บทที่ 678 ฝ่าวงล้อม

‘เป็นค่ายกลที่แข็งแกร่งมาก ความสามารถด้านค่ายกลของคนที่วางค่ายกลค่อนข้างไม่ธรรมดาเสียด้วย’

เมื่อเยี่ยนจ้าวเกอรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่ส่งมาจากพลังของค่ายกลเอกภพย้อนทวนที่อยู่รอบๆ ก็เข้าใจ

ตนในตอนนี้เผชิญกับคู่ต่อสู้ที่มีความสามารถด้านค่ายกลสูงล้ำคนหนึ่ง

สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ อีกฝ่ายไม่เพียงแต่มีความสามารถด้านค่ายกลสูงส่งเท่านั้น ยังมีพลังฝึกปรือยอดเยี่ยมมากด้วย อย่างต่ำที่สุดน่าจะเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในขั้นเทวะสำแดงระยะต้น เป็นไปได้ว่าจะอยู่ในขั้นเทวะสำแดงระยะกลาง

ระดับกดดันผู้คน กอปรกับความแบยบยลในความสามารถด้านค่ายกล เมื่อสองสิ่งรวมกัน จึงน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง

ไม่มอบโอกาสให้เขาวางค่ายกลยังพอทำเนา ตอนนี้ค่ายกลวางอย่างมั่นคง อีกทั้งยังทำงานขึ้นมาแล้ว เกาะชินเหอในตอนนี้เท่ากับเป็นอาณาเขตของเขา

ในสถานที่แห่งนี้ ฉีเหว่ยคนเดียวสามารถต่อสู้กับยอดฝีมือในระดับเดียวกันได้อย่างไร้ปัญหา

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ของวิเศษเช่นเครื่องหอมบรรจุฟ้าและดินกำเนิดจักรภพถูกทำลายไปด้วย ที่เขาทำกับพวกเยี่ยนจ้าวเกอในตอนนี้ความจริงคือออมแรงไว้แล้ว

ฉีเหว่ยย่อมไม่เปลืองแรงกับเยี่ยนจ้าวเกอเพียงเท่านี้

คังฮูหยินเคลื่อนไหวในค่ายกล ลงมือสังหารเยี่ยนจ้าวเกอ

เมื่อเห็นประกายกระบี่ที่เหมือนกระแสน้ำนั้น เยี่ยนจ้าวเกอก็รู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่แฝงอยู่ด้านใน

นี่น่าจะเป็นยอดฝีมือในเก้ากระบี่ผู้วิเศษที่อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นห้า ขั้นเทวะสำแดงระยะกลาง ซึ่งตามหาตนตอนอยู่ในน่านน้ำใกล้ๆ เกาะเฉียนหลิง

ประกายกระบี่ไปถึงที่ใด กระแสเวลาคล้ายกับกำลังจะหยุดนิ่ง

แม้จะเป็นการเคลื่อนไหวของเยี่ยนจ้าวเกอก็ยังเชื่องช้าลง

กระบี่สังหารเซียนเด็ดเดี๋ยว แต่ทั้งสองฝ่ายมีความแตกต่างในด้านระดับมากเกินไป

เยี่ยนจ้าวเกอไม่ออกกระบี่ก็พอจะคาดผลลัพธ์การต่อสู้ได้ บางทีกระบี่สังหารเซียนอาจจะทำลายประกายกระบี่ที่เหมือนกับกระแสเวลานั้นได้ชั่วขณะ แต่จะเกิดประกายกระบี่อย่างต่อเนื่องไม่ขาดตอน สุดท้ายจะกลบตนเหมือนกับน้ำ

น้ำสามารถดับไฟ แต่ในตอนที่สภาวะของไฟรุนแรงเกินไป สุดท้ายไฟก็จะเผาน้ำจนแห้งเหือด

ยิ่งไปกว่านั้น คังฮูหยินในมือยังมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นกลางอย่างเกราะฟ้าดิน ซึ่งแตกต่างกับพวกเติ้งเซินและเฉิงซงที่มีแค่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นต่ำ

พลังที่ประสานกับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นกลางของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเทวะสำแดง อยู่เหนือกว่าจินตนาการของคนทั่วไป

แต่ว่าเยี่ยนจ้าวเกอไม่รีบร้อน สีหน้าสงบนิ่ง

เขายกมือขึ้นกำเป็นหมัด ต่อยใส่ประกายกระบี่ที่เหมือนกับกระแสเวลานั้น

แสงอาทิตย์นับไม่ถ้วนรวมกันบนกำปั้นของเยี่ยนจ้าวเกอ เหมือนแสงสว่างนี้ ความร้อนแรงนี้ เป็นความจริงเพียงหนึ่งเดียว และเป็นจุดรวมศูนย์เพียงจุดเดียวในโลก

ตราประทับสีทองที่เจิดจรัสและแข็งกร้าวลุกไหม้อย่างรุนแรง ปล่อยแสงสีทองนับหมื่นสายออกมาในค่ายกลเอกภพย้อนทวน

เหมือนกับพระอาทิตย์ตกลงมาในค่ายกล พริบตานั้นลวดลายค่ายกลต่างสั่นไหวเล็กน้อย

‘เลื่อนจากบรรลุธรรมเป็นศักดิ์สิทธิ์ ข้าไม่ได้กระตุ้นตราประทับตะวันได้แค่ครั้งเดียวอีกแล้ว แต่ก็ทำบ่อยครั้งไม่ได้ สักสี่ห้าครั้งน่าจะไม่มีปัญหา’

เยี่ยนจ้าวเกอมุมปากยกโค้งขึ้นเล็กน้อย ตราประทับตะวันปะทะกับคังฮูหยิน ซึ่งเป็นทิศทางของจิตหมัด

ที่ที่แสงอาทิตย์ไปถึง ประกายกระบี่ที่เหมือนกระแสน้ำพลันสั่นไหวเหมือนกับเดือดพล่าน

ทุกสิ่งในอากาศได้พลังชีวิตกลับคืนมา ไม่ได้ชะงักหยุดนิ่งอีก เวลาเริ่มเคลื่อนไหวเหมือนเดิม

คังฮูหยินใบหน้าตื่นตระหนก ฉีเหว่ยเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมาเช่นกัน ‘นี่คือ…อาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูง?! เด็กน้อยผู้นี้มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงด้วย?’

แต่หลังจากตื่นตะลึงแล้ว สายตายของคนทั้งสองก็ลุกวาวพร้อมกัน

ความแข็งแกร่งของอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูง อย่าว่าแต่ยอดฝีมืออย่างพวกเขาเลย แม้แต่เสวียนอ๋อง ผู้วิเศษเซิง และนักพรตสือในอดีตก็ยังต้องการ

ถึงแม้จะตกใจที่เยี่ยนจ้าวเกอใช้พลังระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นหนึ่งกระตุ้นพลังของอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงได้ แต่พวกเขาเชื่อมั่นว่านี่ไม่มีทางคงสภาพได้นาน

ขณะที่แย่งชิงเครื่องหอมบรรจุฟ้าซึ่งเป็นของวิเศษ คังฮูหยินกับฉีเหว่ยมีความตั้งใจจะสังหารเยี่ยนจ้าวเกอมากกว่าเดิม

ฉีเหว่ยเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างเหนือความคาดหมาย ก็เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพลังของค่ายกลเอกภพย้อนทวนทันที

แต่ว่าในขณะที่เยี่ยนจ้วเกอใช้ตราประทับตะวัน ก็ทำอย่างอื่นไปด้วย

ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกไม่ได้หยุดนิ่งอยู่นาน ถอยกลับเข้าไปในวังฝูงมังกร จากนั้นในมือก็ปรากฏถุงย่อส่วนถุงหนึ่ง

กลิ่นหอมที่ซ่อนไม่ได้ของเครื่องหอมบรรจุฟ้าพลันโชยออกมา

ขณะที่ฉีเหว่ยกับคังฮูหยินรู้สึกฮึกเหิม กลับเห็นร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกกำหอกมังกรมัจฉา จิ้มออกใส่อากาศ