บทที่ 756 ต้าเสวียนบุกแปดพิภพ

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวจื้อเทา สีหน้าของกู้หงก็เปลี่ยนแปลงทันที

แม้แต่กงซุนอู่ที่อยู่ด้านข้าง ใบหน้าก็ไม่เป็นธรรมชาติเช่นกัน

หลัวจื้อเทาแค่นเสียงคำหนึ่ง ก่อนจะหนีไปไกลโดยที่ไม่พูดไม่จา และไม่หันหลังกลับมามอง

ตอนที่อยู่ในบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ เพื่อทำให้ตัวเองและศิษย์ในสำนักรอด หลัวจื้อเทาได้แต่ต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับคังฮูหยิน สุดท้ายคังฮูหยินเป็นฝ่ายเสียชีวิตลง

ถ้าไม่ได้ผูกความแค้นเช่นนี้ ในตอนที่ถูกราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องใช้ทัพใหญ่กดดัน สำนักแสงสว่างอาจจะไม่มีทางยอมแพ้

แต่ว่าในตอนนี้ เส้นทางเส้นนี้กลับถูกปิดตายลงแล้ว

หลัวจื้อเทาขุ่นแค้นแทบคลั่ง ความเกลียดชังที่มีต่อเยี่ยนจ้าวเกอไม่ด้อยกว่าราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องที่ทำลายสำนักของตนเลย

ในตอนนี้หากสามารถยืมมือบุคคลที่สามได้ เขาย่อมยินดีเป็นอย่างยิ่ง

คังผิงเอ่ยอย่างเย็นชา “ไป พวกเราย่อมต้องไป แต่หลัวจื้อเทา เจ้าอย่าคิดไปไหนเลย!”

หลัวจื้อเทาแค้นเคือง แต่ไม่กล้าหยุดลง หนีไปไกลอย่างต่อเนื่อง

ทิศที่เขาหลบหนีไป คือดินแดนสุทธทัศน์นั่นเอง

ในน่านน้ำของดินแดนสุทธทัศน์มีพายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุดพัดโหม กลายเป็นฉากกำบังทางธรรมชาติให้กับที่อยู่ของสำนักแสงสว่าง แต่ก็เหมือนกับหุบเหวสูงผาลึกเช่นกัน

ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องล้อมสามขาดหนึ่ง ปิดกั้นผาตะวันจันทราบนดินแดนจิตคุณธรรมในทิศทางอื่นไว้ จนแม้กระทั่งหยดน้ำก็ไม่รั่วซึม เพียงแค่เหลือทิศทางของดินแดนสุทธทัศน์เอาไว้ที่เดียว

การฝ่าวงล้อมไปทางดินแดนสุทธทัศน์ หลังจากผาตะวันจันทราถูกทำลายของสำนักแสงสว่าง ตรงกับความต้องการของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องพอดี สามารถใช้พายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุดหยุดการหนีของอีกฝ่าย ทั้งยังเข่นฆ่าพวกหลัวจื้อเทาได้

หลัวจื้อเทา กู้หง และกงซุนอู่ต่างรู้เรื่องนี้

ดีที่ห้วงเวลานี้เป็นช่วงที่พายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุดบนน่านน้ำของดินแดนสุทธทัศน์ค่อนข้างอ่อนแอพอดี

พวกเขาทะลวงไปทางนี้ ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส

ในขณะที่พายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุดขวางทางของพวกเขา ก็จะปิดกั้นทหารติดตามของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องไปด้วย ทำให้พวกเขามีโอกาสรอดชีวิต

ในตอนที่ผาตะวันจันทราถูกล้อม พวกหลัวจื้อเทาก็กำหนดทางหนีไว้แล้ว

คังผิงมองเงาร่างที่ออกห่างไปของพวกหลัวเจื้อเทา เคลื่อนไหวตามไปทันที

“เสวียนอ๋อง รบกวนพระองค์นำคนไปดูบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์แห่งนั้นด้วย พวกกระหม่อมจะไล่ล่าพวกหลัวจื้อเทา” เขาทางหนึ่งเดิน ทางหนึ่งพูด

พวกกู้จางและเฮ่อตงเฉิงพากันเคลื่อนร่างเพื่อติดตามคังผิงไปยังดินแดนสุทธทัศน์แล้วเช่นกัน

เสวียนมู่อ๋องพยักหน้า “ได้ เราจะไปที่บาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์แห่งนั้น พวกท่านระวังพายุแม่เหล็กไร้ขอบเขตด้วย”

ยอดฝีมือจำนวนมากของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องรับพระเสาวนีย์ของเสวียนมู่อ๋อง ผละไปพร้อมกับพวกคังผิง

แต่ว่าภายใต้พระบัญชาของเสวียนมู่อ๋อง ยังคงมีแม่ทัพผู้เหี้ยมหาญจำนวนไม่น้อย ติดตามพระองค์ไปยังทิศเหนือ เพื่อตามหาบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ตามทิศทางที่หลัวจื้อเทากล่าว

ภายใต้การจัดการของสำนักแสงสว่าง บาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์แห่งนี้ ปกติแล้วไม่ได้คงอยู่ตลอดเวลา แต่จะถูกปิดเอาไว้ไว้

เมื่อถูกวิชาลับกระตุ้นจึงค่อยเปิดขึ้นใหม่ ก่อนหน้านั้นจะถูกซ่อนอยู่ในมิติอย่างไร้ร่องรอย

กระนั้นยอดฝีมือที่อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นหก ขั้นเทวะสำแดงระยะท้ายอย่างเสวียนมู่อ๋อง ก็มีการรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของมิติไม่ต่ำทรามเช่นกัน

หลังจากมีทิศทางที่แน่นอนและเป้าหมายที่ทราบชัดแล้ว ไม่ทันไรก็เจอบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ที่หลัวจื้อเทาพูดถึงอย่างรวดเร็ว

หลังจากพระองค์ทอดพระเนตรมองที่ว่างเบื้องหน้าครู่หนึ่ง ก็กระทุ้งหอกราชาลี้ลับในมือ เกิดเปลวเพลิงไร้สิ้นสุดรวมกันที่ปลายหอก

ครั้นหอกถูกแทงออก ที่ว่างพลันเปิดเป็นร่องแยกร่องหนึ่ง และขยายออกรอบๆ อย่างต่อเนื่อง

กลางร่องแยกมีแสงสว่างที่ยากบรรยายกะพริบ มิติเวลามากมายซ้อนทับกัน เกิดเป็นพลังแห่งเขตแดนที่น่ากลัว