บทที่ 767 เลือกที่อยู่สร้างสำนัก

เฉินจื้อเหลียงมองเยี่ยนจ้าวเกอแวบหนึ่ง เอ่ยว่า “สหายน้อยเยี่ยนถ้าหากยังเคลื่อนไหวอยู่ในอาณาเขตแถวนี้ จำเป็นต้องระวังตัวด้วย”

การที่ประมุขอาคเนย์จับกุมหวังฮุ่ย ลูกศิษย์ของประมุขทักษิณก่อนหน้านี้ เยี่ยนจ้าวเกอมีส่วนช่วยเหลือด้วย

นอกจากนี้เขายังสังหารหลี่จิ้น ซึ่งเป็นลูกศิษย์อีกคนของประมุขทักษิณด้วยตัวเอง

ดังนั้นถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะยังไม่เคยไปเขตเพลิงทักษิณ แต่เขาก็ได้ล่วงเกินประมุขทักษิณแล้ว

เฉินจื้อเหลียงเอ่ยอย่างเชื่องช้า “เขตเพลิงทักษิณส่งคนมาพบท่านอาจารย์ที่เขาโถงทองของพวกเราแล้ว”

“แต่พวกเราพบว่า พวกเขายังได้ส่งคนมายังทะเลหวงเจียด้วย

“จากร่องรอยแสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นยอดฝีมือระดับสุดยอดที่มีพลังฝึกปรือสูงล้ำ ศิษย์พี่หลินกับศิษย์พี่มู่ต่างเดินทางมาที่นี่เพื่อรับมือพวกเขา”

เฉินจื้อเหลียงเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อ “แต่บริเวณดินแดนสุทธทัศน์มีสภาวะแวดล้อมซับซ้อน เพราะพายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุด ทำให้มีสภาวะแวดล้อมซับซ้อนเกินไป ตอนนี้จึงยังหาตัวอีกฝ่ายไม่ได้”

เยี่ยนจ้าวเกอได้ยินก็พลันพยักหน้า ก่อนจะกล่าวว่า “ขอบคุณท่านเฉินด้วยที่กล่าวเตือน พวกข้าจะระวังตัว”

“ถ้าหากว่าพบร่องรอยของลูกศิษย์ของประมุขทักษิณโดยบังเอิญ จะพยายามบอกพวกท่านทันที”

เฉินจื้อเหลียงมองเขา “ท่านจะไปดินแดนสุทธทัศน์หรือ? ที่นั่นไม่ใช่แดนอันตรายทั่วไปนะ”

ความอันตรายที่อยู่ด้านใน ในตอนนี้ไม่ได้มีแค่ความอันตรายทางธรรมชาติอย่างพายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุดเท่านั้น

คังผิง กู้จาง เฮ่อตงเฉิง จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนสามคน ยอดฝีมือที่แกร่งที่สุด ซึ่งเป็นผู้สืบทอดของผู้วิเศษเซิง ต่างก็เข้าไปด้านในพร้อมกัน

นอกจากนี้แล้ว ตรงหน้ายังมีหลัวเจื้อเทาเจ้าสำนักแสงสว่างที่หนีไปด้วย และเป็นศัตรูกับเยี่ยนจ้าวเกอเหมือนกัน

บนดินแดนสุทธทัศน์ในปัจจุบัน สำหรับเยี่ยนจ้าวเกอแล้ว การคุมคามด้วยภัยพิบัติของมนุษย์ ยังอันตรายกว่าการภัยพิบัติจากธรรมชาตเสียอีก

เยี่ยนจ้าวเกอยิ้มเล็กน้อย ประสานมือให้กับเฉินจื้อเหลียงและไป๋จื่อหมิง “ความปรารถนาดีของท่านทั้งสอง ข้าขอขอบคุณ”

เฉินจื้อเหลียงกับไป๋จื่อหมิงเห็นดังนั้น ก็ทราบว่าเขาได้ตัดสินใจไว้แล้ว

‘คนหนุ่มผู้นี้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก ไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใด ไม่รู้ควรบอกว่าบ้าบิ่นหรือใจกล้ากันแน่’

เฉินจื้อเหลียงถอนใจคำหนึ่ง สลัดความคิด ก่อนจะมองเยี่ยนตี๋และบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ที่อยู่ไม่ไกลอีกรอบ

ทุกสิ่งที่ได้เห็นเมื่อครู่ เฉินจื้อเหลียงคิดว่าตนต้องติดต่อกับหลินฮั่นหัวและมู่จวินในทันที

หลังจากสนทนากับเยี่ยนจ้าวเกอและเยี่ยนตี๋สองพ่อลูกเสร็จ พวกเฉินจื้อเหลียงก็บอกลา

การมาถึงบริเวณดินแดนจิตคุณธรรมและดินแดนสุทธทัศน์ของพวกเขา หลักๆ ก็เพื่อเรื่องที่ลูกศิษย์ของประมุขทักษิณมาที่นี่

หลังจากเข้าใจถึงการต่อสู้ระหว่างราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง และกองกำลังต่อต้านต้าเสวียนที่ดินแดนสุทธทัศน์อย่างคร่าวๆ แล้ว เฉินจื้อเหลียงกับไป๋จื่อหมิงก็จากไปพร้อมกัน

เยี่ยนจ้าวเกอมองส่งทั้งสองคนจากไป จากนั้นก็หันมาพูดกับเยี่ยนตี๋ว่า “ข้าเตรียมจะไปยังดินแดนสุทธทัศน์”

เขาอธิบายสถานการณ์ใหม่บนทะเลหวงเจีย รวมถึงเรื่องที่ผาตะวันจันทรา สถานที่ตั้งของสำนักแสงสว่างเพิ่งถูกราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องทำลายเมื่อไม่นานก่อนหน้านี้ให้เยี่ยนตี๋ฟัง

“เสวียนมู่อ๋องกับจอมยุทธ์ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องจำนวนมากถูกพวกเราฆ่าทิ้งที่นี่หมดแล้ว ของวิเศษที่สืบทอดต่อกันมาของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง อาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงหอกราชาลี้ลับก็ตกมาอยู่ในมือของข้าเช่นกัน พวกคังผิงไม่ว่าจะจัดการสำนักแสงสว่างได้หรือไม่ เมื่อได้รับข่าวหลังออกมาจากพายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุด จะต้องเลือกแก้แค้นแน่นอน”

เยี่ยนจ้าวเกอมองบาดแผลแห่งกำแพงสวรรค์ “ที่นี่ป้องกันอันตรายอะไรไม่ได้ พวกเราถูกกระทำมากเกินไป ดังนั้นข้าจึงคิดจะบุกบ้าง แม้จะเสี่ยงอันตรายไม่น้อย แต่ก็เป็นสิ่งจำเป็น”