บทที่ 648 ไต่สวน

หลังจากประตูเปิดออกและดูดจอมยุทธ์ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องที่ฝึกฝนลมกรดสวรรค์สังหารผู้นั้นเข้าไป วังฝูงมังกรก็มุ่งหน้าติดตามเยว่เป่าฉีแห่งหอกระบี่ทะเลเหนือต่อ

เยว่เป่าฉีมองวังฝูงมังกรสั่นไหวไม่หยุดอย่างงงงัน ด้านในคล้ายมีคนสู้กันอยู่

ทว่าการสั่นไหวไม่ส่งผลต่อการเดินหน้าของวังฝูงมังกร ยังคงลอยตามอยู่ด้านหลังเยว่เป่าฉี

นางไม่รู้ความเป็นมาของเยี่ยนจ้าวเกอ อีกฝ่ายจะลงมือกับจอมยุทธ์ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง แต่นางก็ยังคงระมัดระวังตัว

นางคิดจะสลัดวังฝูงมังกรให้หลุด แต่ยามนี้ในวังฝูงมังกรมีเสียงหัวเราะของเยี่ยนจ้าวเกอตามมา “คิดสืบข่าว เชลยที่เป็นมหาปรมาจารย์ขั้นกำเนิดญาณคนหนึ่ง จะไปรู้มากกว่าจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร”

เมื่อได้ยินคำพูดของเยี่ยนจ้าวเกอ เยว่เป่าฉีก็ลังเลเล็กน้อย

ก่อนจะได้ยินเยี่ยนจ้าวเกอพูดต่อว่า “ข้าแซ่เยี่ยน ชื่อเยี่ยนจ้าวเกอ บางทีท่านอาจไม่คุ้นชื่อข้า แต่ท่านคงจะเคยได้ยินชื่อหยางจ้าวหง แม่ทัพหลวนเซียงแห่งราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง”

คำพูดนี้ทำให้คนเข้าใจผิดได้โดยง่าย เยว่เป่าฉีขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็ได้ยินเยี่ยนจ้าวเกอพูดต่อว่า “ถ้าหากเคยได้ยินชื่อหยางจ้าวหง เช่นนั้นรู้หรือไม่ว่าก่อนหน้านี้ไม่นานเขาถูกคนฆ่าไปแล้ว”

เยว่เป่าฉีสายตาเคร่งเครียด มองวังฝูงมังกรเขม็ง “…เป็นเจ้าทำหรือ?”

เยี่ยนจ้าวเกอตอบเหมือนไม่มีเรื่องราวใด “มิผิด”

ในฐานะแม่ทัพรักษารัฐของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง ชื่อของหยางจ้าวหง เยว่เป่าฉีย่อมรู้จัก ทั้งยังได้ยินข่าวการตายของอีกฝ่ายมาเมื่อไม่นานนี้ด้วย

ตอนนี้เมื่อได้ยินเยี่ยนจ้าวเกอพูดถึง นางก็นึกขึ้นได้ว่าคล้ายได้ยินชื่อของเยี่ยนจ้าวเกอมาก่อนจริงๆ ทั้งยังเกี่ยวข้องกับการตายของหยางจ้าวหง

เยว่เป่าฉีแม้จะไม่ได้เชื่อเยี่ยนจ้าวเกอทันที แต่ฝีเท้าในที่สุดก็ช้าลงแล้ว

ครั้งนี้วังฝูงมังกรไม่สั่นไหวต่ออีก

ประตูวังเปิดออก ปรากฏร่างของเยี่ยนจ้าวเกอ สองมือไพล่ไว้ด้านหลัง ยืนอยู่ตรงประตูอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน

สายตาของเยว่เป่าฉีมองข้ามเยี่ยนจ้าวเกอ สำรวจภายในวังฝูงมังกร

นางเห็นส่วนลึกของมิติที่ลึกล้ำปรวนแปร มีเงามังกรหลายสายบินวน ม้วนคนผู้หนึ่งเอาไว้

คนผู้นั้นก็คือจอมยุทธ์ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องที่ฝึกปรือลมกรดสวรรค์สังหารนั่นเอง

ตอนนี้เขาถูกมังกรที่เกิดจากการรวมตัวของปราณมังกรหลายสายในวังฝูงมังกรจับไว้ สีหน้าระทมทุกข์ยิ่ง

คนผู้นี้มีพลังอยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นหนึ่ง ขั้นหลอมรวมกายจิตระยะต้น ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเยี่ยนจ้าวเกอ

แต่ว่าเยี่ยนจ้าวเกอคิดจะจับอีกฝ่ายไว้เค้นข้อมูล ไม่ใช่ฆ่าให้จบไปเหมือนตอนรับมือกับหยางจ้าวหง

ฆ่าและจับเป็นมีระดับความยากแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ต่อให้เป็นเยี่ยนจ้าวเกอก็ต้องเสียเวลาไปบ้าง

ทว่าจอมยุทธ์ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องผู้นี้ก่อนหน้าได้รับบาดเจ็บเพราะเยว่เป่าฉี เยี่ยนจ้าวเกอยังมีสองอาวุธศักดิ์สิทธิ์อย่างเกราะเหมันต์ทระนงกับหอกขนอีกาสังหารอยู่ในมือ สุดท้ายก็จับอีกฝ่ายได้สำเร็จ สะกดไว้ในส่วนลึกของวังฝูงมังกร

หลังจากลังเลเล็กน้อย ในที่สุดเยว่เป่าฉีก็ก้าวเข้าไปในวังฝูงมังกร

ปราณมังกรอันเต็มเปี่ยมส่วนใหญ่ตกตะกอนไปแล้ว แต่แม้เผยมาเพียงน้อยนิด ก็ยังทำให้เยว่เป่าฉีถอนใจชมเชยอยู่ดี

นางมองเยี่ยนจ้าวเกออย่างใจเย็น ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่อธิบายเพิ่ม

เขามาถึงเบื้องหน้าจอมยุทธ์ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง ถามด้วยรอยยิ้มบาง “นามว่าอะไร?”

อีกฝ่ายมองเยี่ยนจ้าวเกอด้วยสีหน้าซับซ้อน เงียบงันไม่พูดจา

หากไม่ได้เจอด้วยตาตัวเอง เขาไม่มีทางจินตนาการออกเลยว่าตนจะแพ้จอมยุทธ์มหาปรมาจารย์คนหนึ่งอย่างไร้ข้อกังขาเช่นนี้ ทั้งยังถูกอีกฝ่ายจับเป็นไว้อีก

ครั้นได้ยินว่าอีกฝ่ายสังหารหยางจ้าวหงไปแล้ว จอมยุทธ์ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องคนนี้ก็ถอนใจ พูดอะไรไม่ออกโดยสิ้นเชิง