนมหาภัยพิบัติ หนึ่งในยอดฝีมือระดับสุดยอดของสำนักเต๋า

วิชาที่เขาทิ้งเอาไว้ มีชื่อว่าคัมภีร์หมัดวรยุทธ์แท้ แฝงเคลื่อนไหวสงบนิ่ง หยินหยาง แข็งอ่อนเป็นเนื้อเดียว ซุกซ่อนมรรคาไร้สิ้นสุด ทั้งยังน่าอัศจรรย์

คัมภีร์หมัดวรยุทธ์แท้ถึงแม้จะไม่อาจครอบคลุมศาสตร์ที่เทพเจ้าเจินอู่ได้เรียนทั้งหมด ทว่าก็เป็นวรยุทธ์ที่อธิบายถึงกระบวนท่าสายวรยุทธ์แท้ได้อย่างลึกล้ำที่สุด

ก่อนมหาภัยพิบัติ หอเก็บหนังสือของวังเทพมีเก็บเอาไว้

เยี่ยนจ้าวเกอเข้าใจคัมภีร์หมัดวรยุทธ์แท้ดี เพียงแต่ความตั้งใจของเขาถูกใช้ไปกับกระบวนท่าที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าอย่างคัมภีร์นภาไร้ขอบเขตและคัมภีร์พลิกฟ้า รวมถึงวิชาเอกพิสุทธิ์ซึ่งเป็นวิชายสายตรงของเขากว่างเฉิง

เขาเพียงแต่รู้จักคัมภีร์หมัดวรยุทธ์แท้ แต่ไม่ได้ฝึกฝนอย่างจริงจัง

แม้แต่การกระตุ้นการเปลี่ยนแปลงของร่างจำแลงเจินอู่ ยังต้องใช้หมัดราชันงูสวรรค์และหมัดวิญญาณสยบคลื่น ซึ่งอยู่ในหมัดอสูรหกวิญญาณรวมกัน แต่ก็ใช้ได้เพียงจิต ไม่ใช่วิถีหมัด

แต่ว่าคัมภีร์นภาไร้ขอบเขตเป็นวิชาที่สุดยอดที่สุดของสำนักเต๋า อีกทั้งยังยังชำนาญในด้านเลียนแบบกระบวนท่าอื่น

หลังจากพลังฝึกปรือในหลายปีมานี้ของเยี่ยนจ้าวเกอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เมื่อใช้คัมภีร์นภาไร้ขอบเขตผสมเชื่อมต่อกับคัมภีร์หมัดวรยุทธ์แท้ อย่างน้อยการคลำหาวิธีก็ไม่ยากเท่าไร

ไม่ได้เหมือนกับร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกที่ในตอนที่หลอมสำเร็จเป็นร่างจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว อีกทั้งรากฐานวรยุทธ์เดิมยังมั่นคง คิดจะเปลี่ยนไปฝึกวรยุทธ์อื่นจึงไม่สะดวกอยู่บ้าง

การศึกษาคัมภีร์หมัดวรยุทธ์แท้ของเยี่ยนจ้าวเกอที่ฝึกฝนคัมภีร์นภาไร้ขอบเขต ไม่ยากเท่าใดนัก

ดังนั้นถึงแม้เมื่อครู่เขาจะตั้งท่าหมัดให้ดู แต่ในสายตาของผู้มีประสบการณ์เช่นหลูเฟิง กลับเข้าใจพื้นฐานที่แท้จริงของเขาผิดเป็นสายวรยุทธ์แท้

เมื่อรู้สึกได้ถึงความเร่าร้อนในสายตาของหลูเฟิง เยี่ยนจ้าวเกอก็ยิ้มเล็กน้อย ส่ายหน้าพูดว่า “เจ้าสำนักหลูเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่ใช่ผู้สืบทอดวรยุทธ์แท้ เพียงเคยพบเจอโดยบังเอิญ ได้รับการชี้แนะจากผู้อาวุโสที่รู้จักกัน”

หลูเฟิงสูดลมหายใจลึกคำหนึ่ง ใจเย็นลงหลายส่วน “ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสท่านที่ว่าอยู่ที่ใด? ท่านเยี่ยนอย่าเข้าใจผิด ในฐานะสายวรยุทธ์แท้ ข้าเพียงอยากไปคำนับผู้อาวุโสสักครั้ง”

จิตใจของเขาสั่นไหวเล็กน้อย ถ้าเยี่ยนจ้าวเกอไม่ใช่คนของโลกผืนสมุทร เช่นนั้นผู้อาวุโสที่เขารู้จักก็น่าจะไม่ได้อยู่ในโลกผืนสมุทรเช่นกัน

เยี่ยนจ้าวเกอตอบ “นี่กลับไม่สะดวกนัก ท่านอาของข้าไม่ชอบถูกคนรบกวน”

อีกฝ่ายถอนใจอย่างเสียดาย ดวงตาที่มองไปยังเยี่ยนจ้าวเกอเต็มไปด้วยแววขอร้อง

ท่าตั้งหมัดของเยี่ยนจ้าวเกอเมื่อครู่ คลายมือออกแล้วกำเป็นหมัดทันที ทำให้เขาเห็นถึงความอัศจรรย์ที่อยู่ด้านใน และความยากในการทำความเข้าใจ

สิ่งของที่บรรพบุรุษรุ่นก่อน รวมถึงตัวเขาปรารถนามาหลายปี ในตอนนี้มาวางอยู่เบื้องหน้า แต่กลับเหมือนไกลสุดฟากฟ้าจนไม่อาจเอื้อมถึง

ตอนนี้ในใจของหลูเฟิงมีความรู้สึกยากจะรับได้

“วิชาสายวรยุทธ์แท้ที่ข้าได้รับมาเป็นแค่เส้นขน ยังสู้เส้นผมของท่านอาผู้นั้นไม่ได้ จึงไม่อาจถ่ายทอดวิชา กฎเกณฑ์ของมัน หวังว่าเจ้าสำนักหลูจะเข้าใจ” เยี่ยนจ้าวเกอกล่าว