บทที่ 698 เป็นความสามารถของข้าเช่นกัน

เยี่ยนจ้าวเกอได้เข้าใกล้ผู้มีอำนาจระดับสูงของสำนักแสงสว่าง ที่มีหลัวจื้อเทาเป็นผู้นำในระยะห่างที่ใกล้ขนาดนี้เป็นครั้งแรกเช่นกัน

ถูกยอดฝีมือระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเทวะสำแดงรุมจ้อง แค่สายตาก็เหมือนกับเตาหลอมแล้ว

ชายหนุ่มยิ้ม ไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย

คนของสำนักแสงสว่างต่อให้คิดหั่นศพเขาเป็นหมื่นท่อน ในสถานการณ์ปัจจุบันก็ทำไม่ได้อยู่ดี

ผู้คุมหอกระบี่ทะเลเหนือกู้หงที่ยืนอยู่ตรงกลางกลุ่มคน สายตากวาดมองคนที่อยู่รอบๆ

ที่ที่สายตาเขาเคลื่อนไป เหมือนกับมีคมกระบี่ไร้รูปร่าง ขวางสายตาที่มีเจตนาร้ายต่อเยี่ยนจ้าวเกอไว้

หลัวจื้อเทาหันหน้าไปสบตากับกู้หง ฝ่ายหลังไม่หลบตาแม้แต่น้อย

“เขาอาจจะเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง ไม่อย่างนั้นก็ไม่อาจอธิบายได้ว่าเขารอดจากเงื้อมมือของยอดฝีมือที่อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นห้าได้อย่างไร” หลัวจื้อเทากล่าวอย่างราบเรียบ “หนึ่งในนั้นยังเป็นปรมาจารย์ด้านค่ายกลด้วย”

เขาในฐานะเจ้าสำนักแสงสว่าง สวมอาภรณ์สีดำ แตกต่างกับจอมยุทธ์สำนักแสงสว่างคนอื่นๆ ที่ใส่อาภรณ์สีขาว

ส่วนเจ้าสำนักความมืดโจวฮ่าวเซิงที่จอมยุทธ์สำนักความมืดซึ่งสวมอาภรณ์สีดำล้อมอยู่ กลับใส่อาภรณ์สีขาว

คนของสองพรรคคุมเชิงกัน กลับมีลักษณะเหมือนรูปหยินหยาง

โจวฮ่าวเซิงลูบหนวด กล่าวด้วยรอยยิ้ม “อย่าลืมว่าผู้ใดทำลายค่ายกลอัคคีสวรรค์อัสนีวิบัติ เป็นคนในสำนักแสงสว่างของท่านหรือ?”

คนในสำนักแสงสว่างใบหน้าอึมครึมเล็กน้อย โมโหกว่าเดิม

หลัวจื้อเทาสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง “หนงอวี่ซวนทำผิด ข้ารู้สึกเสียใจนัก ทั้้งได้ขอโทษผู้คุมหอกู้แล้ว แต่ว่านี่ไม่ได้ขัดกับเรื่องที่เรากำลังพูดกันอยู่”

พวกกู้หงและโจวฮ่าวเซิงต่างเลิกคิ้วเล็กน้อย

ผู้อาวุโสสำนักความมืดคนหนึ่งเอ่ยว่า “เจ้าสำนักหลัวหมายความว่า ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องอาจทำลายค่ายกลอัคคีสวรรค์อัสนีวิบัติเอง เพราะต้องการให้สหายน้อยเยี่ยนผู้นี้ได้รับความเชื่อใจจากพวกเรา เพื่อจะล่อให้พวกเราก้าวไปในสถานการณ์อันตรายที่เสี่ยงกว่าเดิม ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่ดีกว่า?”

“สถานการณ์อันตรายใดจะเทียบได้กับการทำลายข่ายกระบี่บนเกาะเพิงหินโม่ ของค่ายกลอัคคีสวรรค์อัสนีวิบัติบ้าง?”

ผู้อาวุโสสำนักความมืดผู้นั้นแค่นเสียง “ผลลัพธ์ที่ร้ายแรงที่สุด คือการต่อสู้กับราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องถึงตาย โดยที่พวกเราไร้ความได้เปรียบด้านชัยภูมิ”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งด้านข้างหลัวจื้อเทาเอ่ยอย่างเชื่องช้า “เป็นคนละเรื่องกัน ตอนนั้นเยี่ยนจ้าวเกอผู้นี้อาจจะทำลายแผนการของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องจริงๆ ก็ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะไม่ได้ร่วมมือกันในภายหลัง”

“เด็กน้อยผู้นี้อาจจะถูกราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องจับได้ เพื่อเอาชีวิตรอด ตอนนี้จึงฟังคำสั่งราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง กลับมาหลอกพวกเรา แบกโทษสร้างความดี”

ผู้อาวุโสสำนักความมืดอีกคนด้านข้างเขาเอ่ยอย่างเย็นชา “ค่ายกลอัคคีสวรรค์อัสนีวิบัติถูกทำลาย ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องสมควรเกลียดชังเขาเข้ากระดูกดำ กระนั้นอีกฝ่ายไม่แน่ว่าจะเอาแต่มองความเสียหายในอดีตเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีคนที่มองการณ์ไกล เปลี่ยนเป็นวางแผน ใช้ประโยชน์จากการที่เด็กน้อยผู้นี้ได้รับความไว้วางใจจากพวกเรา เพื่อเพิ่มแผนการ”

แววตาเฉียบคมของคนผู้นี้มองเยี่ยนจ้าวเกอประดุจอินทรี “ตรวจสอบเขาก่อนเถอะ ดูว่าบนตัวของได้ถูกคนวางผนึกหรือกลไกอะไรไว้หรือไม่?”

เยี่ยนจ้าวเกอได้ยินก็หัวเราะ “นี่หมายความว่า ตอนนั้นข้าต้องตายด้วยน้ำมือของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง จึงจะถือว่าบริสุทธิ์หรือ”

ผู้อาวุโสสำนักแสงสว่างผู้นั้นสีหน้าเย็นชา “ท่านลองดูว่าตอนนี้สามารถหนีรอดจากจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นห้าของสำนักข้าสองคนได้หรือไม่ เพื่อพิสูจน์ว่าการคาดเดาของข้าผิดพลาด”

รอบๆ เงียบสงัดลงชั่วขณะ

พูดกันอย่างยุติธรรม นี่เป็นข้อกังขาที่อยู่ในใจของทุกคน แม้แต่คนของหอกระบี่ทะเลเหนือและสำนักความมืดก็ไม่มีข้อยกเว้น

การหนีรอดจากการร่วมมือกันระหว่างคังฮูหยินและฉีเหว่ยสองคนของเยี่ยนจ้าวเกอ ทำให้ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อ

ถึงแม้จะทราบว่าเยี่ยนจ้าวเกอเป็นอัจฉริยะ มีพลังฝึกปรือกล้าแกร่ง แต่พลังของทั้งสองฝ่ายก็แตกต่างกันเกินไป