บทที่ 789 สมบูรณ์แบบโดยแท้

เยี่ยนจ้าวเกอซ้ำเติมคนอย่างสนุกสนาน

น่าสงสารพวกคังผิง มีแค่พลังฝึกปรือมหาศาล กลับไม่อาจแสดงออกมาได้เพราะหลุมสีดำขมุกขมัวด้านล่าง

ชายหนุ่มลงมืออย่างต่อเนื่อง หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ หลังจากทั้งหมดโดนกันจนครบ ก็เริ่มใหม่อีกรอบ

สุดท้ายทุกคนรวมถึงคังผิง ต่างถูกหลุมสีดำขมุกขมัวเบื้องล่างลากลงก้นทะเล

หลุมสีดำขมุกขมัวขนาดมหึมาด้านล่างน้ำวนที่ก้นทะเล บิดเบี้ยวไม่หยุดยั้ง

หลุมสีดำขมุกขมัวใกล้จะพังทลายลงแล้ว

คังผิงเงยหน้า มองเยี่ยนจ้าวเกอที่อยู่ด้านบนอย่างเคียดแค้น

เขาประสานมุทรากระบี่ เซ่นสรวงกระบี่ประกายฟ้าเมฆาเคลื่อน

กู้จางกับเฮ่อตงเฉิงหลังจากมองการเคลื่อนไหวของคังผิง ต่างถอนใจคำหนึ่ง ทว่าก็ประสานมุทรากระบี่ที่เหมือนกับคังผิงเช่นกัน

จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนสามคนมีอาจารย์คนเดียวกัน กระตุ้นกระบี่กาลเคลื่อนคล้อยพร้อมกัน

ประกายกระบี่สามสายตกลงบนกระบี่ประกายฟ้าเมฆาเคลื่อนอันเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงพร้อมกัน กระบี่ประกายฟ้าเมฆาเคลื่อนสาดประกายกระบี่ที่เหมือนกระแสน้ำออกมาครอบคลุมหลุมสีดำขมุกขมัวไว้

กาลเวลาที่ก้นทะเลในตอนนี้เหมือนกับหยุดนิ่งลง

หลุมสีดำขมุกขมัวไม่บิดเบี้ยวอีกต่อไป แต่พวกคังผิงก็ถูกหยุดอยู่ตรงจุดตัดระหว่างหลุมดำกับมิติเวลาของโลกซ้อนโลกเช่นกัน

บริเวณก้นทะเลในน่านน้ำของดินแดนสุทธทัศน์ ตอนนี้ราวกับถูกตัดทิ้งจากโลกซ้อนโลก กลายเป็นมิติเวลาอันเป็นเอกเทศ

พวกหลัวจื้อเทาที่เป็นคนของสำนักแสงสว่าง ตอนนี้ก็เหมือนกับแมลงวันที่ถูกแช่ในอำพัน

น้ำทะเลที่เกิดเป็นน้ำวนขนาดยักษ์ด้านบนผิวทะเล เริ่มสงบลง หยุดจมลงด้านล่าง

พลังดึงดูดอันน่ากลัวด้านล่างสลายไป ทุกคนบนผิวน้ำไม่จำเป็นต้องอยู่บนหลังพ่านพ่านเพื่อตั้งหลักอีก

เยี่ยนจ้าวเกอเก็บกระบี่ปีศาจเทาเที่ย จากนั้นก็มองหลุมดำมี่มีแสงอันขมุกขมัวคลุมอยู่ชั้นหนึ่งเบื้องล่าง

พายุแม่เหล็กไร้สิ้นสุดมีสัญญาณว่าจะโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง

ชายหนุ่มรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาเงยหน้ามองไปยังที่ไกล

ที่ว่างตรงขอบฟ้าปรากฏ ประกายกระบี่สองสายเข้าใกล้มาอย่างรวดเร็ว แค่พริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้าเยี่ยนจ้าวเกอ

ประกายกระบี่หยุดลง ปรากฏคนสองคน คนหนึ่งสภาวะคมกล้าราวกระบี่ คนหนึ่งบนใบหน้าประดับรอยยิ้ม

เป็น ‘ราชากระบี่ภูผมเงา’ หลินฮั่นหัว และ ‘ราชากระบี่ทุ่งเขียว’ มู่จวิน ลูกศิษย์ของประมุขอาคเนย์

หลินฮั่นหัวหลังจากมองหลุมสีดำขมุกขมัวเบื้องล่าง ก็ถามตรงๆ ว่า “มีลูกศิษย์ของประมุขทักษิณปรากฏตัวขึ้นหรือไม่?”

เยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้า กล่าวช้าๆ “มีคนหนึ่งโผล่มา แซ่จวง ชื่อจวงเจาฮุย”

หลินฮั่นหัวกับมู่จวินสบตากันแวบหนึ่ง “จวงเจาฮุย เป็นเขามาเองหรือนี่?”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินฮั่นหัวและมู่จวิน เยี่ยนจ้าวเกอก็คล้ายกับได้พิสูจน์การคาดคะเนก่อนหน้า

‘หงส์เพลิงขับอาทิตย์’ จวงเจาฮุย หรือ ‘โอรสหงส์’ บุตรชายของประมุขทักษิณ สำหรับโลกซ้อนโลกนับเป็นคนที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง

หลินฮั่นหัวสีหน้าเคร่งขรึม ส่วนรอยยิ้มบนใบหน้ามู่จวินจางลงหลายส่วน

ยอดฝีมือจากเขตเพลิงทักษิณที่อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า ขั้นสะพานเซียนระยะท้าย เข้าสู่ทะเลหวงเจียในเขตตะวันอาคเนย์ พวกเขาจึงรีบไปรับมือ

ดูจากตอนนี้กลับเป็นการล่อเสือออกจากถ้ำ ทางจวงเจาฮุยจึงเป็นเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขา

บนใบหน้าของมู่จวินมีรอยยิ้มอีกครั้ง “สหายน้อยเยี่ยนทราบหรือไม่ว่าจวงเจาฮุยมาเพราะอะไร?”

ที่พวกเขาเป็นฝ่ายถูกกระทำ สาเหตุหลักๆ เพราะไม่ทราบถึงแรงจูงใจที่แท้จริงของเขา

เยี่ยนจ้าวเกอชี้หลุมดำด้านล่าง “ที่นี่เป็นสถานที่พำนักของผู้อาวุโสท่านหนึ่ง ด้านในมีของสะสมที่ผู้อาวุโสท่านนั้นเหลือเอาไว้”

“หนึ่งในจำนวนนั้น คือกระดูกหงส์เพลิงชิ้นหนึ่ง”

ดวงตาของหลินฮั่นหัวระเบิดประกายน่าตกตะลึง ส่วนมู่จวินกลับมีแววตาเคร่งขรึมขึ้น “…กระดูกหงส์เพลิง?”