บทที่ 700 ตัวข้ากำเนิดจากเมฆาและวายุใต้ฟากฟ้า

โจวฮ่าวเซิงพูดจบ รอบบริเวณก็เงียบสงัดในชั่วพริบตา

ถึงแม้จะยังยืนยันไม่ได้ว่าความจริงเป็นเช่นนี้หรือไม่ แต่แค่คิดถึงความเป็นไปได้นี้ ก็ทำให้คนรู้สึกเสียวสันหลังแล้ว

ตอนนี้พวกเขาอยู่ไกลจากข่ายกระบี่บนเกาะเพิงหินโม่ซึ่งเป็นที่อยู่ของหอกระบี่ทะเลเหนือมาก

ถ้าหากถูกอีกฝ่ายขวางทางถอย ถึงเวลาถูกขนาบโจมตีหน้าหลัง ไม่ว่าจะไปที่อยู่ของสำนักแสงสว่าง หรือกลับที่อยู่ของหอกระบี่ทะเลเหนือบนเกาะเพิงหินโม่ ต่างเต็มไปด้วยอุปสรรคทั้งสิ้น

คนที่ขวางทางด้านหลังพวกเขา ไม่จำเป็นต้องสู้เป็นตาย ขอแค่หยุดพวกเขาไว้ชั่วคราว หรือไม่ก็ทำให้พวกเขาเคลื่อนที่ช้าลง กำลังหลักของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องก็สามารถโต้กลับได้อย่างรวดเร็วแล้ว

ถึงเวลานั้นผลลัพธ์จะเป็นกองทัพพันธมิตรต่อต้านต้าเสวียนถูกราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องบดขยี้

ความหวังที่ต้องการหลีกเลี่ยงการต่อสู้กับราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องซึ่งมีพลังมากกว่ากลางสถานที่ภายนอกถูกทำลาย ได้แต่รีบต่อสู้ตัดสิน

ด้วยเหตุนี้เอง กองทัพต่อต้านราชวงศ์ต้าเสวียนจะมีผลลัพธ์น่าอนาถอย่างไม่ต้องสงสัย

มีคนกระแอมขึ้น “พวกเราหลีกเลี่ยงไม่ให้เรื่องนี้เกิดขึ้นมาตั้งแต่ต้น คอยเฝ้าระวังเส้นทางด้านหลังของตัวเอง อีกทั้งยังจับตาดูการเคลื่อนไหวของยอดฝีมือจากราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องอยู่ตลอดเวลา

“ถ้าหากจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนออกจากกองทัพใหญ่ของพวกเขาอย่างกะทันหัน พวกเราไม่น่าจะสัมผัสไม่ได้ถึงจะถูกต้อง…”

ด้านข้างเขาพลันมีคนถอนใจ “แต่เมื่อครู่ทุกคนก็เห็นแล้ว ว่ายอดฝีมือระดับสุดยอดของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องมีแค่คนสองคนที่ลงมือจริงๆ นอกจากนั้น ยังไม่เห็นกระบี่ประกายฟ้าเมฆาเคลื่อนที่เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงด้วย!”

คนเมื่อครู่อ้ำอึ้ง “อาจจะแค่คอยควบคุมสถานการณ์ จึงไม่ได้ลงมือ ถึงอย่างไรเป้าหมายของพวกเขาคือการถอนทัพ สลัดพวกเราให้หลุด เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเราไล่ตามพวกเขาต่อ”

เยี่ยนจ้าวเกอพูดด้วยรอยยิ้ม “ถึงตอนนี้จะไล่ตามกำลังหลักของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องไปไม่ทันแล้ว ไฉนจึงไม่ลองความเป็นไปได้อื่นดู?”

“ส่วนคนผู้นั้นจะไปอยู่ที่ใด ข้าเชื่อว่าในใจของทุกท่านพอจะทราบคร่าวๆ แล้ว”

กู้หงว่า “ถ้าหากแผนการเดิมคือการซุ่มโจมตีพวกเราจริงๆ เส้นทางก็ค่อนข้างแน่ชัดแล้ว ไม่ต้องไปสนใจความเป็นไปได้อื่นอีก”

เขากวาดมองพวกหลัวจื้อเทา โจวฮ่าวเซิง และกงซุนอู่ “ข้าจะไป พวกท่านสามคนเล่า?”

โจวฮ่าวเซิงลูบหนวดพร้อมกับหัวเราะ “ข้าเองก็จะไปเช่นกัน ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องแม้จะสะกิดโทสะของประมุขอาคเนย์ แต่เรื่องนี้พัวพันอยู่หลายเรื่อง ประมุขอาคเนย์จะตัดสินอย่างไร ตอนนี้ยังบอกไม่ได้”

“ถ้าหากว่าราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องยังคงเคลื่อนไหวตามใจบนทะเลหวงเจียได้ต่อ เช่นนั้นพวกเขาจะต้องกลับมาอีกครั้งแน่”

“ฉวยโอกาสที่พวกเขาถูกกดดันให้ถอย หาทางลดทอนกำลังของพวกเขาเพิ่มขึ้น เหตุใดจะไม่เห็นด้วยเล่า?”

ชายชราในอาภรณ์สีขาวถอนใจ “ถึงอย่างไรพวกเขาก็มีพลังแกร่งกว่า ต่อให้รักษาการป้องกัน พวกเราก็ไม่ได้เปรียบมากนัก ไม่มีทางทำให้พวกเขาบาดเจ็บปางตายได้ สมมติก่อนหน้านี้พวกเขาแบ่งทัพออกมาจริงๆ ตอนนี้จะเป็นโอกาสดีในการจัดการแล้ว”

การแจ้งข่าวของฉีเหว่ยและคังฮูหยิน จะต้องแจ้งแก่กำลังหลักของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องแน่นอน แต่ว่าพวกเขาในตอนนี้ก็อาจจะไม่ทราบถึงแผนการแบ่งทัพของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ การตัดสินใจถอนทัพในตอนที่พวกเสวียนมู่อ๋องได้รับข่าว ยังต้องแจ้งกลุ่มที่อ้อมไปด้านหลังเมื่อก่อนหน้านี้ด้วย

ในสถานการณ์เช่นนี้ มาตรว่าพวกเสวียนมู่อ๋องจะต้องรออีกสักพักถึงค่อยลงมือโจมตีกองทัพพันธมิตรต่อต้านต้าเสวียน ก็ไม่อาจรับประกันได้อย่างแน่นอนว่า ทัพอีกด้านหนึ่งจะถอยในเวลาเดียวกันได้

ถึงอย่างไร พวกเขาก็ต้องป้องกันไม่ให้เยี่ยนจ้าวเกอแจ้งข่าวกองทัพพันธมิตรต่อต้านต้าเสวียน จึงไม่อาจรอนานเกินไปได้

กงซุนอู่พยักหน้าอย่างช้าๆ “โอกาสประเสริฐเช่นนี้ ในตอนนี้อาจจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุด หากพลาดครั้งนี้ไป ยากจะมีสถานการณ์ที่ดีเช่นนี้อีก”

หลัวจื้อเทาหลังจากเงียบอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยปากว่า “เห็นด้วย”

กู้หงพยักนหน้า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องราวไม่อาจชักช้า ข้ากับเจ้าสำนักหลัว เจ้าสำนักโจว และผู้ปกครองเกาะกงจะออกเดินทางไปด้วยกันก่อน”

“คนที่เหลือให้จัดการภารกิจที่ค้างอยู่ อีกเดี๋ยวค่อยถอนทัพกลับไปที่เกาะเพิงหินโม่ ตอนเดินทางให้ระวังตัว ป้องกันเรื่องเหนือความคาดหมายด้วย”

เขามองไปยังเยี่ยนจ้าวเกอ “อีกเดี๋ยวข้าขอคุยกับสหายน้อยเยี่ยนเล็กน้อย หากท่านมีเวลา ได้โปรดมาเป็นแขกที่หอกระบี่ทะเลเหนือของข้าด้วย”

เยี่ยนจ้าวเกอยิ้ม “ผู้คุมหอกู้เกรงใจไปแล้ว”