บทที่ 745 รู้เช่นนี้ น่าจะขวางท่านแต่แรก

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่แข็งแกร่งเหล่านั้น เยี่ยนจ้าวเกอก็มั่นใจ

ไม่เพียงพวกหลัวจื้อเทาและถานจิ่นที่เป็นจอมยุทธ์สำนักแสงสว่างเท่านั้น คังฮูหยินสามแม่ลูกและเขาต่างหายสาปสูญไปเป็นเวลานาน

ยอดฝีมือจากแต่ละที่ซึ่งพอจะรู้ตำแหน่งของทุกคนคร่าวๆ ต่างรวมตัวกันบนดินแดนหลวนเซียง เพื่อตามหาพวกนาง

บาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์เกิดความผิดปกติ กลายเป็นเขตแดนมายา ทำให้ประตูร่องแยกมิติของที่นี่หายไปด้วย

ยอดฝีมือจากแต่ละที่ซึ่งมาสนับสนุนโดยไม่ทราบสาเหตุ ทั้งยังกริ่งเกรงกันและกัน จึงยื้อยันกันอยู่บนดินแดนหลวนเซียง ไม่มีใครกล้าวู่วาม

ตอนนี้ขณะเห็นบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพเดิม ทุกคนพลันรู้สึกตัว ความสนใจต่างอยู่ที่นี่

เยี่ยนจ้าวเกอตั้งใจสัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง กลิ่นอายที่แข็งแกร่งที่สุดมีสองสาย เป็นปราณกระบี่ทั้งคู่

สายหนึ่งยิ่งใหญ่ทรงพลังเหมือนกับมหาสมุทร

สายหนึ่งไร้เริ่มต้นไร้สิ้นสุด สะท้อนถึงความน่าอัศจรรย์ของกาลเวลา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เป็นยอดฝีมือจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเทวะสำแดง ทางหนึ่งคือกู้หง ผู้คุ้มหอกระบี่ทะเลเหนือ ส่วนทางหนึ่งเป็นคนในสิบกระบี่ผู้วิเศษ

กู้หงก่อนหน้านี้ถูกยอดฝีมือฝีมือจากแต่ละพรรครุมจู่โจมได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้หายดีแล้วหรือไม่ยังบอกไม่ได้ คนที่มาสมควรเป็นเฮ่อตงเฉิง ผู้สืบทอดของผู้วิเศษเซิง จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนอกจากคังผิงกับกู้จางอีกคน

นอกจากกู้หงกับเฮ่อตงเฉิงแล้ว ใกล้ๆ ยังมีกลิ่นอายของยอดฝีมือด้านวรยุทธ์คนอื่นปรากฏขึ้นด้วย

หนึ่งในนี้ยังมีคนของสำนักแสงสว่าง และจอมยุทธ์ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง

ครั้นเห็นเยี่ยนจ้าวเกออกมา พวกกู้หงก็ชะงักไป

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ทราบสถานการณ์ด้านในบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ ต่างคนต่างมาเพื่อตามหาคน

เยี่ยนจ้าวเกอเมื่อเห็นกู้กง ก็รู้สึกประหลาดใจ แต่เมื่อคิดดูอีกที ก็พอจะคาดเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

กู้หงมายังที่นี่ ก็เพราะได้รับการไหว้วานจากสำนักแสงสว่าง

ถึงแม้ว่าเรื่องที่หนงอวี่ซวนสวมรอยในเหตุการณ์ค่ายกลอัคคีสวรรค์อัสนีวิบัติ จะทำให้หอกระบี่ทะเลเหนือกับสำนักแสงสว่างไม่พอใจกัน แต่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างสองฝ่ายก็ไม่ได้เป็นศัตรูคู่อาฆาต เหมือนสำนักแสงสว่างและสำนักความมืด

เยี่ยนจ้าวเกอไม่รู้ว่าสำนักแสงสว่างต้องจ่ายอะไรเพื่อทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับหอกระบี่ทะเลเหนือดีขึ้น แต่ก็คงจะไม่ได้มีน้อยแน่

หนงอวี่ซวนตายไปแล้ว หอกระบี่ทะเลเหนือให้อภัยสำนักแสงสว่าง ถือว่ามีเหตุผลและเห็นแก่น้ำใจ

ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องแม้ตอนนี้จะลดธงรบหยุดตีกลองศึก แต่ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของประมุขอาคเนย์ ก่อนจะถึงเวลานั้นไม่มีใครทราบว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

ทุกคนไม่แน่ว่าจะยังมีเวลาร่วมมือกันต้านศัตรู น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า สำนักแสงสว่างตั้งใจคืนดี หอกระบี่ทะเลเหลือก็ออกตัวช่วยอีกแรง

“เยี่ยนจ้าวเกอ?!” จอมยุทธ์สำนักแสงสว่างเห็นเยี่ยนจ้าวเกอปรากฏตัวขึ้น จิตใจก็เปลี่ยนเป็นเลวร้ายทันที

น่าเสียดาย พูดถึงด้านความสัมพันธ์แล้ว หอกระบี่ทะเลเหนือกลับใกล้ชิดเยี่ยนจ้าวเกอมากกว่า

ประกายกระบี่ที่เหมือนกับมหาสมุทรนั้น แผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพุ่งมาทางบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์

เจตจำนงที่ยิ่งใหญ่ดุจท้องทะเลของกู้หงเข้าปะทะในทันที คุ้มกันเยี่ยนจ้าวเกอ ขวางอีกฝ่ายเอาไว้

“สหายน้อยเยี่ยน…” กู้หงใช้สายตาสอบถามมองเยี่ยนจ้าวเกอ

ชายหนุ่มแบมือ “พวกหลัวจื้อเทากับถานจิ่นอยู่ด้านในบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ แต่ว่ากระแสปั่นป่วนของมิติเวลาด้านในนั้นในตอนนี้กำลังรุนแรง พวกเขาจะออกมาได้หรือไม่ ต้องดูความสามารถของตัวเองแล้ว”

“นอกจากนี้แล้ว ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องก็อยู่ด้านในเช่นกัน”

กู้หงตกใจ มองไปยังบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ เห็นด้านในนั้นกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง

พริบตาต่อมาก็มีเงาคนพุ่งมาจากด้านใน สภาพทุลักทุเล กลับเป็นหลัวจื้อเทาเจ้าสำนักแสงสว่าง

ด้วยประสบการณ์ของหลัวจื้อเทา ตอนนี้มีความรู้สึกรอดตายจากภัยพิบัติ ในใจยังรู้สึกหวาดหวั่นอยู่